Czy solidarność uczniowska to nadal zjawisko powszechnie znane? Czy dzisiejsi uczniowie pogrżeni w tak liczne nałogi i bezużyteczne zajęcia są jeszcze skłonni do zwykłego, ludzkiego odruchu jakim jest poczucie wspólnoty?

Moim zdaniem solidarność uczniowska jest nadal aktualna i praktykowana wśród młodzieży Postaram się to udowodnić poniższymi argumentami.

Pierwszym argumentem potwierdzającym słuszność postwawionej tezy niech będzie ściąganie na lekcjach. Uczniowie wiedzą o wzajemnej nieprzyzwoitości w stosunku do grona pedagogicznego, pomimo tego nie wydają swoich rówieśników. Jest wiele sytuacji, w których uczniowie dzielą się ściągami jak i również pomagają sobie w ich wykonaniu.

Kolejnym argumentem potwierdzającym solidarność dzisiejszych uczniów w stosunku do siebie jest wyrozumiałość i dzielenie się notatkami, śniadaniem jak również napojami po żmudnych zajęciach wychowania fizycznego. Te zachowania są bardzo ważne, w pewnym sensie pomagają przeżyć młodzieży kolejny dzień w szkole, która jest dla nich katuszą, jak również udoskonalić go w liczne, barwne przeżycia.

Jeszcze jednym argumentem może być bronienie słabszego ucznia przed zagrożeniem z jakiegoś przedmiotu lub nie zdaniem do następnej klasy. Tej osobie pomoc jest szczególnie potrzebna i podnosi ją na duchu. Rówieśnicy dają tym odczuć, że jest potrzebna, i że bez niej owa klasa nie będzie już taka sama. Motywuje to ją do dalszej walki.

Uważam, że przedsawione powyżej arugemnty potwierdzają solidarność uczniowską która nadal jest obecna szkołach