Wielu ludzi tęskniących za przyjaźnią pozostaje  samotnych, a ich poszukiwania przyjaciela naznaczone są niepowodzeniem. Przyjaźń powoduje, że otwierasz się przed drugą osobą, masz w niej oparcie i świadomość, że nigdy Cię nie zawiedzie. Akceptuje cię pomimo wad, jest z Tobą w tych dobrych jak i gorszych dniach. Oczywiście musi to działać obustronnie, jeśli jeden z czynników zanika, to przyjaźń dostaje uszczerbku. Często jednak poznajemy osoby, które powodują, że tracimy wiarę w innych ludzi. Jest to chyba naturalne, że staramy się widzieć dobro w drugim człowieku.Jesteśmy zbyt naiwni, a  niektórzy potrafią to w sposób ukrutny wykorzystać. Moim zdaniem, nie ma nic cenniejszego od prawdziwej przyjaźni, nie zniszczy jej czas, rozłąka czy śmierć, bo jest wartością, która nigdy nie przeminie. Dlatego jaki czujemy ból gdy było się przekonanym, że odnalazło się właśnie takiego człowieka, jednak rzeczywistość przyniosła całkiem inne wyobrażenie. Masz osobę, która wie o tobie wszystko, jest dla Ciebie wyjątkowa. Wszystko jest świetnie, dopóki nie pojawi się zazdrość, która niszczy wszystko. Twój przyjaciel powinien się cieszyć, że jesteś osobą, którą lubią inni, bo musiała to wypracować, a co za tym idzie jest chyba wartościową osobą. Również pojawia się strach. Osoby zazdrosne potrafią uroić sobie w głowie, że są zagrożone. Wtedy trzeba wyeliminować przeciwnika, nawet twojego przyjaciela. Zazdrość pozbawia ludzi wszelkich sentymentów, są okrutni i pozbawieni jakichkolwiek odruchów ludzkich. Nie liczą się z drugą osobą. Nie biorą pod uwagę, jak będzie to przeżywać. Jednak pewne sytuacje uczą nas i wzbogacają o pewne doświadczenia.Czy trzeba dawać szanse? Oczywiście, każdy popełnia błędy, jednak powinniśmy poszukiwać tego dobra w drugiej osobie, wierząc, że trzeba jej pomóc by ona sama odnalazła je w sobie. Tylko jeśli ktoś wyciąga rękę, pomaga ci gdy inni odwrocili się od Ciebie, również wspierają Cię w chorobie, chcą pomóc Ci odnaleźć siebie. Moje pytanie, jak można po tym wszystkim nie być szczerym z tą osobą?Po prostu przeprosić, zrozumieć swój błąd… To jest chyba oczywiste, że tej osobie należą się wyjaśnienia. Jak można odbudowac relacje bez szczerości? Jest potem ciężko przyjąć, gdy dowiadujesz się o tym wszystkim w późniejszych okolicznościach,że osoba ta znów Cię zawiodła. Tutaj znów pojawia się ta naiwność. My chcemy, mimo wszystko widzieć dobro.Jeśli chodzi o takiego czlowieka. To brak akceptacji siebie, mnóstwo kompleksów sprawia, że probujemy się dowartosciowac przez obgadywanie czy kłamstwa na drugą osobę. Jeśli widzisz, że ten twój “przyjaciel” nie tylko z Tobą zerwał reakcje, to znaczy, że sumienie u niej gdzieś zanikło. Zaczyna zazdrościć sukcesów drugiej osoby, jej łatwości w nawiazywaniu znajomości i staje się takim elektronem,który nie jest związany z żadnym atomem ani inną cząstką i samotnie przemieszcza się gdzieś w przestrzeni. Trzeba pamiętać, że kazdy z nas ma w sobie to dobro, tylko trzeba je odszukać w sobie. Każdy z nas jest wyjatkowy. Mogę śmiało powiedzieć, że jestem osobą szczęśliwą, bo znam tylu cudownych ludzi, a trzeba również sie sparzyć, aby pamiętać, że właśnie jest się wspaniałym, bo posiada się cechy, które sprawiają, że odnajdujesz w życiu to co najcenniejsze. Czy trzeba po tym wszystkim wybaczyć? Jest to wręcz nieorawdopodobne, jednak ta miłość, ktorą jesteśmy obdarowani potrafi czynić cuda.