Moim zadaniem jest ukazać jakie znaczenie miał okres napoleoński w międzynarodowych stosunkach wojskowych. Jak się okazuję ma on bardzo duże znaczenie dla Polski i Europy, ale również dla ludzi. Myśle, że na samym początku powinienem napisać kilka zdań o samym Napoleonie. Urodził się on w Ajaccio na Korsyce 1769 w stosunkowo skromnej rodzinie szlacheckiej pochodzenia włoskiego. Od 1789 roku Napoleon poparł rewolucję i starał się szerzyć swoje ideały na Korsyce, lecz został wygnany z wyspy w 1793 roku. Po ślubie z Józefina marcu 1796 roku zdobył szereg decydujących zwycięstw, które uczyniły go sławnym w całej Europie. Pod wodzą Napoleona I Bonaparte wojska francuskie rozgromiły Austriaków w szeregu bitew na terenie Włoch. Rozpadła się pierwsza koalicja antyfrancuska, a Austria zmuszona została do podpisania traktatu w Campo Formio 1797 roku. W tym etapie walk u boku Napoleona I Bonaparte walczyli po raz pierwszy Polacy - legiony polskie generała Jana Henryka Dąbrowskiego. Jednym państwem pierwszej koalicji antyfrancuskiej nadal pozostającym w stanie wojny z rewolucyjną Francją była Wielka Brytania. W 1798 roku rozpoczęła ekspedycję wojskową do Egiptu, podboju osmańskiego prowincję z krytycznym zwycięstwie w bitwie pod piramidami i ułatwiając powstanie nowoczesnej egiptologii. Napoleon I Bonaparte powrócił z Egiptu już w 1799 roku, będąc u szczytu popularności, jako wódz dokonujący niezwykłych czynów. Mianowany został dowódcą wojskowym stolicy w Paryżu. 9 listopada 1799 roku przeprowadził zamach stanu na skutek którego przejął władzę. Obalił dyrektoriat i wprowadził instytucję konsulatu. Francją rządzić miało trzech konsulów, Napoleon I Bonaparte przyznał sobie tytuł pierwszego konsula. Wedle nowej konstytucji miał piastować urząd przez dziesięć lat. Po przejęciu władzy przez Napoleona, aż do ostatecznego pokonania pod Weterloo trwała tak zwana epoka Napoleona. Nie mógł się on pogodzić z losem zesłańca, dlatego zbiegł z Elby. Liczył na popracie ludności Francuskiej, co również się stało. Sprzymierzenie nie zrezygnowali i ostatecznie pokonali Napoleona w czerwcu 1815 roku zmuszając go do abdykcji i wygnanie na Wyspę Świętej Heleny. Były cesarz Francuzów zmarł na wyspie 5 maja 1821 roku. Po ostatniej porażce Napoleona zwołano Kongres Wiedeński, który trwał od września 1814 do 9 czerwca 1815 roku w Wiedniu. Na kongresie zebrało się dużo państw, lecz kluczową rolę odgrywało 5 mocarstw, które miały duże znaczenie w dominacji nad śwatem, a mianowice Anglia, Francja, Prusy, Austria, Rosja. Zostały tam przyjęte zasady. Pierwsza z nich to legitymizm, który oświadczał, że władcy mieli odzyskać swoje państwa. Druga zasada restauracji polegała na przywróceniu ładu i harmonii, który panował przed epoką napoleońską. Trzecią zasada, która była najbardziej korzystna dla Wielkiej Brytanii była zasada równowagii. Dotyczyła ona tego, że każde państwo w Europie miało być podobne do siebie, aby żadne z nich nie wyróżniało się ukazując większą siłe. W 1915 roku został podpisany sojusz św. przymierza, pomiędzy Rosją Prusami i Austrią. W późniejszym czasę przyłączyły się również inne państwa z wyjątkiem Anglii, Turcji i Watykanu. Dotyczyło to tego, aby państwa zagwarantowały sobie brak powtórki z wypadku rewolucji francuskiej. Jeśli władza z któregokolwiek państwa lub jej porządek został naruszony państwa należace do sojuszu mają obowiązek dokonać zbrojnej interwencji. Następnie Europa podzieliła się na Europę ludów, czyli tych, którzy chcieli znieść obecny porządek oraz Europę monarchów, czyli odwrotna do podanego wcześniej podziału. Na kongresie ustanowiono również związek niemiecki pod przewodnictwem Austrii. W skłąd wchodziły 34 małe państwa i miasta, a stolicą był Frankfurt nad Niemnem. Wielka Brytania zdobyła nowe kolonie, a mianowicie Maltę i Cejlon, natomiast Austria w zamian za rezygnację z Belgii otrzymała Dalmację, Lombardię, Wenecję. Belgia połączyła sie z Holandią tworząc Królestwem Niderlandów. Wielkie Księstwo Poznańskie, Nadrenia, Westfalia, Pomorze Szwedzkie oraz Rugia zostały przyłączone do Prus, natomiast Szwajcaria otrzymała dodatkowo 3 kantony. 