RODZINA

RODZINA - Przeważnie pod tym pojęciem kryje się mała wspólnota oparta na bardzo mocnej więzi emocjonalnej między osobami różnych płci odczuwających potrzebę posiadania potomstwa. Jak natomiast dziś funkcjonuje rodzina? Jakie cechy ma jej współczesny model? Na pewno można powiedzieć o wielu jej cechach pozytywnych jakimi jest między innymi, to że rodzina w dzisiejszych czasach dla człowieka stanowi ośrodek podstawowego i ciągłego kontaktu z najbliższymi nam osobami i bardzo stawia na pielęgnację postawy wzajemnej miłości – zdolność kochania, przecież najlepiej jest realizowana wśród najbliższych nam osób.

RODZINA - Przeważnie pod tym pojęciem kryje się mała wspólnota oparta na bardzo mocnej więzi emocjonalnej między osobami różnych płci odczuwających potrzebę posiadania potomstwa. Jak natomiast dziś funkcjonuje rodzina? Jakie cechy ma jej współczesny model? Na pewno można powiedzieć o wielu jej cechach pozytywnych jakimi jest między innymi, to że rodzina w dzisiejszych czasach dla człowieka stanowi ośrodek podstawowego i ciągłego kontaktu z najbliższymi nam osobami i bardzo stawia na pielęgnację postawy wzajemnej miłości – zdolność kochania, przecież najlepiej jest realizowana wśród najbliższych nam osób. To właśnie dzięki tej podstawowej grupie rozwijamy swoją umiejętność ufania ludziom i działania w grupie – zarówno na płaszczyźnie ekonomicznej jak i tej emocjonalnej. Ostatnio widać też dużą zmianę jeśli chodzi i trwałość i stały skład rodziny, tutaj widać poprawę. Mimo wszystko zauważyć można również parę wad w tym nowoczesnym modelu, które nie pojawiły się wraz z przemianą modelu tej grupy – natomiast w niektórych przypadkach idą z nią od bardzo dawna, a są również przypadki, że przechodzą z pokolenia na pokolenie. Są to rzeczy takie jak kłótnie, przemoc w rodzinie, zachowania patologiczne. Dużą wadą rodziny w epoce postindustrialnej jest również to, że coraz częściej możemy się spotkać z zaniedbaniem więzi przez wymagającą pracę, czy nowinki technologiczne, które zabierają dużą część naszej uwagi. Jeśli chodzi natomiast o dominujące postawy wychowawcze w Polsce – wydaje mi się, że nie mamy na co narzekać. Z autopsji mogę powiedzieć, że coraz częściej jest to udzielanie dzieciom rozumnej swobody oraz współdziałania z dzieckiem – takie postawy pomagają nam powoli wkraczać w życie dorosłe. Coraz rzadziej natomiast spotykam się z postawami niewłaściwymi, czyli na przykład odtrącenie czy unikanie dzieci. Zdarzają się przypadki nadmiernie chroniące, lub wymagające, odchodzi to natomiast z dnia na dzień w niepamięć, a w Polskich rodzinach coraz bardziej widać tą współpracę. W rodzinach społeczeństwa postindustrialnego, gdzie najczęściej oboje rodziców pracuje, opiekę nad najmłodszymi członkami rodzin przejmuje kto inny, najczęściej są to dziadkowie, nianie itd. Z tego właśnie powodu powstały takie instytucje społeczne jak przedszkola, czy żłobki – aby zapewnić dziecku odpowiednią opiekę na czas nieobecności rodziców w ciągu dnia. Tak samo dzieje się jeśli chodzi o organizacje czasu wolnego – różnego rodzaju kluby sportowe, koła zainteresowań pomagają zapracowanym dorosłym. Coraz częściej mówi się o kryzysie rodziny, który przejawia się małą liczbą urodzeń, separacjami, czy dużą liczbą rozwodów. W przypadku kryzysu rodziny mówimy również o liczbie osób żyjących poza rodziną, czy w związkach nieformalnych. Ludzie coraz częściej niestety stawiają na bycie niezależną od innych jednostką i nie chcą przejmować odpowiedzialności za innych. Jednym ze skutków kryzysu rodziny jest pogorszenie sytuacji ekonomicznej kraju ze względu na spadającą liczbę osób młodych a rosnącą osób starzejących się. Na szczęście w Polsce ten problem jeszcze nie jest tak duży. Polacy zazwyczaj utrzymują więzi międzypokoleniowe, a 66% społeczeństwa jest decydowana co do tego, że są ludźmi rodzinnymi.