Monumentalna rzeźba ,,Grupa Laokoona" powastała ok. 150-50r. p.n.e. najprawdopodobniej z jednego bloku marmuru co było charakterystyczne dla twórców tego okresu, została odkryta 14 stycznia 1506r. w Rzymie. Przypuszczalnie twórcami są rzeźbiarze z Rodos : Agesander i jego synowie, Polidor i Atenador. Monument aktualnie znajduje się w muzeach watykańskich w Rzymie.

W centralnej części ukazany jest kapłan Laokoon z świątyni Tymbrajskiego Apollina, walczący ze śmiercionośnym objęciem dwóch węży. Jego twarz wyraża morderczy wysiłek oraz kolosalną trwogę. Oczy skierowane ku niebiosom, przedstawiają jego wnikliwom prośbę o ratunek. Syn, znajdujący się po lewej stronie swego ojca, ledwie zaczoł toczyć walkę o życie z bestiami.Zaś po prawej stronie Laokoona przedstawiony jest drugi z jego synów – ogołocony ze wszystkich sił i konający. Rzeźba zachwyca swoją sprężystością, dramatyzmem oraz nadzwyczjną dbałością o detale w tak złożonej kompozycji. Stanowiła inspirację dla wielu artystów z epoki renesansu i baroku.

Grupa Laokoona nawiązuje do sławetnego mitu o Laokoonie. Laokoon popełnił świętokradztwo zawierając związek małżeński, czym rozwścieczył Apolla. Żona poczeła mu dwóch synów, do których bardzo się przywiązał.