“Confiteor” Stanisław Przybyszewski Młodopolski artysta został ukazany w artykule Przybyszewskiego jako kapłan, a sztuka miała być religią, której on służy: „Artysta nie jest sługą ani kierownikiem, nie należy ani do narodu, ani do świata, nie służy żadnej idei ani żadnemu społeczeństwu. Artysta stoi ponad życiem, ponad światem, jest Panem Panów, niekiełznany żadnem prawem, nieograniczany żadną siłą ludzką. Jest on zarówno święty i czysty, czy odtwarza największe zbrodnie, odkrywa najwstrętniejsze brudy, gdy oczy w niebo wybija i światłość Boga przenika.” Koncepcja ta wpisywała się w młodopolski wzorzec artysty, nieograniczonego żadnymi zobowiązaniami wobec społeczeństwa.

“Dziady część III” - Wielka improwizacja; Adam Mickiewicz W Wielkiej improwizacji Konrad wypowiada monolog, w którym prezentuje siebie jako postać wybitną, niezwykłą, obdarzoną podobnym talentem twórczym, jak Bóg. Artyście towarzyszy poczucie osamotnienia, niezrozumienia i odrzucenia. On sam jednak gardzi ludźmi, ponieważ jest przekonany o swoim wyjątkowym przeznaczeniu. Ideą Konrada jest bowiem wyzwolenie narodu polskiego.