Uważam, że wielkie życie (chwalebne) jest związane z cierpieniem, ponieważ droga do celu prowadzi nas właśnie przez cierpienie. By móc coś osiągnąć musimy wyrzec się, ograniczyć niektóre rzeczy. Przykładem takiego człowieka może być Jan Paweł II. Zanim został papieżem cierpiał podczas II wojny światowej dla ojczyzny. Był dobrym człowiekiem i dążył do tego by pomóc swoim rodakom. Wyrzekł się wszelkich dóbr, by przekazać je osobą, które bardziej tego potrzebowały. Narażał życie, żeby pomóc głodującym dzieciom. Kiedy minęły złe chwilę, dzięki jego chęci niesienia dobroci i pomocy innym ludziom stał się znanym poza Polską autorytetem. Realizował swój plan, chciał by świat był lepszy. Można powiedzieć, że miał „wielkie życie”, gdyż miał wielkie serce, które go nie opuszczało mimo wszystkich cierpień, które go spotkały i niestety były nieuniknione.