PS5 Wymagania ochrony i obrony narodowej

Ochronę i obronę narodową można rozpatrywać jako najważniejszą misję państwa obejmującą zabezpieczenie przed zagrożeniami oraz jako realizację konstytucyjnego obowiązku. Państwo, aby mogło dobrze i skutecznie się rozwijać, zapewnia ochronę i obronę narodową, w taki sposób, aby nikt nie tworzył przeszkód w sprawach militarnych, gospodarczych, kulturowych. Współcześnie pojęcie bezpieczeństwa narodowego jest bardzo szeroko rozumiane przez co trzeba poszerzyć rozumienie pojęcia „obrona narodowa” na termin „ochrona i obrona narodowa”. Ochrona i obrona narodowa jest częścią realizacyjną strategii bezpieczeństwa narodowego i obejmuje przygotowanie, środki i metody w celu skutecznego odstraszania, ochrony i obrony interesów narodowych przed istniejącymi zagrożeniami. Warto zaznaczyć również, że każde państwo odrębnie określa swoje pojęcie ochrony i obrony narodowej. Jednak wspólną cechą jest to , że stanowi zbiór wszystkich zabezpieczeń wojskowych i cywilnych , które służą zapewnieniu bezpieczeństwa państwa i społeczeństwa. Głównym celem ochrony i obrony narodowej , który wynika z podstawowych funkcji państwa i Konstytucji RP jest zapewnienie ochrony i obrony interesów narodowych przed zagrożeniami militarnymi i niemilitarnymi. Aby zrozumieć pojęcie „ strategii ochrony i obrony narodowej” trzeba początkowo wyjaśnić znaczenie terminu strategia. Jest to planowanie długotrwałego działania, dowodzenie przez wodza, określenie właściwych i skutecznych środków dla obrony państwa przed agresją. Państwo, które się broni przed napaścią powinno posiadać podobne środki jak przeciwnik, ale też powinno dysponować dodatkowymi środkami, które zapewni mu przewagę nad agresorem. Za te dodatkowe środki uważa się obronę krajową, twierdze (przygotowanie terytorium do obrony), naród (czyli udział społeczeństwa w obronie ), powstanie narodowe ( działania w masowej skali) oraz sojusznicy. Przygotowanie tej właśnie strategii powinno uwzględniać wiele warunków. Należy pamiętać, że Polska zajmuje kluczowy dla bezpieczeństwa Europy obszar, położony w korytarzu euroazjatyckim, który zawsze był i będzie przedmiotem ekspansji mocarstw. Dlatego też członkostwo w NATO wzmacnia narodowe wysiłki obronne. Zacieranie się wyraźnych różnic między zagrożeniami militarnymi a niemilitarnymi bezpieczeństwa narodowego stwarza konieczność zwiększenia zdolności i sprawności cywilnych środków i metod obrony narodowej, a także coraz szerszego przygotowania sił zbrojnych do wsparcia władz i społeczeństwa w sytuacjach zagrożeń niemilitarnych. System Obronny Państwa składa się z trzech podsystemów: podsystemu kierowania obronnością państwa – utworzonego z organów władzy i administracji publicznej wraz z obsługującymi urzędami i niezbędną infrastrukturą oraz organów dowodzenia Sił Zbrojnych RP oraz dwóch podsystemów wykonawczych: podsystemu militarnego – utworzonego z Sił Zbrojnych RP i podsystemu niemilitarnego – utworzonego ze struktur wykonawczych administracji publicznej, przedsiębiorców oraz innych jednostek organizacyjnych. W celu zapewnienia właściwej realizacji zadań, System Obronny Państwa powinien być zorganizowany i utrzymywany w sposób gwarantujący zdolność do odstraszania, ochrony i obrony, zdolność do współpracy z sojusznikami, przy zachowaniu zdolności do skutecznego samodzielnego działania, efektywną współpracę wszystkich organów władzy i administracji publicznej. Zasadniczym elementem podsystemu kierowania bezpieczeństwem narodowym jest podsystem kierowania obronnością państwa. Tworzą go powiązane organizacyjnie i informacyjnie organy władzy i administracji publicznej i kierownicy jednostek organizacyjnych, które wykonują zadania związane z obronnością oraz organy dowodzenia Sił Zbrojnych RP. Składowymi podsystemu są: Sejm i Senat RP, Prezydent PR, Premier wraz z Radą Ministrów, Ministrowie, centralne organy administracji państwowej, wojewodowie (terenowe organy administracji rządowej), samorządy terytorialne oraz elementy dowodzenia (podsystem dowodzenia) Siłami Zbrojnymi RP. Podsystem militarny tworzą Siły Zbrojne RP. Wykonują one zadania wynikające z Konstytucji RP, Strategii Bezpieczeństwa Narodowego RP i Strategii Obronności RP. Trzema zasadniczymi rodzajami Sił Zbrojnych RP są: wojska lądowe, wojska lotnicze i obrony powietrznej oraz marynarka wojenna. We wszystkich rodzajach sił zbrojnych występują: wojska operacyjne oraz wojska obrony terytorialnej. Pozamilitarne struktury obronne tworzą: administracja rządowa, samorząd terytorialny oraz inne podmioty i instytucje państwowe, a także przedsiębiorcy, na których nałożono obowiązek realizacji zadań na rzecz obronności państwa. Podsystem ten realizuje zadania obejmujące: zapewnienie sprawnego i bezpiecznego funkcjonowania państwa, zasilanie zasobami ludzkimi i materiałowymi Sił Zbrojnych RP oraz jednostek organizacyjnych odpowiedzialnych za bezpieczeństwo wewnętrzne państwa, a także zadania wynikające z obowiązków państwa-gospodarza, zapewnienie ochrony i zabezpieczenie podstawowych potrzeb bytowych ludności oraz tworzenie warunków do jej przetrwania. Bibliografia:

1. Jakubowski R., Marczak J., Gąsiorek K., Jakubek W.(red.), Podstawy bezpieczeństwa narodowego Polski w erze globalizacji, Warszawa 2008, str. 163- 170
2. STRATEGIA OBRONNOŚCI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
   Strategia sektorowa do Strategii Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej Warszawa 2009