 Bitwa pod Lipskiem Bitwa rozpoczęła się 16 października 1813 roku, w momencie gdy na pole bitwy dotarły połączone siły koalicjantów. Bitwa pod Lipskiem jest jedną z niewielu bitew, w których Napoleon przybrał postawę defensywną. Rozpoczynając bitwę Napoleon miał świadomość, iż przyjdzie mu zmierzyć się z głównymi siłami nieprzyjaciela, dlatego też wykorzystując swoje położenie starał się podzielić bitwę na dwa etapy. W pierwszej miała zostać pokonana Armia Czeska zmierzająca z południa. Na tym etapie drugorzędnym odcinkiem miał być kierunek północny, z którego nadchodziła Armia Śląska Blüchera, gdzie zamierzano wyłącznie obronę. W momencie przygotowywania planu cesarz Francuzów nie wiedział jaką przewagą liczebną dysponują sprzymierzeni. Była ona większa niż przypuszczał, zatem z tej perspektywy plan ten wydaje się być bardzo optymistyczny. 18 października okazał się dniem przełomowym. Bonaparte zrozumiał, że bitwa jest przegrana i postanowił wycofać pozostałe siły. Wśród nich znajdowały się oddziały polskie pod dowództwem Poniatowskiego. W czasie próby przekroczenia rzeki jego oddział został ostrzelany przez francuskich żołnierzy. W wyniku ostrzału książę Poniatowski został zrzucony z konia i utonął. Bitwa pod Lipskiem zakończyła się całkowitą klęską Napoleona .Bitwa pod Lipskiem jest często nazywana “bitwą narodów”, ponieważ uczestniczyli w niej przedstawiciele prawie wszystkich państw europejskich zaangażowanych w wojny napoleońskie. Była też jedną z największych bitew epoki napoleońskich i największą klęską Napoleona.