Gry komputerowe służą od wielu lat jako centrum rozrywki indywidualnej, a także jako urozmaicenie spotkań rodzinnych, lub koleżeńskich. Stanowią także źródło wysokich dochodów dla korporacji zarówno małych, jak i dużych korporacji z branży gaming’owej. Jednak skąd w ogóle się wzięły gry, i dlaczego ludzie tak chętnie po nie sięgają? Spróbuję to przybliżyć w tym artykule. Zacznijmy od tego, skąd w ogóle się wzięły gry komputerowe. Pierwsza gra została najprawdopodobniej stworzona w 1947 roku przez Thomasa T. Goldsmitha Jr. i Estle Raya Manna. Była uruchamiana na oscyloskopie CRT. Mimo że wniosek o opatentowanie złożony został w 1947, sama gra prawdopodobnie była zaprojektowana wcześniej - w 1946. System używał ośmiu kanałów próżniowych i symulował uderzenie pocisku rakietowego w wyznaczony cel. Odpowiednie gałki pozwalały na zmianę kąta wystrzelenia pocisku i prędkości pocisku. Ponieważ grafika nie mogła w tym czasie być rysowana elektronicznie, małe cele były rysowane na prostej warstwie umieszczanej na monitorze CRT przez twórcę gry. Jest to pierwszy system zaprojektowany do grania na ekranie CRT. W 1952 A.S. Douglas stworzył OXO, graficzną wersję gry kółko i krzyżyk w celu zademonstrowania jego tezy o interakcji człowieka z komputerem. Gra była uruchamiana na komputerze EDSAC, który używał ekranu CRT do przekazywania obrazu. Wielu ludzi przypisuje wymyślenie gier komputerowych Williamowi Higinbothamowi, który w 1958 stworzył grę Tennis for Two na oscyloskopie w celu zabawiania zwiedzających Brookhaven National Laboratory w Nowym Jorku. W przeciwieństwie do gry Pong i podobnych wczesnych systemów, Tennis for Two pokazywał uproszczony kort tenisowy widziany z boku zamiast z góry. Na piłkę oddziaływała grawitacja, a ona sama musiała przelecieć nad siatką. W grę grało się za pomocą dwóch masywnych kontrolerów, każdy z nich wyposażony w gałkę odpowiedzialną za trajektorię lotu i przycisk odpowiadający za uderzenie. Tennis for Two był pokazywany przez dwa sezony przed jego zdemontowaniem w 1959. W 1961 Steve Russell stworzył grę nazwaną Spacewar! na nowy w tym czasie komputer DEC PDP-1. W grze przeciwko sobie stawały dwie osoby kontrolujące po jednym statku kosmicznym, który mógł wystrzeliwać pociski. Czarna dziura na środku ekranu tworzyła duże pole grawitacyjne. Gra niedługo została wydawana z nowymi komputerami DEC. Zaprezentowana w 1962 podczas MIT Science Open House stała się pierwszą ogólnodostępną i wpływową grą. Jeden z producentów Multics, Ken Thompson, kontynuował tworzenie systemu operacyjnego po tym, jak AT&T zaprzestało fundowania jego badań. Jego praca miała na celu stworzenie systemu dla komputera GE-645. Właściwie to chciał on zagrać w grę, którą równocześnie tworzył z systemem. Gra była nazwana Space Travel. Pomimo że gra nigdy nie została wydana komercyjnie (a jedno jej uruchomienie kosztowało 75 USD), gra przyczyniła się do stworzenia systemu operacyjnego UNIX. W 1966 Ralph Baer (wtedy w Sanders Associates) stworzył prostą grę nazwaną Chase, która mogła być pokazywana na zwykłym telewizorze. Baer kontynuował tworzenie i w 1968 miał już prototyp, który mógł uruchomić parę różnych gier, włączając w to tenisa stołowego czy strzelanie do celów. Według Baera Bill Harrison stworzył pistolet świetlny i razem z Billem Ruschem stworzyli gry wideo w 1967. 