Kornel Makuszyński głównym bohaterem swojej powieści uczynił sobie Adasia Cisowskiego. 17letni uczeń siódmej klasy gimnazjum. Syn lekarza, brat czworga rodzeństwa mieszkający w Warszawie. Wygląd chłopca najlepiej opiszą słowa narratora: “. . . nieforemny chłopak, nieco pękaty z rozmieszaną czupryną, sądząc po budowie, musiał być silny i sprężysty. . . " Niewątpliwie spokojny, opanowany, zrównoważony kolega. Nigdy nie unosił się gniewem, zachowywał rozsądek w każdej sytuacji. Zawsze wesoły i uśmiechnięty. Wyróżniała go przenikliwość umysłu, zdolność logicznego myślenia i wnioskowania. Miał zdolności detektywistyczne. Wśród kolegów cieszył się dużym autorytetem. Adasia cechowała dobroć, mądrość, odwaga, wrażliwość. Starał się postępować uczciwie. Szczerze żałował odkrycia metody profesora gdyż przysporzyło to zmartwień nauczycielowi. Całą winę wziął na siebie i nawet obiecał, że klasa nadrobi zaległości. Zawsze postępował słusznie, uczciwie. Uważał, że dla człowieka najważniejsza jest godność i honor. Umiał być dyskretny, nie doniósł na Staszka Burskiego, że ukradł pióro. Jako detektyw skrupulatny i dokładny, czasami zbyt pewny siebie. Wierzył w swoje szczęście, nawet podczas uwięzienia. Żądny przygód. Przewidywany, trochę nudny. Profesor nadał mu przydomek Szatan, co określało spryt i przedsiębiorstwo bohatera. Adam Cisowski moim zdaniem był to chłopiec, który miał życie wypełnione przygodami, które ja też chciałabym przeżyć. Choć bohater był godny naśladowania to książka była nudna. Świat byłby całkiem inny lepszy gdyby większość ludzi była taka jak Adaś Cisowsk

Adam był nazywany “szatanem”, ponieważ charakteryzowała go niesamowita przebiegłość oraz spryt. Widać było to na pierwszy rzut oka, w przenikliwym spojrzeniu. Jego logiczne myślenie, oraz umiejętności detektywistyczne pozwoliły mu rozwiązać zagadkę ukrytego skarbu. Muszę dodać, że bohater , którego opisuję, bardzo imponował mi swoją dobrocią i chęcią pomocy najbliższym. Bardzo podobał mi się jego stosunek do matki, której pomagał w pracach w domu. Inną jego pozytywną cechą była odwaga w przyznawaniu się do własnych błędów, czego przykładem jest żal za wyjawienia “sposobu na nauczyciela”. Nie dość, że powiedział, że to właśnie jego wina to obiecał nadrobić wraz z klasą wszelkie braki.

Głównym bohaterem powieści Kornela Makuszyńskiego, pt. ,,Szatan z siódmej klasy” jest Adaś Cisowski. Siedemnastolatek uczy się w siódmej klasie męskiego gimnazjum w Warszawie. Jego ojciec wykonuje zawód lekarza, a matka zajmuje się domem i czworgiem młodszego rodzeństwa. Wygląd chłopca najlepiej opisują słowa autora: ,,Był to nieforemny chłopak, nieco pękaty, z rozmierzwioną czupryną; sądząc po jego budowie musiał być sprężysty i silny. Spojrzenie miał śmiałe i dziwnie przenikliwe”. Nauczyciel historii nadał gimnazjaliście przezwisko „szatan”, ponieważ określało ono jego niezwykłą przebiegłość. Wykazywał się też bystrością w rozwiązywaniu zagadek oraz talentem detektywistycznym. Młodzieniec to kochający i troskliwy syn. Często martwi się z powodu niesforności młodszego rodzeństwa, dlatego pomaga mamie w pracach domowych i uspokajaniu krzykliwych dzieci. Młodego mężczyznę cechuje pracowitość i wytrwałość w dążeniu do celu. Umie okazywać swoje uczucia. Wyróżnia się życzliwością i szczerością. Szczerze żałował ujawnienia kolegom metodę odpytywania profesora Gąsowskiego. Całą winę wziął na siebie i nawet obiecał, że klasa nadrobi powstałe zaległości. Mieszkańca Warszawy charakteryzuje umiejętność logicznego myślenia, które pomogło mu w rozwiązaniu zagadki związanej z ukrytym skarbem. Jego pomysłowość i inteligencja skierowała rzezimieszków na fałszywy trop. Moim zdaniem autor wyposażył swego bohatera w te cechy, które uznał za najważniejsze i najbardziej przydatne w życiu. Imponuje mi sprytem, ale też dobrocią i szlachetnością. Zawsze ofiarowuje potrzebującym swoją pomoc. Według mnie młody Cisowski może być wzorem dla młodzieży, a szczególnie dla chłopców.