Założenia polskiej polityki bezpieczeństwa

1. Polska polityka bezpieczeństwa jest zgodna z prawem międzynarodowym, zwłaszcza z prawem Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), z postanowieniami i decyzjami Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie oraz umowami międzynarodowymi, których Polska jest sygnatariuszem.
2. Strategia obrony Rzeczypospolitej Polskiej nie zakłada istnienia określonego przeciwnika i ustalonego scenariusza działań wojennych. Jest ona ukierunkowana na opanowanie i rozwiązywanie sytuacji kryzysowych o charakterze militarnym.
3. Rzeczpospolita Polska traktuje swe granice jako nienaruszalne i nie ma roszczeń terytorialnych wobec państw sąsiednich. Współpraca Polski z sąsiadami oparta na zawartych traktatach dwustronnych obejmuje także problematykę bezpieczeństwa, a w niej niektóre dziedziny wojskowości. Polska dąży do skutecznego objęcia państw leżących w Europie Środkowo - Wschodniej przez Euroatlantycki system bezpieczeństwa.
4. Naruszenie granic Rzeczypospolitej Polskiej jest równoznaczne z rozpoczęciem działań wojennych z sojuszem w którym Polska jest stroną. Załamanie agresji na granicy RP jest strategicznym celem sojuszniczej wspólnoty polityczno - militarnej w której Polska uczestniczy.
5. Integracja z Europą Zachodnią poprzez członkostwo Polski we Wspólnotach Europejskich, i w Sojuszu Północnoatlantyckim (NATO) ma strategiczne znaczenie dla naszego kraju.
6. Polska współdziała z Konferencją Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w zakresie zapobiegania i rozwiązywania konfliktów, sprzyja redukcji i kontroli zbrojeń oraz umożliwia powoływanie pokojowych misji wojskowych.
7. Polskim wkładem w umacnianie bezpieczeństwa międzynarodowego jest i będzie udział naszych sił zbrojnych w misjach pokojowych ONZ oraz europejskich instytucji międzynarodowych.
8. Polska posiada własny system obrony państwa (SOP) do zdecydowanej obrony suwerenności i integralności terytorialnej. Siły Zbrojne stanowią zasadniczy - wyspecjalizowany element SOP, są stale gotowe do wojennego rozwinięcia i podjęcia zadań bojowych.
9. Niebezpieczeństwo destabilizacji bezpieczeństwa wewnętrznego a tym samym bezpieczeństwa państwa stanowią niemilitarne zagrożenia polityczne, społeczno - ekonomiczne i ekologiczne. Ograniczenie negatywnych skutków tych zagrożeń jest strategicznym celem działania władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej.
10. Przyspieszenie i powodzenie przeobrażeń procesu prywatyzacji, reformy administracji państwa (ustrojowej), ubezpieczeń społecznych , służby zdrowia, edukacji narodowej ma stopniowo wzmacniać strukturę kierowania państwem oraz efektywność funkcjonowania organów wymuszających przestrzeganie prawa. Zadania polityki bezpieczeństwa narodowego w stosunku do strategii • zapewnić skuteczną ochronę i obronę wartości i interesów narodowych samodzielnie oraz w ramach obrony wspólnej NATO • osiągnąć wzrost siły narodowej odpowiadający zakładanej pozycji Polski w Europie i świecie wzorem nowoczesnych i bogatych państw Europy Zachodniej • osiągnąć trwałą, wiarygodną i korzystną dla interesów narodowych Polski pozycję w strukturze NATO i UE • Inicjować dwustronne i międzynarodowe działania tworzące i utrzymujące bezpieczeństwo międzynarodowe i współuczestniczyć w nich ŚRODKI STRATEGII