1969 Ralph Baer pracował nad prototypem konsoli, którą podłączałoby się do telewizora. Prototyp został sprzedany firmie Magnavox, która wydała go w maju 1972 jako Magnavox Odyssey, pierwszą konsolę gier wideo. W 1971 Nolan Bushnell i Ted Dabney stworzyli automat do gry umożliwiający grę za pieniądze z grą Spacewar! i nazwali ją Computer Space. Nutting Associates kupiło grę, zatrudniło Bushnella i wytworzyło 1 500 automatów z Computer Space. Gra nie osiągnęła sukcesu, ponieważ była trudna w obsłudze. Nolan Bushnell uczestniczył w jednym z przedpremierowych pokazów konsoli Odyssey w Burlingame California w styczniu 1972. Tam grał w grę Ping-Pong, lecz okazało się to niezbyt interesujące. Bushnell stwierdził, że nie otrzyma odpowiedniego wynagrodzenia poprzez sprzedaż gier innym firmom. Założył w 1972 więc własną firmę nazwaną Atari. Pierwszą grą wideo wydaną przez Atari był wydany w tym samym roku automat z grą Pong, który okazał się wielkim sukcesem. Gra bazuje lekko na tenisie stołowym: piłka jest “serwowana” ze środka stołu i w czasie, gdy piłka leci w stronę jednego z graczy, ten musi tak manewrować paletką, aby odbić piłkę z powrotem do oponenta. Atari sprzedało 19 000 maszyn z grą Pong i niedługo potem pojawiło się dużo różnych imitacji. Szaleństwo na automaty do gier rozpoczęło się. Death Race z 1976 firmy Exidy wywołał pierwsze kontrowersje związane z niepotrzebną przemocą w grach komputerowych, ponieważ celem gry było przejeżdżanie “gremlinów”, które przypominały przechodniów. Kontrowersje związane z grą zwiększyły świadomość publiki o grach komputerowych i od tamtego momentu nie przestano debatować nad przemocą w grach komputerowych. Rynek automatów do gier wszedł w swoją Złotą erę w 1978 razem z wydaniem gry Space Invaders firmy Taito. Gra stała się wielkim hitem, który zainspirował wielu producentów do wejścia na rynek i wyprodukowania własnych gier. Złota era była naznaczona dominacją automatów do gier (również kolorowych). Era ta trwała do lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku. Również w 1978 Atari wydało grę Asteroids, największy jego bestseller. Zajęła ona miejsce gry Lunar Lander jako numer jeden na rynku gier arcade. Kolorowe gry arcade stały się bardziej popularne od 1979 i 1980 (na przykład Pac-Man). Inne klasyki gier arcade z końca lat siedemdziesiątych to Night Driver, Galaxian oraz Breakout. Dzisiaj gry powstają już bez liku na wszystkie platformy jakie się da (od komputery, po konsole, aż po telefony komórkowe i tablety) i nie sposób zliczyć je wszystkie. Jako że wiele jest gier, podzieliłam je na następujące gatunki: FPS, TPS, FPP, TPP, Wyścigi, Symulatory, Strategiczne, Tycoon’y, cRPG, MMO RPG, fabularne, sportowe, survival horror, platformówki, akcji i logiczne. Przybliżmy zatem każdy z tych gatunków: FPS – Strzelanina z pierwszej osoby – gry tego typu charakteryzują się tym, że obraz świata gry widzimy z oczu głównego bohatera, a naszym zadaniem jest wyeliminowanie wrogów za pomocą broni palnej. W FPSach bronie owe możemy kupować, zdobywać, i/lub mieć już od początku gry. FPSy skupiają się na trybie jednoosobowym, i/lub wieloosobowym, gdzie za pomocą serwerów, gracze mogą połączyć się razem, i zmierzyć się w różnych trybach. Najpopulerniejszymi FPSami są: seria Call Of Duty, seria Crysis, seria Counter Strike, SWAT 4, Battlefield 2: Bad Comany i Battlefield 3, seria Medal of Honor, America’s Army oraz seria Halo. TPS – Strzelanina z 3 osoby; w przeciwieństwie do FPSów, akcję gry widzimy z widoku zza pleców, a nie z oczu bohatera. Gry te skupiają się z reguły na trybie singlaplayer, chociaż najpopularniejsze mają także dostępny tryb