Z czym kojarzy mi się kultura rasta? No jak z czym… z miłością, pokojem, tolerancją, samymi dobrymi cechami. Ale tak jak we wszystkim można się żle dopatrzyć dobra lub dobro może nie być nieskazitelnie białe… Rastafari- słowo składa się z 2 wyrazów (Ras- głowa, Tafari- stworzyciel). Oznacza to, że wszyscy rastafarianie są zjednoczeni w Bogu w JAH (Dża), który jest w śród nas, żyje wśród nas tak samo jak my stąd filozofia I & I oznacza to, że wszyscy są równi. Rasa białych, czarnych , żółtych mimo że ta religia wywodzi się z Afryki i w niej jest najbardziej zakorzeniona to dzięki Królowi reggae Bobowi Marleyowi są one rozpowszechnione na cały świat.

Robert Nesta “Bob” Marley (ur. 6 lutego 1945, zm. 11 maja 1981[1]) – jamajski muzyk, wokalista, kompozytor, autor tekstów, który rozpropagował muzyczny styl reggae inspirując się gatunkiem ska, związany z ruchem Rastafari.

Rastafarianizm wyrósł z ruchu Powrót do Afryki (Back to Africa) który zapoczątkował Marcus Garvey (1887-1940)z Jamajki W początach wieku założył on organizacje umożliwiającą mieszkańcom Jamajki powrót do ich prawdziwej ojczyzny czyli Afryki. Gdy w 1930 roku Ras Tafari (książe Tafari) zostaje koronowany na cesarza Etiopii, Haile Selassie I, wierzono, że to wydarzenie zwiastuje przepowiadany powrót Czarnych do Afryki. Rastafarianie uważają, że ich misją na świecie jest walka z Babilonem, pod którym kryje się zło, policja, sąd, zniszczenie jakie jest na Matce Ziemi jest dla rasta nie dopuszczalnym zjawiskiem, które należy zwalczać by dostać się do ZIONU czyli „raju” do stanu, miejsca w którym wszyscy będą szczęśliwi. Rasta uważają ostatniego cesarza Etiopi Hailego Selassie za wcielenie JAH, za żyjącego Boga. Podłoże całego ruchu Rastafariańskiego zawdzięcza się Marcusowi Garveyowi.

Marcus Mosiah Garvey (ur. 17 sierpnia 1887 w Saint Ann na Jamajce, zm. 10 czerwca 1940 w Londynie) – uznawany za twórcę podstawowych elementów doktryny ruchu społeczno-religijnego Rastafari, choć sam nigdy się z nim nie utożsamiał. Jego wizerunek znajduje się na jednym dolarze jamajskim.

Marihunana- Rastafiarianie uważają ziele za jeden ze sposobów walki z Babilonem. Ziele według nich ma właściwości lecznicze i służy do oczyszczania duszy, otwierania oczu by móc się lepiej z JAH skontaktować. Jest to dla nich sposób na życie, na medytacje. Dla nich ziele ma większą wartość niż alkohol, który uważają za zarazę ludzkości.

Charakterystyczne dla rastafarian są : dread`y (są symbolem, to grzywa lwa judy, który wyzwolił ich ród czyli cesarz haile) Reggae (muzyka) Bębny 3 kolory

Ach…te barwy radują nasze serca i powodujące grymas na twarzy nazistów są istotnym elementem wyróżniającym nas z pośród ludzi ich znaczenie to:

Zielony – utracona zniszczona ziemia Afryki Żółty – to złoto zagrabione z Afryki Czerwony – symbolizuje krew czarnych ludzi

Główne założenia:

Rastafarianie czerpią swe ideały z komunikacji z Jah, ich Bogiem, a także poprzez wnikliwe studiowanie Biblii. Przez życie w zgodzie z naturą i wznoszenie pochwał ku Bogu każdym uczynkiem. Rasta dążą do zbawienia. Medytując sięgają natomiast prawd, które pozwalają im na zrozumienie Boga, co w Biblii zostało przeoczone. Idea podążania za Jah ukazuje rastafariańskie pojmowanie niezależności Tylko pod przewodnictwem Jaha można powiem poznać prawdę. Rasta nie tylko wierzą w istnienie Jah, ale także zna go co prowadzi do lepszego zrozumienia siebie samego. Jah nie jest tylko Bogiem ale także wszystkim, całym światem.

