Pomimo, iż oba utwory pochądzą z różnych epok to ich tematyka jest podobna oraz zawierają wspolne elementy np. nawiązanie do epikureizmu czy umiejscowienie przestrzeni w ogrodzie. Wiersz Czesława Miłosza pt. ,,Dar’’, został napisany w 1971r. Jest to przykład literatury współczesnej i został wydany w trzecim tomie wybitnego poety. Nawiązuje zarówno do epikureizmu, stoicyzmu, jak i horacjańskiego zawołania „carpe diem”. Natomiat utwór Kochanowskiego to wiersz z XVI w. czyli epoki renesansu. Fraszka ta ma na celu rozbawienie czytelnika. Oba utwory mimo podobnej tematyki różnią się jednak przedstawieniem podmiotu lirycznego, kreacją przestrzeni oraz samą budową.

Pierwszym argumentem potwierdzający postawioną tezę to umiejscowienie przestrzeni w ogrodzie. W utworze Czesława Miłosza pt. ,,Dar’’ miejscem tym jest nieznany ogród. Podmiot liryczny zwraca szczególną uwagę na otaczającą go przyrodę, wyraża podziw dla niej, uwielbia ją obserwować, interpretować jej zachowanie. W tajemniczym gaju zachodzą takie zjawiska jak opadanie mgły, lot kolibrów czy kwitnienie orientalnych roślin. Miłosz przedstawia również krajobraz morza, ktory może obserwować znajdując się w ogrodzie. Natomist w wierszu J.Kochanowskiego pt.,,Na lipę" poeta bardzo idyllistycznie przedstawia przestrzeń panującą w utworze. Punkt centralny tego obszaru stanowi lipa. Drzewo to jest miejscem gdzie może odpocząć każdy człowek i zapomnieć o swoich zmartwieniach. Wjeje pod nim chłodny wiatr, daje cień,chroni przed słońcem, a także można usłyszeć śpiew latających wokół niego ptaków. Lipa mówi również, że z jej wonnego kwiatu brany jest miód, który szlachci pańskie stoły, co może oznaczać, że jest to roślina bardzo szlachetna. Podmiotem lirycznym w wireszu ,,Dar’’ jest nieznany mężczyzna. Można spekulować,iż mógłby nim być sam Miłosz. Autor w swoim utworze przedstawia osobę mówiącą jako człowieka, który nie zamartwia się problemami, kocha swoje życie i jest z niego zadowolony. Podmiot liryczny pragnie pokazać, a także pouczyć odbiorcę, że nie powinniśmy się cały czas zamartwiać swoimi problemami oraz doceniać to co mamy tu i teraz. Podkreśla również, iż nie zazdrościł on nikomu, ani nie wstydził się mówić tego kim jest. Fragment ,,Co przydarzyło się złego, zapomniałem’’ pokazuje dystans autora wobec swojego życia. Nie przejmuje się on tym co zrobił, lecz żyje on chywilą obecną realizując tym samym powiedzenie ,,carpe diem". W utworze Jana Kochanowskiego podmiotem lirycznym jest tytułowa lipa, która zwraca się do znieznanego gościa, by ten usiadł pod jej cieniem i choć przez pewien czas potrafił zapomnieć o swoich obecnych zmartwieniach oraz mógł beztrosko odpocząć. Drzewo to zyskuje cechy człowieka. Zachęca do odpoczynku, mówi, że daje cień, promienie słońca nie będą raziły, jest tam zapach kwiatów, można odpocząć, posłuchać śpiewu ptaków, pszczół. Mimo, że lipa ta nie daje żadnych plonów Kochanowski nadal uważa ją za szlachetną i wyjątkową roślinę porównując ją do drzewa z hesperyjskiego sadu.