wieloosobowy. Najpopularniejsze tytuły: seria Kane & Lynch, seria Max Payne, Manhunt, Warhammer 40 000: Dawn Of War II. FPP – Gry z widoku pierwszej osoby – tak samo jak TPS, rzadziej spotykany typ gier komputerowych w czystej postaci; najczęściej łączy się z grami FPS, ale także w połączeniu z platformówkami, jak np. TPS i Prince Of Persia, FPP i Call Of Duty. Wyścigowe – często spotykany I lubiany typ gier komputerowych. Grać możemy z różnych perspektyw, często nawet z oczu kierowcy. W tej grze najczęściej wcielamy się w kierowcę jakiegoś pojazdu, i bierzemy udział w wyścigach, np. na Quadzie, czy samochodzie osobowym. Pojazdy owe możemy przed wyścigiem ulepszać, zakupując części do pojazdu za wirtualne pieniądze, które zdobywamy wykonując różne zadania, np.. wygrywając wyścig, a także np. za wyeliminowanie odpowiedniej ilości rywali. Gry skupiają się na trybie jednoosobowym, często także można się zmierzyć z kolegami z całego świata w trybie Multiplayer, gdzie można sprawdzić swoje umiejętności pokonując prawdziwych graczy, a nie sztuczną inteligencję. Najpopularniejsze gry: seria Need For Speed, Blur, Nail’d, Pure, seria F1 Challenge, Drift, seria Test Drive, a także takie klasyki jak Maluch Racer. Symulatory – najczęściej spotykany typ gier, i najbardziej szeroka gama tytułów. Gra ma na celu zasymulować różne zdarzenia, zaczynając od życia głównego bohatera, poprzez życie żołnierza, pilota samolotu aż po kierowców autobusów miejskich. Symulatory często łączą się z innymi typami gier, jednak najczęściej występują w czystej postaci symulacyjnej. W większości przypadków, gra jest z widokiem jednej perspektywy, jednakże spotykamy także gry z wielu perspektyw, które zmieniamy za pomocą odpowiedniego klawisza przycisku na padzie. Najpopularniejsze tytuły: seria Grand Theft Auto, seria Assassin’s Creed, Mirror’s Edge, seria Bus Driver, seria Rollercoaster World, seria Driver, seria Tom Clancy’s H.A.W.X. Strategiczne – typ gier, w których naszym zadaniem jest założenie oddziału/armii/osady/kraju/nacji, a następnie doprowadzić swoich podopiecznych w różnych bitwach, w których nastawiamy się na myślenie, i stawiamy na zdolności przywódcze. W grach owych jest z reguły wysoko rozwinięta sztuczna inteligencja, dzięki czemu każdy błąd strategiczny może kosztować nas życie. W większości gier musimy zdobyć środki (najczęściej pieniądze z zadań/podatków, albo pozyskiwanie surówców, np. punktów rekwizycji i energii (Warhammer 40 000)) na utworzenie armii odpowiedniej do naszych upodobań. W grach strategicznych mamy do dyspozycji wiele rodzajów jednostek, które różnią się od siebie uzbrojeniem i wyposażeniem, a także możliwościami – atakami i zdolnościami specjalnymi, dzięki czemu w owych grach za każdym razem można prowadzić niepowtarzalne bitwy. Najpopularniejsze tytuły: seria Total War, seria Majesty, seria Warhammer 40 000: Dawn Of War, seria Heroes. Tycoony – gry bardzo podobne do strategicznych, jednakże naszym celem jest utworzenie jakiegoś przedsiębiorstwa, i pozyskanie pieniędzy poprzez zachęcenie ludzi do korzystania z naszych usług, a także modernizowanie i zwiększanie oferty naszych usług. Nie są to gry zbyt bardzo popularne, jednakże dają dużo uciechy zarówno dla dzieci jak i dla młodzieży. Wybrane tytuły: seria Rollercoaster Tycoon, seria, SimCity, Shopping Centre Tycoon, Hospital Tycoon cRPG – gry uwielbiane przez ludzi, którzy lubią wpływać na przebieg rozrywki. W grze wcielamy się w pewną postać, która ma za zadanie przetrwać