Fińskie siły zbrojnie opierają się na trzech filarach: wojskach operacyjnych, na co dzień zajmujących się szkoleniem poborowych, wojskach regionalnych, które są niczym innym jak obroną terytorialną, stanowiącą zasadniczy potencjał obronny kraju oraz sił lokalnych – niewielkich pododdziałów złożonych z rezerwistów-ochotników, przewidziane do wzmacniania ochrony wytypowanych obiektów i instytucji, także w czasie pokoju. SZ Finlandii zachowują charakter armii częściowo z poboru. Obecnie poborowi odbywają służbę w trzech wymiarach czasowych. Pierwszy wymiar, wynoszący 167 dni, przeznaczony jest dla szeregowych na stanowiskach nie wymagających długotrwałego szkolenia, drugi, 255-dniowy, na potrzeby szkolenia służb medycznych i trzeci, 347-dniowy, dla oficerów, podoficerów, oraz żołnierzy na stanowiskach wymagających specjalistycznego przeszkolenia. Co ciekawe około 42% poborowych odbywa najdłuższą – 347-dniową służbę, a najkrótszą – 44% wcielanych.