Młodość to szczególny okres w życiu człowieka, podczas którego kształtuje się osobowość. To często okres buntu przeciwko rodzicom, zastanemu światu i zasadom nim rządzącym. To również czas poszukiwania autorytetów oraz zderzenia ideałów z rzeczywistością, a także okres bardzo emocjonalnego odbierania świata, pierwszych, gwałtownych miłości i tragedii. Młodości zwykle przypisuje się określone cechy: odwagę, wrażliwość, zapał, ale i brak rozwagi, doświadczenia, skłonność do brawury. Jest to wiek, w którym po pierwszych doświadczeniach dojrzewania rozwija się i dobiega kresu proces poznawania życia.

Młodość jest to również okres między dzieciństwem a życiem dorosłym. W tym czasie człowiek cieszy się, że żyje, liczy się tylko to co się dzieje w danej chwili. Konsekwencje i porażki się wtedy nie liczą. Najważniejszą rzeczą jest dla nie go zdobycie swojego celu i spełnienie swoich marzeń. Niestety czasami za to ponosimy wysoką cenę. W poszczególnych epokach literackich problem młodości jest przedstawiany jako emocjonalnym stosunkiem do rzeczywistości, brakiem doświadczenia, beztroską i buntowniczym nastawieniem do świata. . Odwiecznym problemem młodosci jest nieszczesliwa milosc ktora dotknęła kochankow z Werony . Miłość Romea i Julii pojawia się nagle, od pierwszego wejrzenia. Jest ona silniejsza od wszystkiego-od woli rodziców, wszelkich przeciwieństw a nawet śmierci. Spotkali się na balu u rodziców Julii. Jedno spojrzenie sprawiło, że połączyła ich wielka miłość. Nie można jednak do końca stwierdzić, że jest to szczęśliwe uczucie. Julia Kapulet sprzeciwiła się woli rodziców. Zerwała z tradycją, według której, to ojciec wybiera męża córce. Dziewczyna wiedziała, że wybranek jej serca pochodzi z rodu, z którym Kapuletowie prowadzą odwieczny spór. Potajemnie poślubiła chłopca, który według jej rodziców nie był odpowiednim kandydatem. Wiele osób twierdzi, że miłość łącząca Romea i Julię była jak najbardziej prawdziwa. Kochali się wbrew wszystkim. To właśnie doprowadziło ich do zguby. Gdyby nie musieli ukrywać uczucia przed rodzicami, Julia nie zażyłaby magicznej mikstury. Zaszło okrutne nieporozumienie, którego efektem była śmierć obu bohaterów. . Przez młodzieńcze patrzenie na świat ich miłość kończy się tragicznie. Zgubiła ich młodość gdyż tak naprawdę nie mięli żadnego doświadczenie ani pomysłu jak to szczęśliwie zakończyć. Brakowało im przemyślanych sytuacji wyciągnięcia wniosków i szukania odpowiedniego rozwiązania., czyli kierowania się rozumem a nie sercem. Wymyślili bardzo podstępny plan jednak nie do końca wiedzieli czy ukochana osoba się zorientuję że to jest część gry mająca na celu pozbycie się rodziców którzy nie potrafiliby zaakceptować tego związku i szanse na wspólne życie daleko poza Weroną gdzie mogliby się cieszyć sobą i miłością.

Człowiek młody to człowiek nieukształtowany, niedoświadczony, a co za tym idzie, zwykle uważany za mniej mądrego niż człowiek starszy. W epoce romantyzmu młodość odgrywa bardzo doniosłą rolę, stanowi przeciwieństwo dla starych idei, które, kolokwialnie mówiąc, „przeterminowały się”; jest także synonimem słowa „bunt”. Młodość wiązała się przede wszystkim z zapałem, namiętnością, impulsywnością, wrażliwością, ale także z zagubieniem. Johann Wolfgang Goethe w powieści „Cierpienia młodego Wertera” samym tytułem daje do zrozumienia, iż idea młodości będzie obecna w jego dziele. Można powiedzieć, że opisuje pewien model romantyka. Główny bohater utworu nieszczęśliwie zakochał się w kobiecie o imieniu Lotta. Głęboko przeżywał tę miłość i analizował swoje uczucia. Kochał Lottę, ale jednocześnie nie zapominał o honorze i nie starał się jej za wszelką cenę zdobyć. Izolował się od świata, w samotności rozpracowywał swoje stany emocjonalne, był skazany na niezrozumienie ze strony innych ludzi. Po wielu miesiącach męki zdecydował się popełnić samobójstwo, przegrał z cierpieniem. Kolejnym utworem, w tytule którego pojawia się termin „młodość”, jest „Oda do młodości” Mickiewicza. Autor dokonuje porównania świata ludzi dojrzałych oraz jego rówieśników. Podmiot liryczny pragnie wznieść się na skrzydłach wyobraźni ponad codzienność, burzy się rzeczywistością, ponieważ ludzie, z którymi się styka są „bez serc, bez ducha”, mają ograniczone horyzonty poznawcze. Zaspokajanie potrzeb biologicznych to za mało, aby móc powiedzieć o prawdziwym życiu czy człowieczeństwie. Mickiewicz z takiego świata pragnie się wyrwać. Świat wyobraźni – „rajska kraina ułudy” – to świat, w którym wszystko jest możliwe, w którym ludzie są „jednością silni, rozumni szałem”. Owa rozumność młodych polega na energii, chęci ulepszania rzeczywistości. Wypowiadający się w utworze namawia do samokształcenia, twierdzi, że śmierć prawdziwego bohatera nigdy nie idzie na marne. Młodość nie jest dla niego stanem biologicznym wyrażanym w ilości przeżytych lat, ale stanem ducha. Nowy, fantazyjny świat młodych jest szczęśliwy, optymistyczny, pełen odwagi oraz swobody, przekraczający granice, podczas gdy świat starych pokrywa mrok, egoizm, mgła i monotonność.

