Czy można wybaczyć Jackowi Soplicy? – rozważ i oceń losy oraz postawę bohatera. Czy można wybaczyć Jackowi Soplicy? To pytanie nasuwa się zaraz po przeczytaniu „Pana Tadeusza”. Wbrew pozorom, odpowiedź na nie, nie jest wcale prosta. Czy zbrodnia, której dopuścił się bohater może zostać przebaczona? Jacek Soplica przed popełnieniem zbrodni był porywczym młodzieńcem, popularnym wśród szlachty. Jego charyzmę dla własnych celów chciał wykorzystać Stolnik Horeszko, który często zapraszał go na uczty w zamku. Podczas nich Jacek poznał córkę gospodarza i zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia. Jednak Stolnik, miał wobec nich inne plany i odmówił ręki dziewczyny, która wkrótce poślubiła bogatego szlachcica. Jacek popadł w rozpacz. Nie wiedząc co ma ze sobą zrobić, zdecydował się na pochopny ożenek. Wkrótce żona zmarła, a Jacek pozostał wraz z ich synem Tadeuszem. Bohaterem targała chęć zemsty. Pewnego dnia, przechadzając się po okolicy Jacek zauważył jak zamek Stolnika oblegają Moskale. Był zdziwiony, że magnat tak dobrze się broni. Kiedy atak został odepchnięty, Soplica wszedł na dziedziniec, wziął strzelbę i odpalił. Strzał utknął w piersi Stolnika, który padł na ziemię. Jacek stał oszołomiony i czekał na zemstę Gerwazego, który dwukrotnie pudłował. To wydarzenie odbiło się głośnym echem w okolicy. Jacek został oskarżony o zmowę z Moskalami i zdradę kraju. Soplica żałując tego co zrobił, chciał odkupić swoje winy. Wyjechał z kraju zostawiając małego Tadeusza pod opieką swego brata. Na emigracji wstąpił do wojsk napoleońskich, w których walczył o niepodległość dla kraju. Robił to z poświęceniem, odnosząc wiele ran oraz przebywając w więzieniach. Kiedy dowiedział się o śmierci swojej dawnej ukochanej Ewy i jej osieroconej córce Zosi przesyłał pieniądze na jej utrzymanie. Chcąc jeszcze bardziej się uniżyć, wstąpił do zakonu Bernardynów i przyjął imię Robak, na znak swojej pokory. Po powrocie na Litwę bohater przygotowywał potajemnie powstanie szlachty przeciwko Moskalom. Jego działalność patriotyczna miała ukazać miłość dla ojczyzny i odrzucić wszelkie zarzuty o zdradę. Soplica ostatecznie pokazał, że wcale nie zależało mu na zemście na rodzie Horeszków, kiedy ochronił przed strzałem Hrabiego oraz uratował życie Gerwazemu, odnosząc jednocześnie ciężką ranę. Na łożu śmierci, podczas rozmowy z Klucznikiem prosił o przebaczenie. Kiedy Rębajło powiedział mu o odpuszczonej przez Stolnika winie, Jacek poczuł ulgę. W tym momencie przyszedł także list o zbliżających się wojskach Napoleona. Soplica poczuł, że odkupił swoje winy i może spokojnie umrzeć. Pomimo tego, że Jacek Soplica dopuścił się morderstwa, jego czyn można uznać za błąd młodości wywołany zaślepieniem z miłości. Swoje dalsze życie spędził próbując odkupić winy „przez służbę świętą i przez wielkie czyny”. Moim zdaniem, dzięki temu Jacek zasłużył na przebaczenie.