20 listopada 1815 roku ogłoszona została Deklaracja Neutralności wieczystej. Hanower został podniesiony do rangi królestwa, natomiast Włochy zostały rozdrobnione na Neapol i Sycylię. Bardzo ważnym postanowieniem było utworzenie Królestwa Polskiego, gdyż w Petersburgu 26 stycznia 1797 r. ogłoszono, że „nazwa królestwa polskiego” nigdy nie pojawi się na mapach politycznych Europy. III rozbiór, który sprawił, że Polska znikneła z mapy wywołał szok wśród nastrojonych patriotycznie kręgów społeczeństwa Polskiego. Wstrząs był tak duży, że część szlachty bez sprzeciwu składała hołd i wiwatowała na cześć zaborców. Nie każdy pogodził sie z obecną sytuacją. Wielu Polaków udało się na emigracje do Francji, ponieważ z tym państwem wiązano nadzieję na zwyciestwo i osłabić zabrców tak, aby odbudować państwo polskie. Na terenie Francji zostały utworzone Legiony Poslkie pod dowództwem generała Dąbrowskiego. Zebrał on około 7 tys. zołnierzy. Nasi legioniści zostali wysłani na wyspę San Domino, choć ta misja stała się zabójcza ze względu na panujące tam choroby, ale również gineli z rąk powstańców. W latach 1807-1815 istniało Księstwo Warszawskie, które nie było państwem samodzielnym, ponieważ została narzucona przez Napoleona konstytucja , a ustrój był wzorowany na francuskim. W 1815, po kongresie wiedeńskim ostatecznie zostały ustalone granice zaborów. Okres Napoleoński wprowadził również jedną z najważniejszych zmian, a mianowice Kodeks Cywilny. Zrywał on z ograniczeniami prawa feudalnego, natomiast gwarantował wszystkim obywatelom równość wobec prawa, wolność osobistą, znosił podziały i przywileje stanowe. Wprowadzał równouprawnienie wyznań. Zapewniał również swobodę działalności gospodarczej i własność prywatną, laickość prawa. Te prawa wprowadziły również inne państwa np. Włochy, Hiszpania, Portugalia. Kodeks obowiązywał także w krajach podbitych przez Francję, a w niektórych przetrwał nawet upadek Napoleona. Twierdzono w ówczesnych czasach, że własność jest podstawą wolności i wartością, dlatego jest ono prawem świętym i nienaruszalnym. Kodeks cywilny oprócz wcześniej wymienionych praw wprowadził szczególną rolę mężczyzny w sprawach majątkowych. Kobiety nie mogły zarządzać swoim mieniem. Kodeks Cywilny wniósł również śluby cywilne i rozwody. Napoleon podpisał umowę z Watykanem zwaną concordatem, czyli zgodą. Strony podpisanej umowy ustaliły swoje uprawnienia i powinnoości. Podsumowując okres Napoleoński przyniósł wiele ofiar i zniszczeń, a sam Napoleon budzi różne opinie dla wielu historyków. Z jednej strony uważany jest on za tyrana, agresora, brutalnego i okrutnego człowieka, a z drugiej za mądrego przywódcę, stratega i dobrego władce dla ludności wprowadzając Kodeks. To dzięki niemu zostało zawarte św. przymierze, związek niemiecki, powstał kodeks Napoleoński oraz Polska, która już nigdy wiecej miała sie nie pojawić na mapie odzyskała niepodległość. Należy również jednak pamietać o tym tak jak wspomniałem wcześniej, że okres ten przyniósł smierć niewinnych ludzi, a przecież to liczy się najbardziej.

Bibliografia: Dobrzycki W. Historia stosunków międzynarodowych w czasach nowożytnych 1815-1945. Wydawn. Nauk. Scholar, 2002.