w wirtualnym świecie Charakterystyczną cechą gier cRPG jest otwarty świat, oraz wiele zakończeń, które wybieramy pośrednio w trakcie gry podejmując odpowiednie decyzje, np. jeżeli byliśmy źli, zabijali ludzi i kradli, nasze zakończenie będzie negatywne, jeżeli byliśmy dobzi – zakończenie będzie pozytywne. W grze również mamy dużo linii dialogowych, a każdą rozmowę możemy kontrolować, wybierając co nasz bohater ma odpowiedzieć lub zapytać. Ten typ gier charakteryzuje się również poziomami, które osiągamy zabijając wrogów i/lub potwory, a także wykonując zadania zlecone przez bohaterów (najczęściej możemy sobie te zadania wybrać). Mamy do dyspozycji wiele różnych broni, zbroi i wyposażenia dodatkowego, z którego każdy element ma inne właściwości, np. hełm ma +1 punkt do obrony postaci, a miecz - +4 punkty do ataku. Rzadko cRPG są wyposażone w tryb multiplayer (ja się nie spotkałam z taką grą), gdyż tryb wieloosobowy byłby całkowicie niegrywalny, albo mijałby się z typem gry Singleplayer. Najpopularniejsze tytuły: seria Diablo, seria Fallout, seria Dragon’s Age, seria Wiedźmin, seria The Elder Scrolls. MMO RPG - gry z tej serii są nastawione przede wszystkim na rozrywkę wieloosobową, najczęściej powyżej 50 graczy. Gry takie nie mają wysoko rozwiniętych linii dialogowych, natomiast pozostały zadania (questy), a także są wyżej rozwinięte poziomy, niż w cRPG (nie spotkałam gry MMO RPG, która miałaby mniej poziomów niż 90). Poza tymi różnicami, niewiele się różni od typu cRPG – istnieje wiele rodzajów broni, uzbrojenia i gadżetów, który każdy z tych przedmitów dodaje różne atrybuty do naszej postaci. Najpopularniesze tytuły: World Of Warcraft, Tibia, Metin 2 Fabularne – inscenizacje znanych filmów, lub seriali. W grze wcielamy się w bohatera (najczęściej głównego bohatera z filmu), i przechodzimy fabułę tak jak przebiegał film. Zdarzają się gry, co z filmem mają wspólne tylko miejsce akcji i przedmioty, a fabuła jest zupełnie inna. Przykładowe tytuły: James Cameron’s Avatar, James Cameron’s King Kong. Sportowe – gry owe mają za zadanie odzwierciedlić nam dyscypliny sportowe tak, abyśmy mogli grać np. w piłkę nożną nie wychodząc z domu. Gry owe cechują się wysoko rozwiniętą sztuczną inteligencją, oraz wieloma różnymi trybami gry, często nawet możemy wcielić się w menedżera drużyny, a nie np. w zawodnika. W grach takich możemy rozgrywać turnieje i mistrzostwa z komputerem, albo z kolegami poprzez split-screen (rozdzielenie ekranu na pół dla 2 graczy, na 4 części dla czterech graczy), lub w trybie multiplayer. Najpopularniejsze tytuły: seria FIFA, seria Pro Evolution Soccer, seria NHL, seria NBA 2k, seria NFL Survival Horror - gry te mają na celu dostarczyć dreszczyku i strachu osobie, która postanowiła uruchomić taką grę. W grze wcielamy się w jedną lub dwie postaci, i próbujemy uciec z danego miejsca. Niestety, drogę nam zawadzają różnego rodzaju zombie, potwory, ludzie radioaktywni, a także obcy z kosmosu. Gry owe mają również elementy logiczne, dzięki czemu gra taka nie jest tylko zwykłą grą typu „bij-zabij zombiaka”, lecz grą, w której naprawdę trzeba użyć głowy, aby ujść z życiem takiej przygodzie. W grze nie mamy zbyt wiele rodzajów broni, co czyni te gry jeszcze trudniejszą to przejścia. Najpopularniejsze tytuły: Piła VI, seria Alone in the Dark, seria Resident Evil Platformówki – gry te mają za zadanie sprawdzić naszą zręczność i percepcję. W grze takiej wcielamy się w różnego rodzaju postacie, od potworków po ludziki, i