Abraham i Hiob to dwie postacie, których historie przekazane zostały nam w Starym Testamencie. Obaj poddani byli próbie wiary i obaj wyszli z tej próby zwycięsko, dowodząc swojej wierności i ufności Bogu, chociaż ich historie nabierają różnego sensu.

Abraham otrzymał od Boga obietnicę, że urodzi mu się potomek i że jego ród będzie sławny na całym świecie, choć przez wiele lat pozostawać będzie w niewoli. Trudno było w to uwierzyć, gdyż zarówno Abraham, jak i jego żona byli już w podeszłym wieku. Okazało się to prawdą. W oznaczonym czasie jego żona, Sara, urodziła syna, który otrzymał imię Izaak.

Wtedy jednak Bóg wystawił Abrahama na największą próbę. Wcześniej żądał od niego opuszczenia rodzinnego miasta i udania się do Kanaanu i nakazał złożenie ofiary z syna.

Abrahamowi trudno było wypełnić to zadanie. jednak zabrał syna i udał się z nim na pobliskie wzgórze, gdzie mieli złożyć ofiarę. Gdy Abraham chciał dokonać ofiary swojego syna, wtedy pojawił się anioł, który powiedział, że patriarcha wystarczająco udowodnił już swoją wierność Bogu. Anioł nakazał też uwolnienie Izaaka i złożenie w ofierze baranka. Swoim postępowaniem Abraham udowodnił siłę swojej wiary, pokazał, że ufa Bogu i uznaje Jego wolę za najwyższą.

Hiob był człowiekiem zamożnym, cieszył się sympatią przyjaciół, miał dużą rodzinę. Pewnego dnia jednak w wyniku rozmowy szatana z Bogiem, gdy szatan próbował udowodnić Panu, że pobożność Hioba wynika z jego dobrobytu, Bóg postanowił poddać swojego sługę próbie. Najpierw sprawił, że Hiob stracił cały majątek. Człowiek ten jednak nie zbluźnił przeciw Panu, a jedynie powiedział: „Pan dał, Pan wziął”, co świadczy o wielkiej pobożności i ufności jaką pokładał w Bogu.

Szatanowi nie wystarczyło, dlatego Bóg zesłał na Hioba chorobę i sprawił, że stał się trędowaty. Wtedy przyszli do niego przyjaciele, którzy uznali, że na pewno zgrzeszył, skoro Bóg go tak karze. Hiob przez cały czas powtarza jednak, że wierzy w mądrość Pana i że to On wie najlepiej, co jest dobre. W rezultacie Hiob stracił rodzinę i przyjaciół. Ten jednak, mimo doznawanych cierpień nadal trwa w swojej wierze i modli się także za swoich przyjaciół. Taka postawa zostaje w końcu wynagrodzona. Pan oddał Hiobowi w dwójnasób wszystko, co ten wcześniej stracił.

Jak widać, obaj bohaterowie zostali przez Boga poddani próbie. Każdy z nich dowiódł, że jest godzien zaufania, ze jego wiara jest prawdziwa. Pokazali, ze nie powinno się kwestionować bożej woli, że Pan wie najlepiej, co jest dobre, jak powinniśmy postępować. Z historii Abrahama i Hioba wynika też, że tylko ludzi, którzy w pełni zaufają Bogu czekać będzie nagroda.

Obu bohaterom Bóg chciał zabrać to, co mieli najcenniejszego. Ich sytuacja była jednak nieco inna, Abracham wiedział, że jest poddawany próbie,ale wystarczyło, że chciał spełnić wolę Boga. Tymczasem Hiob rzeczywiście utracił wszystko, lecz żarliwie wierzył w mądrość Boga, w to, że wszystko, co się z nim dzieje ma jakiś sens, a jego wiara spotka się z nagrodą. Nie wiedział jednak, że jest poddawany próbie.

Obaj bohaterowie dowiedli swojej ufności Bogu, w przypadku Abrahama było to posłuszeństwo wobec Najwyższego, zaś w przypadku Hioba – ufność, że wszystkie nieszczęścia, które Bóg na niego zesłał mają jakiś, jedynie Panu znany cel.