Biblia to najpopularniejsze dzieło literackie jakie kiedykolwiek powstało. Pismo Święte to nie tylko książka, jest to przede wszystkim obiekt kultu religijnego. Od wieków ludzie inspirowali się Biblią, czerpali z niej wiedzę jak żyć, jak postępować. Biblia ukształtowała praktycznie cały światopogląd naszej cywilizacji. Nic więc dziwnego, że miała także ogromny wpływ na działalność artystyczną. Wiersz Kazimiery Zawistowskiej “Herodiada” bez wątpienia nawiązuje do biblijnej historii o Herodiadzie- Salome. Wskazuje na to choćby sam tytuł wiersza. Święty Jan Chrzciciel ganił króla Heroda za to, że odebrał żonę Herodiadę swemu bratu, Filipowi. Herod z zemsty uwięził Jana, ale nie chciał go zabijać. Mściwa Herodiada szukała jednak okazji do zgładzenia proroka. Podczas uroczyście obchodzonych urodzin Heroda jej córka, Salome, zabawiała gości tańcem. Oczarowany król obiecał spełnić każdą jej prośbę. “Ona wyszła i zapytała swą matkę: “O co mam prosić?”. Ta odpowiedziała: “O głowę Jana Chrzciciela”. Dziewczyna udała się do Heroda i poprosiła go o głowę Jana. Chwilę później Święty został zamordowany, a jego głowę Salome przyniosła swej okrutnej matce. Salome w Ewangelii świętego Marka była tylko narzędziem w ręku swej matki. To matka, Herodiada, uknuła spisek przeciw Herodowi. Młoda dziewczyna wykonywała jedynie polecenia swej matki. Nie można jednoznacznie stwierdzić, iż Salome była złą osobą, jednak przyczyniła się ona do śmierci Jana. Mogła przecież nie spełnić prośby matki. W “Herodiadzie” mamy jasno przedstawioną postać Salome. Jest ona kobietą złą, żądną zawładnięcia mężczyzną, przepełnioną erotyzmem. Kobieta w wierszu namawia prawego, pobożnego mężczyznę do grzesznej miłości. Salome działa sama, bez nakazu matki czy innych osób trzecich. Jest ona tak zwaną femme fatale. Oba utwory literackie ukazują jednak tę samą postać i sytuację. W obydwóch przypadkach mamy do czynienia z Salome chcącą sprowadzić mężczyznę, Heroda na złą drogę, skłonienie go do spełnienia jej prośby.