musimy przejść z jednego etapu na drugi, skacząc, wykonując różne ewolucje oraz przesuwać różne przedmioty, tak, aby ułatwiły nam one dojście do celu. W grze mamy również bonusy, dzięki którym uzyskujemy nowe zdolności, jak np. strzelanie z kuleczek, czy większy zasięg lotu. W platformówkach mamy liczoną ilość żyć, a gdy liczba żyć spadnie nam do zera, gra się kończy, i musimy zacząć ją od początku, lub zacząć etap od początku. Najpopularniejsze tytuły: Sonic Adventures, seria Rayman, Super Mario Bros, seria Crash Bash. Akcji – gry te są nastawione przede wszystkim na akcję. Ciągle musi się coś dziać. W grze wcielamy się w postać, w której musimy szybko przebiec z punktu do punktu. Tutaj liczy się refleks i szybkość. Często gry akcji mają elementy platformówek, w tych grach nie mamy zbytnio dostępu do broni jakiejkolwiek, jednakże mamy do dyspozycji różnego rodzaju możliwości, które pozwolą nam ukończyć etap gry. Przykładowe tytuły: Batman: Akrham Asylum, Mirror’s Edge Logiczne – gry te mają na celu sprawdzić naszą zdolność logicznego myślenia na wiele różnych sposobów, począwszy od dopasowywania klocków, poprzez dobieranie figur w pary po 3, aż po strzelania kolorowymi kulkami tak, aby kolorami były po 3-4 lub więcej; wtedy znikają. Przykładowe tytuły: Pasaż 3, Mahjong, Level Tetris. No dobrze, ktoś powie. Ale na czym można w to grać? Czy wszystko jest płatne czy nie? Zacznę odpowiedzią na to drugie pytanie. Nie, nie wszystko jest płatne. Istnieją gry Freeware, w które można grać do woli, i są dostępne praktycznie wszędzie, począwszy od gierek flash na stronach internetowych, aż po zaawansowane gry MMO RPG do pobrania na daną platformę. Jednak większość gier jest dostępna tylko po uiszczeniu pewnej opłaty, i korzystaniu z niej zgodnie z informacją zawartą w licencji (czyli np. że gra może być używana na jednym komputerze itp.). Owszem, można gry takie dostać za darmo, jednakże wtedy mamy już do czynienia z piractwem komputerowym, które po części jest w Polsce legalne (jeżeli pobieramy gry, to nie ma problemu, ale jeżeli nagrywamy je komukolwiek – jesteśmy przestępcami), jednakże łączy się ono z ogólną dezaprobatą ludzi, którzy mogą sobie na gry oryginalne pozwolić, oraz producentów gier, którzy wykorzystują piractwo jako pretekst, by tworzyć gry na konsole (prawdą jest, że piractwo na konsole jest o wiele większe, niż na komputery osobiste, jednakże więcej twórcy zarobią na konsolach, gdyż drożej one kosztują – cena gry na PC: 129zł, cena gry na Xbox 360 czy PlayStation 3 – 249zł). Gry pirackie można pobrać sobie z internetu, albo zakupić u ludzi, którzy się tym parają (np. przed rynkiem, albo telefonicznie – rzadko spotykana opcja). No dobrze, jednak na czym możemy w to grać? Przyjrzyjmy się najpopularniejszym dzisiaj platformom, i omówmy je. Zaznaczam, że oprócz wymienionych płyt, gry można również pobrać na dysk twardy/kartę pamięci konsoli z serwisów utworzonych specjalnie pod tą konsolę. PC/MACi – komputery osobiste. Mają wysoką moc obliczeniową, i co najważniejsze – można je dowolnie ulepszać dokupując nowy procesor czy płytę główną. Jest on wszechstronny, i nie służy tylko do gier, ale także do pisania, przeglądania internetu itp. Na komputery jest największa ilość programów i gier, co czyni tą platformę jedną z najpotężniejszych konsol. Podstawowym kontrolerem do obsługi PC i Maców jest klawiatura i mysz, a nośnikiem najnowszych gier obecnie jest płyta DVD+R Dual Layer Xbox 360 – konsola do gier wyprodukowana