W swoim życiu odbywamy wiele podróży. Odwiedzamy wiele miejsc, poznajemy nowych ludzi. Na wędrówkę wyruszamy z własnej woli lub zmuszają nas do tego okoliczności. Wyruszamy w świat z pragnienia przeżycia przygody, spełnienia marzeń, poszukiwania lepszego życia czy poznania siebie, własnego sposobu na życie przez określenie jego celu i sensu.

Żyją wśród nas ludzie, którzy nie są ciekawi świata, żyją dniem codziennym, którymi zawładnęła rutyna. Co prawda nie da się uciec od codzienności, ale da się chociaż na jakiś czas o niej zapomnieć. Podróże pozwalają nie myśleć o sprawach przyziemnych i dają możliwość oderwania się od rzeczywistości. Dają możliwość poznania tego, co nieznane. Ryszard Kapuściński napisał „w człowieku, który uważa, że wszystko już było i nic nie może go zdziwić, umarło to, co najpiękniejsze - uroda życia“.

Podróżowanie stało się sposobem na życie dla Herodota, autora starożytnego dzieła pt. „Dzieje“ w którym opisane są jego podróże po całym ówczesnym świecie. Poznawał Azję, Bliski Wschód, Północną Afrykę i Europę. Ciągle w podróży tworzył unikatowy dziennik ze swego szlaku. Jego pragnienie poznawania świata, sprawdzania swoich hipotez, domysłów kierowało go na nowe tereny gdzie poznawał ludy, ich wierzenia, zwyczaje, życie codzienne, kulturę. Herodot jak niestrudzony wędrowiec, bez stałego miejsca zamieszkania wracając z jednej wyprawy już miał plany na następną. Podróż bohatera jest swego rodzaju wysiłkiem.