Od dawna nurtował mnie problem zawarty w temacie: czy nieposłuszeństwo może być uzasadnione? Moim zdaniem zależy to od sytuacji. Spróbuję przedstawić na to dowody, ale najpierw zastanowię się nad znaczeniem słowa „nieposłuszeństwo”. Ktoś nieposłuszny to, według Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, «niespełniający poleceń» lub «niepoddający się czyjejś woli». Krótko, ktoś, kto kogoś nie słucha i nie wykonuje jego poleceń.

Obywatele państwa mogą się przeciwstawić decyzjom rządu, przepisom obowiązującym w danym kraju itp. Czasami są to zwykłe protesty, a czasem coś poważniejszego. Charles de Gaulle to francuski polityk, mąż stanu i teoretyk wojskowości. Podczas II wojny światowej uratował honor Francji, sprzeciwiając się rządowi Vichy i odmowy kolaboracji z III Rzeszą. W przemówieniu radiowym wygłoszonym 22 czerwca 1940 roku z Londynu, de Gaulle wzywał Francuzów do oporu przeciwko Niemcom. Przekonywał, że pomimo przerwania umocnień Linii Maginota i upadku Dunkierki wojna nie jest przegrana. Generał ten jest wciąż najważniejszą postacią w historii, w tyle pozostawiając cesarza Napoleona czy króla Karola Wielkiego. „Kraj nasz, ilekroć chce się ostać śmiertelnemu niebezpieczeństwu, musi nosić czoło wysoko, a spojrzeniem ogarniać wielkie cele, inaczej mówiąc, Francja nie będzie Francją, jeśli nie będzie dążyć do wielkości"" - mówił. To jest uzasadnione — nieposłuszeństwo dla dobra kraju.

Pierwsze nieposłuszeństwo ludzi pokazuje Księga Rodzaju. Nasi praojcowie — Adam i Ewa nie stosują się do boskiego zakazu i zrywają zakazany owoc z drzewa poznania dobra i zła. Nie ma na to uzasadnienia, gdyż Adam i Ewa mieli w Edenie wszystko, drzew pod dostatkiem, nie było to konieczne.

W książce Antoine’a de Saint-Exupéry’ego pt. “Mały Książę” główny i tytułowy bohater musiał opuścić Różę i nie spełniać jej zachcianek. Róża była bardzo samolubna i kochała rozkazywać innym. Mały Książę początkowo to znosił, ale w końcu nie wytrzymał i wyjechał na Ziemię. Po tym pobycie jednak zrozumiał, że ją kocha.

Powyższe argumenty wskazują na to, że uzasadnienie nieposłuszeństwa może odbywać się tylko w wyjątkowych sytuacjach. Podsumuję to słowami Michaela Granta: “Czasami nieposłuszeństwo to dobra rzecz”.