BEZPIECZEŃSTWA NARODOWEGO • Powszechna ochrona i obrona narodowa • Uwarunkowania ochrony i obrony narodowej: – maksymalne wykorzystanie środków i możliwości dla skutecznej obrony i ochrony interesów narodowych i wartości – geostrategiczne położenie Polski – współczesny charakter zagrożeń – moralny, prawny i obywatelski obowiązek wszystkich Polaków do tworzenia dobra najważniejszego jakim jest trwałość i pomyślność ojczyzny POJĘCIE STRATEGII OCHRONY I OBRONY NARODOWEJ Stanowi część realizacyjną strategii bezpieczeństwa narodowego obejmującą wybór, przygotowanie, oraz zespolenie cywilnych i wojskowych środków i metod w celu skutecznego zapobiegania, ochrony i obrony interesów narodowych przed istniejącymi i potencjalnymi zagrożeniami bezpieczeństwa narodowego Polski. CEL I ŚRODKI OCHRONY I OBRONY NARODOWEJ • CEL – zapewnienie skutecznej ochrony i obrony wartości i interesów narodowych przed istniejącymi i potencjalnymi zagrożeniami • ŚRODKI – środki strukturalne: organy władzy, służba zagraniczna, siły zbrojne, policja, straż graniczna, straż pożarna – środki funkcjonalne: polityczne, gospodarcze, wojskowe, ekologiczne, prawne – środki powszechnie stosowane: niemilitarne – środki wojskowe WYMOGI STRATEGII OCHRONY I OBRONY NARODOWEJ • strategia ma tworzyć przyszłe bezpieczeństwo narodowe – uprzedzać, zapobiegać zagrożeniom i likwidować ich źródła • strategia musi być przygotowana na sprostanie najgorszemu zagrożeniu jakie może się zdarzyć • zadaniem strategii jest osiąganie celów ustalonych przez politykę, przy jak najlepszym wykorzystaniu posiadanych środków • w wyborze środków nie należy kierować się tym co jest możliwe ale szukać tego co jest konieczne i strać się to osiągnąć • w strategii należy zapewnić zgodność – równowagę celów i metod i środków • zapewnienie elastyczności strategii czyli zdolności przystosowania się do najróżniejszych i być IMPERATYWY STRATEGII OCHRONY I OBRONY NARODOWEJ • zapewnienie Polsce niepokonalności – jako podstawy wiarygodności i skuteczności odstraszania – czyli zniechęcania potencjalnych agresorów do użycia przemocy poprzez wykazanie, że takie działania okażą się nieskuteczne • rozbicie – zniweczenie strategii potencjalnych agresorów • przygotowanie zawczasu i utrzymywanie w gotowości obronnej cywilnych i wojskowych środków ochrony i obrony narodowej – przełamanie polskiej słabości państwowej i narodowej jaką jest brak przezorności – Polak głupi przed szkodą i po szkodzie • pełne wykorzystanie i przygotowanie atutów strategicznych obrony własnego terytorium (potencjał ludzki, przestrzeń obronna Polski) DYREKTYWY STRATEGII OCHRONY I OBRONY NARODOWEJ • powszechność obrony narodowej, wyrażająca się w przygotowaniu i udziale całego społeczeństwa, instytucji państwowych i społecznych oraz podmiotów gospodarczych w ochronie i obronie wartości i interesów narodowych • odpowiedzialność narodowa – bazowanie głównie na własnych wysiłkach i mocach oraz własna odpowiedzialność za zapewnienia bezpieczeństwa • włączenie i dostosowanie narodowej organizacji obrony do organizacji ochrony i Oborny wspólnej NATO i UE • wsparcie wojskowe dla władz i społeczeństwa w sytuacjach szczególnych zagrożeń i potrzeb • wsparcie cywilne dla operacji wojskowych • współpraca cywilno-wojskowa oraz koordynacja cywilnych i wojskowych przygotowań i