Komunikator internetowy to program komputerowy służący do przesyłania natychmiastowych komunikatów między paroma komputerami. Pozwala na to sieć komputerowa, przeważnie Internet. Od poczty elektronicznej różni się tym, że z wyjątkiem samej wiadomości, przesyłane są również informacje o obecności użytkowników. Zwiększa to zasadnieczo szansę na prowadzenie bezpośredniej konwersacji. Komunikatory zazwyczaj łączą użytkowników przez serwery, do których to przyłączają się i od których działania są uzależnione.

Jednym ze słynniejszych programów komputerowych, który używany jest do komunikacji, jest Skype. Pozwala na przeprowadzanie rozmów: głosowych i tekstowych i wideokonferencji. Dodatkowo oferuje możliwość dzwonienia na telefony stacjonarne i komórkowe, jak też wysyłania SMS-ów i faksów. Skype ma więcej niż 600 milionów zarejestrowanych użytkowników na całym świecie. Innym przykładem może być komunikator GG (Gadu-Gadu). Najpopularniejszy polski komunikator internetowy umożliwiający przeprowadzanie rozmów tekstowych, a także audio-video przyspożytkowaniu technologii Instant Messagign (IM). Komunikator wyposażono we wbudowane radio oraz możliwość przesyłania plików i grafik między użytkownikami tej platformy.

Podobnie rzecz ma się z TeamSpeak. To komunikator głosowy służący do prowadzenia rozmów przez Internet i umożliwia prowadzenie rozmów wieloosobowych w formie grupowego czatu. Preferują go gracze, którzy wykorzystują ten portal do porozumiewania się podczas trwania rozgrywek sieciowych.

Tlen to kolejny z komunikatorów połączony z kontem e-mailowym na domenie o2.pl. Pozwala na przesyłanie plików, obrazków i darmowych SMSów. Tlen współpracuje z Gadu-Gadu, umożliwiając prowadzenie rozmów i przesyłanie plików z użytkownikami tego komunikatora. Po odpowiednich aktualizacjach możliwe jest prowadzenie rozmów telefonicznych z osobami na całym świecie (za małe pieniądze).

Następnym komunikatorem jest ICQ umożliwiający prowadzenie rozmów głosowych i tekstowych, też w formie czatu i wideokonferencji. Użytkownik ma do dyspozycji moduły przesyłające pliki ,SMSy, e-kartki. Komunikator obsługuje wyłącznie kontakty ICQ. Programó tego typu jest wiele, np. AQQ, Pidgin, itd.

Dużo pomysłów zastosowanych w komunikatorach internetowych pochodzi ze starszego, ale nadal  popularnego programu, służącemu do rozmów przez internet –IRC (ang. Internet Relay Chat). To przede wszystkim narzędzie,które daje możliwość w czasie rzeczywistym. IRC pozwala na rozmowy prowadzone przez wielu użytkowników przy oddalonych od siebie komputerach.  Tu także występują kanały, gdzie rozmawiają ze sobą nie znające się osoby z odległych zakątków świata. Na początku IRC miał ponad 10 użytkowników.  IRC zaczął rozprzestrzeniać się w błyskawicznym tempie. Użytkowników z każdym dniem przyywało.

Następnie połączenie ze Stanami Zjednoczonymi zaczęło funkcjonować.

Był to czas kiedy ludzie rozpoczynali szukać programu, który umożłiwiły im wieloosobowe rozmowy. Teraz IRC to niejedyna sieć. Istnieje kilkanaście dużych sieci i z każdej z nich korzysta kilka tysięcy użytkowników. Wszystkie te sieci są niezależne od siebie, ale opierają się o teki sam system i mają ten sam cel- rozwijanie komunikacji międzyludzkiej. IRC na chwilę obecną jest najłatwiejszym i najszybszym sposobem na znalezienie kluczowych odpowiedzi na interesujące nas pytania, wymiane naszymi doświadczeniami, ważnymi informacjami, zawieranie nowych znajomości czy po prostu porozmawianie o wszystkim i o niczym.

