Artykuł 278 Kodeksu karnego (kk)

Przedmiot kradzieży Zgodnie z Kodeksem Karnym przedmiotem kradzieży nie mogą być nieruchomości. Art. 115 § 9 kk. zawiera definicję rzeczy ruchomej: „Rzeczą ruchomą lub przedmiotem jest także polski albo obcy pieniądz lub inny środek płatniczy oraz dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej albo zawierający obowiązek wypłaty kapitału, odsetek, udziału w zyskach albo stwierdzenie uczestnictwa w spółce.”. Przedmiotem ochrony jest własność, posiadanie, inne prawa rzeczowe .Przedmiotem mogą być również części składowe jakiejś rzeczy, części odłączone od ruchomości, pożytki.

Przedmiot kradzieży Zgodnie z Kodeksem Karnym przedmiotem kradzieży nie mogą być nieruchomości. Art. 115 § 9 kk. zawiera definicję rzeczy ruchomej: „Rzeczą ruchomą lub przedmiotem jest także polski albo obcy pieniądz lub inny środek płatniczy oraz dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej albo zawierający obowiązek wypłaty kapitału, odsetek, udziału w zyskach albo stwierdzenie uczestnictwa w spółce.”. Przedmiotem ochrony jest własność, posiadanie, inne prawa rzeczowe .Przedmiotem mogą być również części składowe jakiejś rzeczy, części odłączone od ruchomości, pożytki. Może być także dokument uprawniający do otrzymania jakiejś sumy pieniężnej np.: czek. Na pewno nie mogą być przedmiotem przywłaszczenia dokumenty, które nie mają wartości majątkowej np. dyplomy, świadectwa itp.

Istotą kradzieży jest wyjęcie cudzej rzeczy ruchomej spod władztwa danej osoby. Czyn ten dokonany jest z chwilą, gdy cudza rzecz znajdzie się we władztwie sprawcy. W grę nie będą wchodziły sytuacje, kiedy właściciel utracił możliwość sprawowania władztwa np.: rzecz porzucił Zachowanie sprawcy musi mieć charakter kierunkowy czyli musi on działać w ściśle określonym celu. Nie jest potrzebne, aby sprawca tą rzecz chciał zatrzymać dla siebie. Dla przypisania określonej osobie kradzieży potrzebne są dwa elementy.

  1. wyjęcie rzeczy spod władztwa uprawnionego,
  2. zachowanie się względem tej rzeczy jak właściciel czyli przejęcie władztwa przez sprawcę.

Art. 278 kk. należy do kategorii tzw. przestępstw przepołowionych, czyli odpowiedzialność wchodzi tutaj w grę kiedy wartość tych skradzionych rzeczy wynosi 250 zł. Jeżeli wartość ta nie jest przekroczona to mamy do czynienia z wykroczeniem. O wielkości szkody decyduje wyłącznie wartość zabranych rzeczy lub pieniędzy i praktyka idzie w tym kierunku, że nie wlicza się tutaj odsetek od sumy pieniężnej która została ukradziona.

Art. 278 § 2 kk. Uzyskanie cudzego programu może nastąpić przez jego skopiowanie, może to nastąpić poprzez kradzież komputerowego nośnika informacji zawierającego cudzy program. Ten artykuł jest o tyle interesujący ponieważ uzyskanie nie musi się łączyć z pozbawieniem fizycznego czy też faktycznego władztwa użytkownika nad programem bo jeżeli sprawca ten program skopiuje wykorzystując chwilową nieobecność właściciela, który gdzieś wyszedł to on tutaj nie zabiera oryginału tylko kopiuje cudzy program, a więc nie przejmuje tego pierwotnego programu w fizyczne władanie. Tutaj także nie musi zaistnieć wymierna szkoda. Ważniejsze jest aby sprawca działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Art. 278 § 3 kk. Na to czy mamy do czynienia z wypadkiem mniejszej wagi czy też nie wpływa wartość rzeczy przywłaszczonej, sposób działania sprawcy, użyte środki, czas i miejsce czynu, motywy, powudki, cele. Trzeba zapamiętać, że mała wartość skradzionej rzeczy wcale nie musi przesądzać o tym, że zaistniał wypadek mniejszej wagi. Reasumując przypadek mniejszej wagi bierze się tutaj przedmiotowe i podmiotowe elementy przestępstwa. Do przedmiotowych zaliczymy: rodzaj dobra, wartość tego dobra ewentualnie charakter szkody, rozmiar szkody, czas i miejsce popełnienia przestępstwa. Podmiotowe to różne formy umyślności, premedytacja czyli generalnie to co pojawia się w psychice sprawcy.

Art. 278 kk. musi być także widziany w powiązaniu z art. 294 kk., który stanowi: § 1. „Kto dopuszcza się przestępstwa określonego w art. 278 § 1 lub 2, art. 284 § 1 lub 2, art. 285 § 1, art. 286 § 1, art. 287 § 1, art. 288 § 1 lub 3, lub w art. 291 § 1, w stosunku do mienia znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.” § 2. „Tej samej karze podlega sprawca, który dopuszcza się przestępstwa wymienionego w § 1 w stosunku do dobra o szczególnym znaczeniu dla kultury.”

§ 5 art. 278 kk. Dlaczego ten paragraf został potraktowany jako odrębny? Otóż w uzasadnieniu do kodeksu karnego był duży spór na ten temat, ale w końcu uznano że zarówno energia jaki karta nie są rzeczami ruchomymi i w związku z tym nie mieszczą się one w znamionach przestępstwa z § 1. Dlatego też postanowiono stworzyć ten odrębny paragraf. W tym § chodzi o energię szeroko rozumianą: energię cieplną, elektryczną, wodną. Żeby mieć do czynienia z kradzieżą karty wystarczy samo przejecie władztwa nad kartą. Jeżeli następuje kradzież pieniędzy za pomocą karty to można ewentualnie mówić o dwóch przestępstwach w zbiegu realnym.