Jednym z głównych bohaterów powieści Aleksandra Kamińskiego pt. „Kamienie na szaniec” jest Jan Bytnar. Urodził się 6 maja 1921 r. Był synem Zdzisławy Bytnar i Stanisława Bytnara, byłego żołnierza Legionów Polskich. Mając zaledwie 12 lat, wstąpił do 23 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Bolesława Chrobrego „Pomarańczarnia” ZHP. Ukończył gimnazjum im. Stefana Batorego. Był członkiem podziemnej organizacji „Wawer”. Dowódca plutony grup szturmowych, podporucznik Armii Krajowej. W 1938 roku uzyskał najwyższy stopień młodzieżowy w harcerstwie – harcerza Rzeczypospolitej. Jego wojskowy kryptonim to „Rudy”. Zmarł 30 marca 1943 roku na skutek ran zadanych przez gestapo w czasie przesłuchań. Z wyglądu był drobnym i szczupłym młodzieńcem, ale z czasem zmężniał. Stał się silniejszy i wyższy. Miał piegowatą twarz i rudawe włosy. Jego oczy i czoło odzwierciedlały wybitną inteligencję. Podobnie jak Zośka, Rudy miał wiele talentów. Jeżeli już się do czegoś zabrał, wykorzystywał to doskonale. Bez problemu potrafił zrobić najlepszy kajak. W szkole został najlepszym tancerzem. Nikt nie potrafił mu dorównać w pracach saperskich, takich jak budowanie kładek, wiszących mostów czy szałasów. Rudy był urodzonym intelektualistą. Systematyczny, opanowany, oddawał się głębokim rozmyślaniom i refleksjom na tematy odległe od szarej codzienności. Tylko koledzy potrafili sprowadzić go z powrotem na ziemię. Najbardziej interesował Rudego świat wewnętrznych przeżyć i czuć. Zajmowały go problemy moralne, filozoficzne i społeczne sprawy kultury. Chętnie pogrążał się w świecie myśli i rozważań. Rudy był spokojnym i opanowanym człowiekiem. Cechowała go wielka odwaga i wiara w zwycięstwo. Na drodze dorosłego życia spotkał się z wojną, przemocą, śmiercią najbliższych, koniecznością walki, pokonywania własnych lęków. Mimo tego nigdy się nie poddawał. Bytnar był osobą poświęconą i oddaną patriotyzmowi. Mimo wielu przeciwności doskonalił się w gimnazjum. Uczęszczał do harcerstwa, w którym tak dużo się nauczył. W okupowanej przez Niemców Warszawie wraz z przyjaciółmi prowadził walkę konspiracyjną w ramach małego sabotażu, następnie walczył w grupach szturmowych, organizował akcje. Moim zdaniem bohater jest godny do naśladowania. Dzięki swojemu patriotyzmowi umiera ofiarnie i bez protestów za swoją ojczyznę.