Izabela Łecka, to 25 letnia arystokratka, córka Tomasza Łęckiego, który samotnie wychowuje córkę. Panna Izabela to kobieta niepospolicie piękna, z czegodoskonale zdaje sobie sprawę. Dorastanie w zbytku i luksusach pozwoliło jej na dobre wykształcanie i obycie w towarzystwie ludzi postawionych wysoko w tamtejszej hierarchi. Jest dumna i wyniosła, dlatego iż została wychowana na salonowa lalkę. Stąd być może wywodzi się sam tytuł powieści Bolesława Prusa. Izabela należała do kobiet, obok których nie można było przejść obojętnie. Była średniego wzrostu o bardzo kształtnej figurze. Mała gęste blond włosy, prosty nos, odchylone usta, perłowe zęby i piękne niebieskie oczy, które zależnie od nastroju zmieniały barwę. świadoma swoich uroków, mając niesłychanie wysokie mniemanie na swój temat, pragnęła od mężczyzn jedynie hołdów, prezentów i uwielbienia. Będąc piękną kobietą była jednocześnie próżna i zapatrzona w siebie. Izabela żyła w niesłychanym luksusie, praktycznie nie musiała się o nic martwić, przyzwyczajona do spełniania każdej jej zachciankii ciągłego usługiwania,żyje w wyimaginowanym, nierzeczywistym świecie, w którym trwaa wieczna wiosna i zwasze świeci słońce. Wyobraża sobie życie jako piękną bajkę, a samą siebie jako jej bohaterkę. Życie w takiem przekonaniu spowodowało, ze panna Izabela stałą się kobieta kaprysną, wybredną i okrutną dla swoich wielbicieli. Słysząc o historiach z życia codziennego znajomych mężatek, całkowicie zniechęciła się do wyjścia za mąż. Odrzucałą każde oświadczyny, ciągle wymyślając nowy wymówki. Po pewnym czasie liczba zalotników i kandydatów do ręki panny izabeli drastycznie zmniejszyłą się, gdyż wszyscy adoratorzy obawiali się szyderczej odmowy. Łęcka była kobietą bardzo próżną, nie wiedziała ludzi biedniejszych, tylko bogaczy. Wszystkich oceniała po wyglądzie i stanie majątku- gdyż człowiek dla niej był tyle wart ile miał pieniędzy. Uważa, że należy się korzystnie się sprzedać, dlatego szuka męża z ogromnym majątkiem. Jednak gdy wraz z malejącym majątkiem jak i rozpowrzechniającą sie złą opinią wśród adoratorów w jej sferze zaczyna brakować dobrze sytuowanych kandydatów. Wtedy zauważa Wokulskiego. Jej zachowanie w stosunku do Wokulskiego jest nacechowane obłuda i zakłamaniem. Po prostu, panna Łęcka nie była godna tak czułego, wartościowego i oddanego mężczyzny. Jednak gdy widzi, że przedstawiciele jej świata akceptują go, Wokulski nabiera w jej oczach pewnej wartości. Łęcka pozbawiona została przez Prusa zasad moralnych. Cechuje ją wewnętrzna pustka. Nawet jej zamiłowanie do kultury jak teatr, poezja czy muzyka była swego rodzaju puste, gdyż uczestnictwo w różnego rodzaju spektaklach miało na celu jedynie pokazanie sibie i swojej doskonałości innym, aby ludzie ją podziwiali. Jej zasady moralne są powierzchowne, pozwala, by inni traktowali ją jako piękny przedmiot. To wszystko sprawia, że ostatecznie jest to nieszczęśliwa istota, dla której najwłaściwszym miejscem staje się klasztor. Prus sugeruje, że ludzkie życie jest głupotą, a ludzie marionetkami, lalkami w rękach siły wyższej. Izabella Łęcka jak najbardziej reprezentuje negatywną postawę w powieści Bolesława Prusa pt Lalka. Izabela Łęcka żyła według ściśle określonych zasad swojej grupy społecznej- arystokracji. Dlatgo uważam, że nie można za wszystko winić Izabele, gdyż jej zachowanie, ideologie i wartości, ukształtowało środowisko w którym się wychowywała