przez firmę Microsoft, i rozpoczęto jej sprzedaż w 2005 roku. Przez wielu ludzi wychwalana ponad wszystkie platformy, jednakże jest też najczęściej przerabianą (najczęściej wkręcanie mod-chipa, w celu uruchomienia pirackich gier) platformą ze wszystkich. Charakteryzuje się dużą ilością gier, a także dużą liczbą exclusive’ów (czyli dostępnością tylko na tą platformę), np. Halo 3. Za granie na piratach w trybie wieloosobowym na tej konsoli (za co musimy jeszcze dopłacać!) możemy zostać zbanowani, i nigdy już na tej konsoli nie zagrać w trybie wieloosobowy (istnieje możliwość odbanowania, ale jest to żmudny proces i często psujący konsolę). Do Xboxa możemy dokupić dodatkowy pad, lub 3, aby była możliwa gra na split-screenie, albo kupić kamerkę Kinnect, i cieszyć się grą w ruchu, bez potrzeby trzymania pada w ręce. Podstawowym kontrolerem do obsługi Xboxa jest pad Xbox 360 Controller, a nośnik danych do płyta DVD-R Dual Layer. PlayStation 3 – konsola wyprodukowana przez firmę Sony, i wprowadzona do sprzedaży w 2006 roku w Japonii, później stopniowo na całym świecie. Od Xboxa różni ją to, że jest jeszcze rzadko przerabiana (możliwość przerabiania została wprowadzona dopiero w 2010 roku), granie w tryb wieloosobowy jest tu darmowe, oraz konsola ma w sobie mocniejszy procesor, który pozwala na lepsze odwzorowanie fizyki w grach. Zamiast Kinnecta mamy tu Playstation Move, który pozwala nam grać w ruchu z tą różnicą, że w ręku musimy trzymać specjalną różdżkę, która świecąc na pewien kolor pozwala kamerce odczytać ruchy gracza. Można też (tak jak do xboxa) podłączyć gitarę, perkusję, i konsolę do naszej konsoli, i próbować swoich sił w graniu wielkich hitów muzycznych. Tak samo jak w Xboxie, kontrolery można podłączać tutaj za pomocą przewodu, a także bezprzewodowo, co daje graczowi więcej swobody. W odróżnienu od Xbox 360, wyposażono tą konsolę w przeglądarkę internetową. Podstawowym kontrolerem jest pad PlayStation Dualshock 3, a nośnikiem gier jest płyta Blu-Ray. Nintendo Wii – ta konsola firmy Nintendo wprowadzona do sprzedaży w 2006 roku nie zrobiła takiej furory na rynku konsol jak PC, Xbox 360 i PlayStation 3. Pomimo najmniejszego rozmiaru ze wszystkich platform, oraz wielkiego wyboru kontrolerów, od podstawki na której tańczymy, po deskę surfingową, albo karabinek, twórcy rzadziej tworzą gry na tą konsolę z powodu tego, że ma mniejszą moc obliczeniową. Konsola wyposażona została w internet Wi-Fi oraz Bluetooth. Podstawowym kontrolerem w tej konsoli jest Wii Remote, a nośnikiem danych jest płyta DVD-R. PlayStation Portable – przenośna konsola firmy Sony, wprowadzona do sprzedaży w 2004 roku. Jest to zarówno konsola, jak i pad, oraz telewizor do grania. Konsola ta ma na wyposażeniu obsługę internetu bezprzewodowego, oraz ma wbudowane wiele opcji, jak Skype, czy przeglądarkę internetową. Konsola może nie ma ogromnej mocy obliczeniowej, jednak jest ceniona przez graczy za niewielki rozmiar (można wsadzić do kieszeni), dzięki czemu można grać wszędzie, od autobusów, po parki, a nawet w szkole. Najnowsze PSP – PlayStation Vita – zostało wyposażone w 2 gałkę, oraz w panel dotykowy. Podstawowym nośnikiem danych jest płyta UMD. Nintendo DS. – odpowiedź firmy Nintendo na PSP. Ma mniejszą moc obliczeniową od PSP, jednakże zostało wyposażone w ekran dotykowy. Tak samo jak w przypadku PSP, konsola ta jest zarówno konsolą, padem, i telewizorem. Dzięki usłudze Nintendo Wi-Fi można łączyć się z internetem i grać w tryb wieloosobowy. Dodatkowo