Konstruktywizm powstały w latach 80., urasta obecnie do rangi jednego z najważniejszych nurtów teoretycznych nauki o stosunkach międzynarodowych. Opierając się na dorobku pewnych nurtów socjologicznych, a także teorii krytycznych, dowodzi, że struktura życia społecznego powstaje w drodze intersubiektywnej interakcji, czynniki i struktury tworzą się wzajemnie, a czynniki wyobrażeniowe, takie jak normy, tożsamość i idee, decydują na ogół o kształtowaniu się i dynamice polityki światowej. Konstruktywizm jest w istocie nie tyle pewną teorią stosunków międzynarodowych czy bezpieczeństwa, ile ogólniejszą teorią społeczeństwa, kształtującą także podejście do badań bezpieczeństwa. W takim jego ujęciu nie mieści się wszakże szkoła kopenhaska, która proponuje konstruowanie bezpieczeństwa na postawie ,,aktów mowy", kwalifikujących pewne kwestie i pewnych aktorów jako zagrożenia egzystencjalne.