Krzyżacy prowadzili akcje propagandowe, zarzucając Litwinom pozorne przyjęcie chrztu, a nawet popierali Witolda przeciwko Jagielle (stracili pretekst do najazdu na Litwę, która po połączeniu z PL stanowiła zagrożenie dla zakonu). Pl wciąż domagała się Pomorza Gdańskiego. Wielki Mistrz Zakonu Ulrich Von Jungingen chciał wojny, która rozpoczęła się w 1409r. jako tzw. WIELKA WOJNA Na Żmudzi wybuchło powstanie antykrzyżackie popierane przez Witolda i Jagiełłę. Zakon zagarnął należącą do PL ziemią dobrzyńską. Po kilkumiesięcznych przygotowaniach siły polsko-litweskie wkroczyły na terytorium państwa Krzyżaków. Zakon próbował powstrzymać kroczących na Malbork rycerzy pod Grunwaldem, gdzie 15 lipca 1410r. rozegrała się największa bitwa z zakonem wygrana przez pl-litw. Poległ sam Wielki Mistrz. Jagiełło bez sukcesu próbował opanować stolicę w Malborku. W 1411r. zawarto pokój w Toruniu – PL odzyskała ziemię dobrzyńską, a Litwa Żmudź. Krzyżacy mieli wypłacić PL odszkodowanie i wysoki okup za jeńców. Jednak PL nie odzyskała upragnionego Pomorza Gdańskiego. Jednak potęga Krzyżaków została złamana, co przyczyniło się do sporów w państwie zakonu. Zwycięstwo wzmocniło pozycję Jagiełły w Królestwie Polskim. (W zamian za ustępstwa ze strony króla – przywileje jedlnieńsko – krakowskie, które zagwarantowały nietykalność szlachcica bez wyroku sądowego, zgodziła się, że po śmierci Jagiełły wybierze jednego z synów, mimo iż nie będą z rodu Andegawenów). Po klęsce w bitwie pod Warną królem Polski został Kazimierz Jagiellończyk, mimo wcześniejszego zerwania unii polsko-litweskiej i rezygnacji ze swoich przywilejów przez szlachtę. Królestwo Polskie i Wielkie Księstwo Litewskie ponownie połączyły się unią personalną. Po klęsce w 1410r. zakon zaczął odbudowywać swoje państwo, ale dzięki wyzysku podatkowemu, dlatego w 1440r. szlachta i mieszczanie miast pruskich utworzyli antykrzyżacki Związek Pruski domagając się takich swobód jak w PL. Narósł konflikt-zakon nie uznał związku, który z kolei zwrócił się z prośbą o pomoc do Kazimierza Jagiellończyka. W 1454r. ogłosił akt inkorporacji Pomorza i Prus do PL – wypowiedział w ten sposób wojnę zakonowi WONA TRZYNASTOLETNIA 1454-1466r. (król zachęcił szlachtę do udziału przez przywilej cerekwicko-nieszawski nie ustanowi nowych praw i nie nałoży nowych podatków bez zgody szlachty zebranej na sejmikach ziemskich) Rozpoczęła się porażką polskiego rycerstwa pod Chojnicami w 1454r. Dzięki finansowaniu ze strony Prusów i opodatkowania zaczęto tworzyć wojska zaciężne-(oddziały składające się z ludzi zajmujących się zawodowo rzemiosłem wojennym, zwerbowanych na służbę na określony czas i otrzymujących w zamian żołd.) Byli silniejsi niż szlacheckie pospolite ruszenie. Polskie zwycięstwo pod Świecinem, pokonanie floty zakonnej na Zalewie Wiślanym oraz zdobycie Chojnic na początku lat 60. skłoniły Krzyżaków do podjęcia rozmów pokojowych. W 1466r. podpisano pokój w Toruniu SKUTI wróciło P.Gdańskie ziemia chełmińska i michałowska, Malbork, Elbląg, biskupstwo warmińskie do PL., z których utworzono nową polską prowincję-Prusy Królewskie. Reszta ziem państwa krzyżackiego ze stolicą w Królewcu zwana odtąd Prusami Zakonnymi stała się lennem PL. Każdy obejmujący władzę wielki mistrz zakonu musiał złożyć hołd polskiemu władcy. Odzyskanie dostępu do Bałtyku przyspieszyło ROZWÓJ GOSPDOARCZY.