w nowszej wersji – Nintendo 3DS – została zaimpletowana obsługa gier w trójwymiarze bez konieczności posiadania specjalnych okularów. Podstawowym nośnikiem danych jest kartridż R1. Telefony Komórkowe i Tablety – obecnie gry są także tworzone na nasze komórki i tablety. Najczęściej twoży się je na telefony obsługujące Javę, oraz wyposażone w jakiś system operacyjny, np. Android, symbian czy iOS. Platformy te są cenione ze względu na to, że są to zarówno platformy do wykonywania połączeń, a także do grania czy przeglądania internetu. Dzisiaj najnowsze telefony są wyposażone w Bluetooth, oraz Wi-Fi, co ułatwia granie w tryby wieloosobowe, oraz pobieranie gier na nasze urządzenie. Gry występują wyłącznie jako pliki dostępne z sieci, i nie ma nośników danych na nie. Jednakże dlaczego gry są tak cenione przez ludzi? Dlaczego ludzie częściej po nie sięgają, zamiast obejrzeć telewizję, czy przeczytać książkę? Odpowiedzi poszukałem w Szczecinie, na targach gier komputerowych Szczecin GameShow 2k11, które odbyły się 25-27 Listopada 2011 roku. Razem z miejscowym kolegą, oraz jego znajomymi (fanatycy gier) wybrałem się na to święto gro-maniaków. Co prawda wejście kosztowało mnie 10 złotych, jednakże po wejściu zrozumiałem już dlaczego gry są tak uwielbiane przez ludzi. Najpierw rzuciłem się na Xbox 360 z Kinnectem, i po kilku ruchach w grę Kinnect Adventures czułem się jak po lekcji W-Fu. Następnie poszedłem pograć na konsoli PlayStation 3 wyposażoną w technologię Move. Stwierdziłem że lepszy jest Kinnect. Wypróbowałem także symulator sterowania okrętem, oraz miałem okazję trzymać w ręku prawdziwą broń! Nie zabrakło także starszych gier, takich jak Mario czy Tanki na konsolę Pegasus i Atari. Najbardziej jednak podobało mi się zademonstrowanie wszystkich obecnie technologii w Kinie 5D, po którym byłem w szoku, że w 2011 roku można uzyskać takie efekty, by widz mógł czuć się prawie jak w środku filmu. Także na pytanie „dlaczego gry są tak cenione?” odpowiadam – bo nie ma nic bardziej rozrywkowego, nic bardziej zmuszającego do myślenia, ani nie ma takiej rozrywki, na której przebieg mogę wpływać osobiście, niż gry komputerowe. Przekonałem się do gier, i obecnie planuję zakup konsoli Xbox 360 z technologią Kinnect. Gry komputerowe stanowią najpopularniejszy sposób rozrywki. Dzięki ogromnym wyborze gier, a także dużą ilością platform, która każda ma swoje gry-exclusive’y każdy znajdzie coś dla siebie, nawet, jeżeli woli czytać książki czy oglądać filmy. Dzisiaj gry osiągnęły taki poziom, że grając w nie, mamy wrażenie oglądania dobrego filmu, na który mamy wpływ praktycznie non-stop, i to od nas zależy, jak ten film będzie wyglądał. Dzięki wielu trybom, uda nam się zachęcić przyjaciół do uczestniczenia z nami w tworzeniu tych filmów, dając naszym gościom zarówno i rozrywkę, jak i możliwość rozwijania twórczości. Gry stanowią również rozrywkę dla całej rodziny – gry pomagają nam poznać ludzi, a także zintegrować się z nimi. Możemy też posłać naszych rodziców przed konsolę, a sami w spokoju porozmawiać, pośmiać się, czy odrobić razem lekcje. I dlatego każdy z nas powinien choć raz poszukać jakiegoś gatunku gier dla siebie, i grać – oczywiście z umiarem, ponieważ jeżeli wpadniemy w uzależnienie od gier, to już nic nas nie uratuje. Wpadniemy w wirtualną rzeczywistość, z której nie ma ucieczki. A gry mają dawać nam rozrywkę… a nie zniewalać nas, prawda? Uważam, że tak, i mam nadzieję, że Ty – drogi czytelniku – uważasz tak samo jak ja.