Handlowy, kodeks postępowania karnego, kodeks karny, przy czym najważniejszy był kodeks cywilny z 1804 r. zwany Kodeksem Napoleona. Był on pierwszym kodeksem cywilnym epoki kapitalizmu, wywarł istotny wpływ na kodyfikacje w innych państwach, m.in. Księstwie Warszawskim, państwach niemieckich, Włoszech, Holandii, Westfalii. Wszyscy obywatele francuscy zostali zrównani w prawach, zapewniono im wolność wyznania i swobodę działalności gospodarczej. W czasach późniejszych chłopi uzyskali zniesienie pańszczyzny i możliwość posiadania uprawianej przez nich ziemi. Tendencje antyfeudalne pojawiły się później w całej Europie, doprowadzając do zmiany systemu społecznego.Wprowadzono reformę administracyjną polegającą na podziale kraju na gminy, powiaty, departamenty. Na wszystkich szczeblach administracji znajdowali się urzędnicy mianowani. Obowiązywały zasady centralizmu i biurokratyzmu. Wzrost znaczenia Francji i imperialne plany jej cesarza budziły niepokój monarchów Europy. W końcu 1805 r. zawiązana została trzecia koalicja. Wprawdzie flota francuska uległa Anglikom pod Trafalgarem, ale za to 2 grudnia 1805 r. Napoleon rozgromił wojska austriackie i rosyjskie pod Austerlitz. Traktat pokojowy zawarty w Preszburgu oznaczał dla Austrii poważne straty terytorialne, a nade wszystko pozbawiał ją wpływu na pozostałe państwa niemieckie, leżące w granicach Rzeszy. Władcy tych krajów latem 1806 r. oddali się pod protekcję Napoleona, tworząc Związek Reński. Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego przestało istnieć. Jego ostatni władca - Franciszek II przyjął tytuł Cesarza Austrii. Upokorzeni klęską przeciwnicy nie zamierzali pogodzić się z triumfem “małego kaprala” i w roku 1806 zawiązali czwartą koalicję. Napoleon pokonał Fryderyka Wilhelma III i Aleksandra I pod Jeną, Auerstedt i Frydlandem. Pokój w Tylży z 1807 r. sankcjonował okrojenie Królestwa Pruskiego i powoływał do życia Księstwo Warszawskie. Prusy i Rosja zgodziły się ponadto na podjęcie współpracy ze swoim pogromcą. Stworzone przez Cesarza Francuzów imperium znalazło się u szczytu potęgi. System napoleoński w Europie opiera się na: ścisłym podporządkowaniu rozległych obszarów kontynentu, wprowadzaniu w podbitych krajach nowego ustawodawstwa i blokadzie kontynentalnej. Niektóre podbite regiony zostały włączone do Francji, inne oddano we władanie członków rodziny Napoleona bądź zaufanych współpracowników, pozostałe uzależniono poprzez system sojuszy. Społeczeństwom państw pozostających pod wpływami Cesarstwa nadawano konstytucje gwarantujące równość, wolność, własność i ograniczone prawa polityczne. Kodeks Cywilny stał się powszechnie obowiązującą normą. Klamrą spinającą Europę była blokada kontynentalna czyli zakaz handlu z Anglią.