Malarstwo rowniez odzwierciedla problemy mlodosci a przykladem tego jest Obraz Hueronima Bosha- “syn marnotrawny " pochodzi z XV wieku i prezentuje malarską wersją przypowieści Biblijnej. Na pierwszym planie obrazu widoczna jest postać mężczyzny- bez wątpienia jest to Syn marnotrawny. Wędrowiec wyposażony jest w podróżny kosz, u boku którego zawieszona jest łyżka, a rzemienie przepasują ramiona postaci. W prawej ręce trzyma kij, w lewej z kolei kapelusz symbolizujący rozpoczęcie podróży. Całą postać okrywa ubranie szarego koloru. Jest ono zniszczone, bardzo liche, brudne i podarte. Buty okrywające stopy wędrowca są nie do pary: Na prawej nodze bohater ma mało zniszczony but, na prawej z kolei widzimy fragment obuwia okrywający jedynie palce postaci. Istota ta ma włożoną za pazuchę, zerwaną z rzemyka świńską racice, co ma oznaczać odrzucenie grzesznej natury. Jednostka ma na twarzy zarys szczęścia, ale również niepokoju: jest szczęśliwy, bo wraca do domu, zaniepokojony z kolei gdyż nie wie, czy jego Ojciec przyjmie go s powrotem w swe ramiona.Część obrazu po lewej stronie przedstawia jego życie, jako nędzarza. Cały dom jest zaniedbany- oznacz to, iż jest to upadłe gospodarstwo. Odwrócony dzban do góry dnem znajdujący się na dachu jest oznaką podążania złą drogą. Świnie na podwórzu oznaczają zło i nieczystość, a warczący pies przegania podmiot z tej błędnej drogi życia. Kolorystyka obrazu jest smętna, ciemna na znacznej większości malowidła, co również symbolizuje zło i nieczystość. Drzewo, które jest po prawej stronie postaci i obrazu to buk, który jest oznaką życia, a na nim siedzi sowa- znak mądrości. Zauważyć można, że na wysokości serca bohatera owe drzewo ma narośl, co symbolizuje grzechy na jego sercu. Brama prowadząca do nowego etapu życia ma uchwyt w kształcie trójkąta równobocznego- oko Boga, oraz jest podzielona na sześć pól- Biblijne sześć dni stworzenia świata. Za bramą znajduje się krowa, a zwierze to było ofiarnie poświęcane Bogu. Na obrazie są namalowane trzy sroki- trzy etapy życia Syna marnotrawnego. W oddali obraz jest jaśniejszy, co z pewnością oznacza lepsze życie po dotarciu w tamto miejsce.

Nastepnym obrazem ktory wybralam jest obraz Benjamina Westa Wenus opłakująca Adonisa Jesteśmy świadkami smutnej sceny opłakiwania zmarłego Adonisa przez Wenus. Towarzyszy jej mały bożek, równie przejęty śmiercią młodzieńca. Po obu stronach wyrastają anemony, które wyrosły z krwi Adonisa. Młody Adonis, zbyt pewny siebie, zlekceważył przestrogi bogini, która, mając boski dar przewidywania przyszłości, wiedziała, że jej ukochany zginie w czasie polowania. Zapalczywy młodzieniec odrzucił jej zaloty i zginął przeszyty kłami odyńca zgodnie z przepowiednią. To smutny obraz niespełnionej młodzieńczej miłości, która miała szansę się pięknie rozwinąć, gdyby nie pycha i buta młodego człowieka.

w obrazie Nelly Maxa Pechsteina rowniez znajdziemy pierwiastki młodości

Obraz przedstawia namalowaną z wyobraźni wymarzoną postać kobiety. Widzimy dziewczynę o długich, ciemnych włosach ze zmysłowymi pośladkami. Jej namiętnie złożone usta zachęcają do pocałunku. Rozchylone uda nie świadczą o niewinności, przeciwnie, prowokują. Ciało dziewczyny wygląda jak soczysty owoc, który czeka na zerwanie. Pewność siebie i siła, jaka bije z tego płótna, bardzo mocno oddają specyfikę młodości. Wyraziste kolory, odważna kompozycja, gruby kontur – to elementy podkreślające energię młodej kobiety, gotowej na zmysłowe uniesienie.