Nauka niewątpliwie odgrywa ogromną rolę w życiu człowieka. Ma wpływ na jego standard oraz postrzeganie otaczającego świata. Jednak czy nauka może rozwiązać główne problemy człowieka? Moim zdaniem- może. Jednym z najważniejszych argumentów potwierdzających słuszność mojej tezy jest możliwość poznawania świata. Nauka umożliwia nam badanie i pogłębianie wiedzy we wszystkich dziedzinach życia, a co za tym idzie, prowadzi do rozwoju. Znając sposób i zasadę działania, człowiek ma nieograniczoną możliwość tworzenia nowych wynalazków, które ułatwiają życie i rozwiązują wiele problemów. Kolejnym przykładem pokazującym słuszność pozytywistycznej tezy jest medycyna. Niemal wszyscy ludzie uznają zdrowie za najwyższa wartość. Miłość czy majątek nie maja znaczenia, gdy życie jest zagrożone. To właśnie medycyna jako nauka w coraz większym stopniu chroni nasze zdrowie i życie. Dzięki niej możemy wykrywać, zapobiegać i leczyć choroby. Z drugiej jednak strony człowiek do życia potrzebuje także relacji z innymi ludźmi. Miłości, przyjaźni czy akceptacji nie da się osiągnąć jedynie nauką. Sama wiedza czy wynalazki nie zapewniają szczęścia i poczucia spełnienia. Jeśli natomiast weźmiemy pod uwagę badania naukowe, łatwo dojdziemy do wniosku, że najbardziej podstawowe potrzeby człowieka to te zawierające się w nauce. Kiedy człowiek jest głodny, chory i nie ma domu- za co odpowiada nauka- nie będzie myślał o potrzebach wyższego rzędu, jakimi są samorealizacja czy szacunek i uznanie. Zacznie się nimi interesować dopiero wtedy, gdy zaspokoi potrzeby podstawowe. Podsumowując, zgadzam się ze stwierdzeniem pozytywistów, że nauka rozwiązuje wiele problemów człowieka, jednak są to głównie problemy natury fizycznej. Problemy natury duchowej zostają przez naukę nierozwiązane.