GENERALNIE RELIGIA RASTA OPIERA SIĘ NA CZCI ŚWIĘTYCH PRAWD:

• czarni są potomkami starożytnych Izraelitów i zostali zrzuceni na Jamajkę przez Białego człowieka
• Haile Selassie jest żywym Bogiem
• Bóg pomoże Afrykańczykom powrócić do Etiopii
• w przyszłości Czarni będą dominować na świecie
• Biały człowiek nie jest lepszy od Czarnego
• Etiopia jest niebem, Babilon Piekłem

Rasta wierzą w Jezusa, podobnie jak wiele innych Religi, ale wierzą w Chrystusa czarnego. Czarny Bóg jest dla rastafarian niezwykle ważny, ponieważ dzieki niemu „Czarna rasa i świętość stają się synonimami”

RELACJE Z NATURĄ

Natura i środowisko są jednym z ważniejszych tematów w rastafarianiźmie. Życie w harmonii z Ziemią i jej komponentami jest wyrażeniem szacunku dla Jaha. Życie w zgodzie z naturą oznacza organiczną produkcję jedzenia, rolnictwo, które nie niszczy lądu. Dieta Rasta ma określone reguły i jest ściśle przestrzegana. Alkohol i wieprzowina są zakazane i wielu Rastafarian prowadzi wegetariański tryb życia. Niektórzy jedzą tylko to co zrodziła Ziemia. Tylko rzeczy wytworzone na naturalnej bazie są do zaakceptowania w tej diecie, która nazywana jest I-TAI i przede wszystkim opiera się na wegetarianizmie. Najbardziej preferowaną metoda zdobywania pożywienia jest uprawa ogrodu lub plantacji. Koncepcja ta jest najbardziej zgodną z prawami natury metodą wytwarzania pokarmu, a odejście od tego procesu jest dla Ziemi destruktywne. Celem Rastafarianizmu jest zdrowy styl życia, z wyeliminowaniem „nieświętego” jedzenia z diety. Często jednak ten sposób na życie nie do końca jest wykonalny. Zachodnie społeczeństwo całkowicie od niego odeszło, chociaż niektórzy zaczęli ostatnio dostrzegać wartość naturalnego rolnictwa. Jednak koncepcja „nieposkromionego lądu” wciąż przeraża tych, którzy są uzależnieni od produkcji multinacjonalnych korporacji.

MEDYTACJA

Stawanie się jednością z Bogiem jest jedną z najważniejszych i najpotrzebniejszych idei w religii Rastafarian. Jeśli poznasz Boga, zaczniesz rozumieć samego siebie. Jednym z najpopularniejszych sposobów na zbliżenie się do Boga jest palenie marihuany! – z tą opinią nie jestem w stanie się zgodzić. Uważana jest za naturalne zioło, które jest używane w religijnych rytuałach i spotkaniach. „Doniosłe znaczenie marihuany polega na tym, że wywołuje mistyczne przeżycia. Właściwości pewnych narkotyków do wywoływania stanów mistycznych jest udokumentowane” (NICHOLAS, „RASTAFARIANS AND GANJA”). Pomimo tego, iż na Jamajce roślina ta jest nielegalna, stanowi ona niezbędną część rytualnego nabożeństwa i codziennego życia wielu Rastafarian. Palą oni „gandzię” ponieważ tak mówi im Biblia. Fakt faktem, nie jest tam jasno napisane o tym, aby palić święte zioło, ale jest ono ludziom polecane: „Każesz rosnąć trawie dla bydła, i ziołu, by człowiekowi służyło” (PSALM 104,14)

Skoro o świętości zioła jest mowa nawet w Piśmie Świętym, wyłania się pytanie, dlaczego jest ono ciągle nielegalne w państwie, którego mieszkańcy używają go w obrzędach religijnych. Wiara Rasta jest jedną z najbardziej naturalnych form oddawania czci Bogu. Personalna konsumpcja dla celów religijnych jest zagwarantowana prawnie, więc marihuana powinna zostać zdekryminalizowana w społeczeństwie. Sprzedawanie zioła dla zysku słusznie uznane jest praktyką nielegalną, podobnie karani powinni być Ci, którzy sięgają po marihuanę z pobudek innych jak religijne. Prawo Jamajskie jest wymierzone przeciwko Rasta. Sądownictwo kieruje się tymi samymi pobudkami co cały Zachodni świat, dążąc do podporządkowania mas systemowi. Zamiast wyszukiwać same negatywne właściwości marihuany, powinno się wziąć pod uwagę jej znaczenie religijne oraz to w jaki sposób religia wpływa na jamajską kulturę i społeczeństwo.