Podstawowymi różnicami, jakie są widoczne pomiędzy standardowym komunikatorem, a IRC to możliwość rozmawiania ze ściśle wybranym rozmówcą. Niewątpliwymankament komunikatora jako usługi internetowej to brak protokołu określającego jego działanie. Większość nie ma możliwości kontaktowania się z konkurencyjnym programem i jedynie niektóre posiadają owy standard. Wadą programu IRC jest zdecydowanie to, że nie posiada oficjalnie polskiej wersji językowej.

Krótkofalarstwo jest przez wielu postrzegane za osobliwą pasję pokaźnej grupy ludzi z różych części globu. To zainteresowanie polegające na budowie urządzeń radiokomunikacyjnych i nawiązanie łączności na danym pasmie radiowym. Mimo swojej specyficzności krótkofalarstwo daje możliwość posiadania własnej radiostacji, prowadzenia korespondencji radiowych z całym światem przy wykorzystaniu swojego osobistego oznaczenia, oraz doskonalenia znajomości języków obcych. 

Urządzenia IT

Posiadając najnowsze przyrząy nadawczo-odbiorcze, każdy właściciel licencji może natychmiast nawiązać łączność drogą radiową z jakimkolwiek zakątkiem kraju czy świata, przez co wykonuje zadania pomocne dlawłasnego kraju , a często i całej cywilizacji. To właśnie z tych niebywałych umiejętności wynika praca w interesie społeczeństwa. Pomoc krótkofalowców okazuje się nieraz zbawcza, a czasem bywa szybsza i sprawniejsza niż pomoc innych służb łączności.

Krótkofalowcy są często jedynymi, którzy utrzymują łączność z odizolowanymi rejonami kraju a nawet świata w czasie klęsk żywiołowych (powodzi, pożarów, itp.) Odmienną formą społeczną działania krótkofalowców jest praca szkoleniowa. Grono krótkofalowców staje się coraz większe, bez względu na pochodzenie i wszelakie różnice.

W krótkofalostwie są ludzie mieszkający na różnych kontynentach m.in. prezydenci, królowie, duchowni, literaci, naukowcy, aktorzy. Jednym słowem osoby o różnej profesji. Można prowadzić swobodne rozmowy. Jednych pasjonuje elektronika, inni bardzo sobie cenią rywalizację, a także zdobywanie różnego rodzaju nagród w zawodach krajowych i międzynarodowych. Są i tacy, którzy w wolnym czasie zasiadają do radiostacji i prowadzą rozmowy z przyjaciółmi.

Karty QSL prócz walorów kolekcjonerskich, stanowią dowód przeprowadzenia konkretnej łączności albo nasłuchu. Wraz ze zwyczajem, każda łączność z daną stacją powinna być potwierdzona kartą QSL.

Karty te swoim formatem zbliżone są do widokówek, na których zawarte są informacje dotyczące danej łączności (data i godzina przeprowadzenia łączności, pasmo, dane operatora, oraz ewentualne informacje o wyposażeniu radiostacji). Szata graficzna tych kart zależna jest od twórczej inwencji i estetyki ich właściciela. Dystrybucją kart zajmują się specjalne biura działające w ramach organizacji krótkofalarskich poszczególnych krajów. W dobie nowoczesnych urządzeń i Internetu zatwiedzenie łączności lub nasłuchów można otrzymywać drogą elektroniczną. Niewątpliwą zaletą tego typu potwierdzeń jest szybkość ich otrzymania. Druga, równie istotna zaleta elektronicznego potwierdzania to oszczędzanie miejsca. Po kilkuletniej i dynamicznej działalności krótkofalarskiej ukazuje się problem z przechowaniem nagromadzonych kart QSL. Używane potwierdzenia elektroniczne przechowywane są w archiwach serwisów do tego przeznaczonych.

Reasumując, karta QSL w środowisku krótkofalowca uważana jest za dokument, który oficjalnie potwierdza możliwość przeprowadzenia łączności i często jest niezbędnym załącznikiem do wniosku o wydanie dyplomu dla członka grona krókofalarskiego.