działań ochronnych i obronnych • otwarta i ogólnonarodowa debata poprzedzająca wszelkie decyzje dotyczące bezpieczeństwa narodowego i kwestii militarnych - oznaczająca włączenie całego społeczeństwa do współuczestniczenia w tworzeniu i odpowiedzialności za obronę narodową PODSTAWOWE ŚRODKI STRATEGII OCHRONY I OBRONY NARODOWEJ RP • POWSZECHNE PRZYGOTOWANIE OBRONNE SPOŁECZEŃSTWA POLSKIEGO – Podstawą przygotowania obronnego jest świadomość narodowa, patriotyzm, postawa obywatelska, oraz edukacja wszystkich Polaków • PRZYGOTOWANIE ORGANÓW WŁADZY RZĄDOWEJ I SAMORZĄDOWEJ DO KIEROWANIA OCHRONĄ I OBRONĄ NARODOWĄ – Przygotowanie i wykorzystanie do ochrony i obrony narodowej całego potencjału obronnego zarówno cywilnego jak i wojskowego, wymaga wysokich kwalifikacji i sprawności organów władzy rządowej i samorządowej w kierowaniu ochroną i obroną narodową na wszystkich szczeblach organizacji państwa • OBRONNY SYSTEM WOJSKOWY – Właściwy i konieczny dla zapewnienia trwałego i skutecznego odstraszania i obrony Polski, realizacji zadań wspólnej obrony NATO oraz wsparcia władz i społeczeństwa w sytuacjach szczególnych zagrożeń; składa się z dwóch ściśle współdziałających ze sobą komponentów; wojsk operacyjnych i obrony terytorialnej – Najogólniej – obrona terytorialna to organizacja wojskowa zbliżona do Armii Krajowej ale przygotowana zawczasu i funkcjonująca już w czasie pokoju, podobna do terytorialnych organizacji wojskowych państw zachodnich - Gwardia Narodowa w USA • PRZYGOTOWANIE DZIAŁAŃ NIEREGULARNYCH W SKALI MASOWEJ – Działania nieregularne to najpotężniejszy środek działania dla odstraszania i obrony państwa – To współczesna nazwa wojny podjazdowej, szarpanej, urywczej • PRZYGOTOWANIE SŁUŻB INSPEKCJI I STRAŻ ORAZ PROKURATUR I SĄDÓW – W celu sprostania wciąż rosnącej skali zagrożeń niemilitarnych bezpieczeństwa narodowego konieczne jest podnoszenie sprawności podmiotów cywilnych dla skutecznego zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego, ochrony granicy państwowej oraz ochrony porządku konstytucyjnego • PRZYGOTOWANIE OCHRONY LUDNOŚCI W RAMACH OBRONY CYWILNEJ – Przygotowanie powszechnej i skutecznej ochrony ludności w miejscu zamieszkania, zakładach pracy, szkołach oraz miejscach publicznych – Współcześnie pierwszą linią ochrony i obrony narodowej jest ratownictwo - rozumiane jako organizacja niesienia pomocy w sytuacjach nieszczęśliwych zdarzeń • PRZYGOTOWANIE POLSKI DO REALIZACJI FUNKCJI PAŃSTWA - GOSPODARZA – Oznacza osiągnięcie przez Polskę zdolności do przyjęcia i wszechstronnego zabezpieczenia sił wzmocnienia NATO bądź ich tranzytu przez terytorium Polski także do wysyłania polskich wojsk operacyjnych poza granicami • WSPÓŁPRACA CYWILNO-WOJSKOWA – Rozumiana jako konieczność i szansa wspólnego i synergicznego wykorzystania potencjału militarnego i cywilnego dla przeciwdziałania zagrożeniom militarnym i niemilitarnym zarówno w czasie pokoju jak i w okresie kryzysu i wojny • POWSZECHNE SYSTEMATYCZNE SZKOLENIE OBRONNE OSÓB ZAJMUJĄCYCH STANOWISKA WE WŁADZACH RZĄDOWYCH I SAMORZĄDOWYCH – Przeszkolenie obronne powinno być obowiązkiem administracyjnym i w pierwszej kolejności dotyczyć osób obejmujących kierownicze stanowiska rządowe i samorządowe, również członkowie komisji obrony narodowej Sejmu i Senatu powinni podlegać obowiązkowemu szkoleniu