SYMBOLIZM

Kiedy słyszy się słowo Rastafarianin, pierwszą myślą jaka się nasuwa są dreadlocki. Nie wszyscy Rasta je noszą, podobnie jak nie wszyscy ludzie, którzy je mają są Rastafarianami. Jest to tylko jedna charakterystyczna cecha dla Rasta, symbolizująca poświęcenie się i oddanie Bogu. Chociaż dreadlocki uważane są za symbol buntu, Rasta czują iż dają im one moc i głębsze poczucie własnej tożsamości. „Kultywowanie dreadów ma symbolizować historyczny okres przemierzania puszczy w drodze do Ziemi Obiecanej”. Dreadlocki mają w religii duże znaczenie. Obecnie są one modne wśród ludzi dzisiejszego społeczeństwa, lecz chciałabym wiedzieć jak wielu z nich zna naprawdę ich symbolizm i tradycję… Najważniejszym symbolem dla Rasta jest Lew, który jest z ich kulturą nierozerwalny. Prezentuje Haile Selassie, nawiązuje do zwycięskiego lwa Judy. Lew zawsze był przedstawiany jako zwierzę dominujące. Rasta często przedstawiają lwa z flagą Etiopii. Ma to związek z kontaktem z naturą poprzez wybór lwa na reprezentanta grupy. Powtarzanie się tego motywu pokazuje jak ważny jest on dla religii, wbrew temu co sądzą inni.

Ubiór Rastafarian odzwierciedla styl życia, jaki prowadza i prace, której się podejmują. Najpopularniejszymi kolorami są czerwony, żółty i zielony. Wszystkie one są symbolami, stanowią tez barwy Etiopii. Czerwony oznacza krew przelewaną przez wszystkie lata istnienia niewolnictwa. Żółty (złoty) symbolizuje skradzione złoto. Zielony zaś jest symbolem Ziemi i wyraża nadzieję na lepsze życie w przyszłości.

Na subkulturę Rastafari zwróciłam uwagę dzięki muzyce. To właśnie muzyka reggae stała się nośnikiem ideologii rastafarian. Pozostała ona z połączenia muzyki jamajskiej z amerykańskim, murzyńskim soulem i elementami blusa. Piosenki reggae mówią o walce, miłości i nawiązują do początków biblijnych. Poprzez muzykę reggae idea ta nabrała nowych wymiarów. Muzykę, która nawiązywała po przez problemy społeczne i polityczne występowały coraz wyraźniej, jako tematy wielu pieśni, a muzycy reggae stawali się szamanami, komentatorami codzienności i prorokami. Ruch ten został rozpropagowany i zdobył ogromną rzeszę sympatyków m. in. za sprawą słynnego muzyka i poety reggae – Boba Marleya, nazywanego często prorokiem rasta.

Do Polski ruch przywędrował wraz z popularyzacja muzyki reggae w latach siedemdziesiątych. Ale dopiero początkiem lat osiemdziesiątych na ulicach zaczęli pojawiać się pierwsi rastamanie z charakterystycznie skręconymi włosami. Najczęściej wywodzili się z ruchu punk. Nie przykładali jednak większej uwagi do symboliki i ideologii prawdziwych rastafarian, skupiając się przede wszystkim na idei pacyfizmu. Toteż obok wizerunku twarzy Boba Marleya nosili oni tzw. „kurze stopki” czyli pacyfki. Wraz ze wzrostem popularności stylu Rastafari rosła także popularność używania marihuany. W rezultacie zwolenników tego ruchu zaczęto kojarzyć z osobami nadużywającymi haszysz czy marihuanę. Obecnie muzykę reggae w Polsce grają m. in. zespoły: IZRAEL i bardzo popularny w latach osiemdziesiątych zespół DAAB.

Inni wykonawcy reggae POLSKA:

1. Mesajah
2. Ras Luta
3. Bas Tajpan

Wykonawcy reggae ŚWIAT:

