Tartuffe czyli tytułowy bohater komedii “Świętoszek” która została stworzona w XVII wieku przez Moliera. Uwaga czytelników w pełni skoncentrowana jest na nim. Autor w swym dziele przedstawia Tartuffa jako dwulicowego i fałszywego, ale także pobożnego i dobrego człowieka. Tartuff nie jest jednak jedynym bohaterem. Molier dzieli bohaterów na przeciwników Tartuffa, Elmira i Kleanta, oraz na zwolenników, którymi są Orgon - pan domu, zamożny mieszczanin i jego matka pani Pernelle. Świętoszek religijny obłudnik, który zwiódł Orgona swoją fałszywą pobożnością. Dzięki swej „religijności” udało mu się przekonać Orgona tak, że ten przyjął go pod swój dach. Tartuffe przez długi okres okazywał fałszywą religijność co potwierdzają słowa „Jeżeli tylko niebo nam na drodze stoi, Usunąć to zawadę leży w mojej mocy”. Postawa Świętoszka wobec żony Orgona - Elmiry bardzo Panu Domu imponowała. Orgon chrzci go zaletami skromności, chęci dzielenia się, mimo iż sam niewiele ma “Gdym zaś wzbraniał się przyjąć, zgadnij co on pocznie: Resztę biednym w mych oczach rozdzielał bezzwłocznie”. Orgon jest bardzo naiwny, nie zna osoby, którą zgodził się przyjąć do domu przy czym ufa jej bardziej niż rodzonemu synowi. Nie obchodzą go opinie domowników, zapatrzony jest w Świętoszka. Pan Domu stawia Tartuffe wyżej niż rodzinę „Mógłbym na zgon dziś patrzeć matki, dzieci, żony i nie czułbym w sercu , ot, nawet ukłucia”. Uważa Tartuffa za najważniejszą osobę w domu, nie widzi w nim dwulicowości oraz tego, że Świętoszkowi zależy tylko na majątku. Kleant poznaje Świętoszka, odkrywa jego oblicze. Surowo ocenia postawę biedaka. Przez cały czas zachowuje zdrowy rozsądek i nie daje się przekonać przybłędzie. Zarzuca Orgonowi, że nie zna człowieka którego przyjął do swego domu, po czym zachowuje w stosunku do Orgona ironiczny stosunek. „Jakież czary znalazłeś dziwne w tym przybłędzie, Że poza nim nic zgoła nie chcesz mieć na względzie?”. Kleant uważa, że pobożność religijnego człowieka nie polega na ciągłym ukazywaniu swej „nadmiernej” religijności. Elmira również uważa, że Świętoszek nie jest godny ich zaufania. Obłudnik w scenie z Elmirą ujawnia swoje drugie oblicze, uwodziciela, tego iż jest niewierny w stosunku do Orgona. „I w cale ten nie grzeszy, kto grzeszy w sekrecie”. Świętoszek wykorzystuje naiwność Orgona „Wszak to człowiek stworzony, by go za nos wodzić”. Rozmowa z Elmirą ukazała wielką pewność Tartuffa. Elmira aby przemówić mężowi do rozsądku, pokazać co naprawdę dzieje się w ich domu, postanowiła „zakochać” się w Świętoszku. Podjęła z nim rozmowę, z której jasno wypłynęły intencje Tartuffa. Dzieło Moliera „Świętoszek” ukazuje obraz rzeczywistości z życia codziennego. Pokazuje świat, który pełen jest zakłamanych, dwulicowych ludzi, dla których liczy się własne dobro, nie bacząc na innych. Jest to problem który dotyka również obecnych czasów. Przez naiwność Orgona, cała jego rodzina mogła stracić dobro na które pracowali wiele lat. Nie słuchał On najbliższej rodziny, korzystał z rad obcego człowieka, którego tak naprawdę w ogóle nie poznał. W swym utworze Molier pokazuje prawdę o człowieku, jego „nie-boskiej” naturze, i o skutkach takiego postępowania. Molier swoim utworem ośmiesza wiele postaw ludzkich, takich jak obłuda, łatwowierność czy głupota. Tymi cechami charakteryzuje swych bohaterów, aby w prosty sposób ukazać ludzkie wady.