W utworze Stanisława Wyspiańskiego pt: “Wesele” skonfrontowane ze sobą zostały dwa różne światy: inteligencki i chłopski. W każdej ze scen pojawia się kilku bohaterów, którzy rozmawiają o polityce, problemach społecznych, sztuce, obyczajach i miłości. To, jak różnią się od siebie dowiadujemy się niemal z każdej rozmowy gości zebranych na weselu w Bronowicach. Inteligenci, jako grupa ludzi wykształconych czują wyższość nad chłopami, kierują się stereotypami, są niechętni i pogardliwi względem rozmówców. Zauważa to Czepiec, który podczas rozmowy z Dziennikarzem mówi: “Pon się boją we wsi ruchu Pon nas obśmiewają w duchu” Dziennikarz uważa, że chłopi mają zawężone horyzonty: “Ja myślę, że na waszej parafii Świat dla was aż dosyć szeroki” Jedyną osobą, która traktuje chłopów na równi jest Gospodarz. Od 10 lat mieszka w Bronowicach ze swoją żoną- chłopką, w szczęściu i w zgodzie. Pozostali przedstawiciele “miastowych” mają do wsi stosunek niechętny, lub zbyt entuzjastyczny, określany mianem chłopomanii. W ten sposób autor przedstawia Pana Młodego, który przebiera się w regionalne stroje. Inteligenci nie mają także pojęcia o życiu na wsi, co pokazuje Radczyni w rozmowie z Kliminą: “Cóż ta, gosposiu, na roli? Czyście sobie już posiali?” Kobieta pyta się czy zasiali już zboże w połowie listopada, kiedy za oknem zalegał już śnieg. Bronowice, dla krakowskiej inteligencji jest odskocznią od codzienności, traktują oni wieś jako oazę spokoju, arkadię. Dobrze obrazują to słowa dziennikarza: “Niech na całym świecie wojna, byle Polska wieś zaciszna byle Polska wieś spokojna.” Inteligencja przedstawiona jest także jako pokolenie dekadentów, którzy czują wewnętrzne wypalenie i znudzenie życiem. W obrazie chłopów, który został skonfrontowany z obrazem inteligencji charakteryzuje ich zapał do działania. Brak im jednak przewodnika. Gotowi są sprzymierzyć się z inteligencją, ponieważ mają świadomość tego, iż sami niczego nie wskórają. Mówi o tym Czepiec: “(…) ino kto by nos chcioł użyć, Kosy wisom na boiskiem” Cechą chłopów, którą możemy zauważyć już w pierwszej scenie jest ich duma i znajomość swojej siły, co wielokrotnie można zauważyć w słowach Czepca: “A jak my, to my się rwiemy ino do jakiej bijacki Z takich jak my był Głowacki” lub “(…) my som swoi, my som zdrowi” lub “Tu ta ładniej, tam to przydij, Z miastowymi to dziś krucho ino na wsi jesce dusa Co się z fantazyją rusa” Autor nie ukazał samych zalet chłopstwa. Ukazał także wady, takie jak porywczość i słabość do alkoholu. Chłopi rwią się łatwo do bijatyki i wszczynają awantury, nawet na Weselu. Wyspiański w swojej powieści umieścił dwa różne światy, między którymi nigdy nie zapanuje zgoda i sojusz. Różnice jakie między nimi istnieją stanowią przeszkodę nie do przejścia.Inteligencji czują, aby nawiązać kontakt z chłopami muszą zniżyć się do ich poziomu. To samo można powiedzieć o chłopach. Żyd, który obserwował sytuację między stanami powiedział: “Taka szopka bo to nie kosztuje nic potańcować sobie raz Jeden sas, drugi w las”.