1. Bob Marley
2. Gentleman
3. Sizzla

Rastafarianie głoszą równość wszystkich ludzi. Ich zdaniem powinny zostać zniesione wszelkie różnice klasowe czy rasowe. Protestują przeciwko wszelkim formom zniewolenia człowieka. Twierdzą, że człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga, a więc powinien być wolny i niezależny. Pragną, aby ludzie żyli w poczuciu braterskiej wspólnoty. Od innych subkultur młodzieżowych różnią się tym, iż nie przejawiają agresywnych form zachowania. Swoje poglądy próbują przeforsować poprzez oddziaływanie na świadomość, własne zachowania i rytuały. Ich celem jest poszukiwanie zagubionych wartości. Pozytywne nastawienie do ludzi, elementy religijne w swojej ideologii. Ksiądz prof. Dr hab. Czesław Cekiera, znawca problematyki subkultur młodzieżowych twierdzi, że: „Rastafarianizm należy do tych ruchów młodzieżowych, które wnoszą pozytywne pierwiastki w życie społeczne i osobiste”. Przestrzega jednak przed uzależnieniem od branych środków odurzających, które są tolerowane w niektórych grupach rastafarian, elektroniczną muzyką rockową mającą ujemny wpływ na psychikę młodego człowieka oraz przed łączeniem brania narkotyków z piciem alkoholu. „… Jose zapalił skręta. Podał ziele Ivanowi, który próbował palić je nonszalandzko, ale dym gryzł go w gardło i dusił. Powstrzymywał się od kaszlu, wciągając dym przez zęby – tak jak Jose. Po chwili ziele zaczęło działać: czuł się rozluźniony, ale jego wrażliwości się zwiększyła. Nie było pośpiechu, ani skrępowania, tylko wspaniała harmonia za wszystkim, co go otaczało. Ogarnęło go cudowne poczucie dobrobytu i ufności w siebie. Piwo nie było już takie gorzkie. Nie mógł powstrzymac się od tańca, kiedy zabrzmiała surowa ostra muzyka, a każde jej drgnienie czuł w kręgosłupie. – Kontakt – powiedział Jose z uśmiechem, widząc, ze Ivan jest naładowany. Ivan kiwnął głową i uśmiechnął się marzycielsko. Muzyka ogarnęła jego ciało jak przy obrzędzie Kumina. Słyszał ja całym sobą, jak nigdy przedtem…” (Z KSIĄŻKI THELEWELLA „The harder They Come”).

O używaniu ziół (marihuany) tak mówił w jednym z wywiadów Bob Marley: Rum (alkohol) tylko cię niszczy od środka i zabija, tak samo jak system. System jest przeciwko ziołu, bo ziele czyni cię niezłomnym. Kiedy palisz zioło – twoja świadomość staje przed tobą. I widzisz ja. Więc diabeł nie lubi, jak zawsze jesteś świadomy i robisz porządek ze swoim życiem. Diabeł wie, ze wtedy nie będziesz robić głupot.

Moim zdaniem jest to niezwykle barwna subkultura o bardzo niesamowitych korzeniach. Przyciągnęła mnie zapachem kadzideł i rytmem muzyki. Może nie wyznaje wszystkich jej zasad do samego końca, ale jest mi niezwykle bliska. Marzyłam o zielonych łąkach, o pokoju na świecie, bezproblemowym życiu. Znalazłam wszystko. Rastafarianie to ludzie niezwykle przyjaźnie nastawieni do wszystkich żywych istot. Bardzo mi to odpowiada. Pragnęłam całkowitej akceptacji i wyrozumiałości oni mi to wszystko dali. Muzyka, która dzięki nim odkryłam przyspiesza bicie mojego serca, w żyłach pulsuje mi gorąca krew…. Nie ubieram się w ogromne czapki, nie nosze dreadów, nie palę zioła, ale mimo wszystko czuję się bardzo blisko związana z tą właśnie subkulturą, którą opisałam wyżej. Zdobyłam wielu nowych bardzo wartościowych znajomych, którzy odkryli przede mną zupełnie nowe oblicze świata. Pomogli mi rozwiązać wiele problemów, zmienili moje szare spojrzenie na świat na optymistyczne poglądy. Z a to jestem im bardzo wdzięczna. Mam nadzieję, że będzie na świecie więcej takich osób, które będą popierały dobro, potępiały zło. Zauważyłam, że Rasta jest z reguły postrzegane jest ruch głoszący zniszczenie i podbicie Białej rasy, a także nienawiść do Babilonu. Są to jednak puste słowa ludzi nie znających prawdziwego sensu ruchu. Od czasów niewolnictwa Czarna rasa była poniżana. Owa pogarda dla Czarnych na stałe wpisała się w historię. Zmuszanie Czarnych do życia według zasad wyznaczanych przez innych zrodziło gniew, lecz obecne uczucia Rastafarian wyrażane są wyłącznie poprzez religię. Dziś wolność rasta ograniczana jest nadal, przez działania instytucji, dla których wiara się nie liczy. Liczę, że udało mi się chociaż w niewielkim stopniu opisać moje emocje związane z ta subkulturą. Emocje te jest bardzo trudno ubrać w słowa, dlatego więcej słów poświęciłam na przybliżenie tej kultury, która wprowadziła wiele zmian w moim życiu.

Bibliografia:

KSIĄŻKA, THELEWELLA „The harder They Come”. (fragment)

Marek Jędrzejewski, Młodzież a Subkultury