Utwór “Obrona Sokratesa” Platona jest zapisem autentycznej mowy wygłoszonej przez greckiego filozofa w procesie sądowym. Sokrates broni w niej swojej postawy, usprawiedliwia zachowanie oraz przedstawia poglądy na temat ludzkiego życia. W utworze zawarte zostały, skierowane do przyszłych pokoleń, wartości etyczne, czyli odpowiedzi na pytania jak dobrze, uczciwie żyć. Według Sokratesa człowiek idealny jest świadomy swojej niewiedzy. Człowiek poprzez samokrytykę doskonali się. Pozbawiony bariery myślowej, będącej konsekwencją pychy, jest człowiekiem wolnym, zadaje sobie coraz to nowsze pytania, poszukuje odpowiedzi, przez co zdobywa mądrość. Człowiek mądry nie boi się wygłaszać swoich poglądów bez względu na konsekwencje. Ideał jest świadomy swojej odrębności, nie podąża za innymi, nie podporządkowuje się ogółowi, zachowuje zawsze trzeźwość umysłu. Dzięki temu pozostaje wierny swoim ideom, a jego indywidualność pozostaje nienaruszona. Ponad to, zachowuje przy tym swą godność i zyskuje sławę. Ideał człowieka nie troszczy się także o swoje ciało, ani o pieniądze. W jego życiu największą rolę odgrywają wartości duchowe. To one są motorem jego działania, nie pragnienie zdobywania jak największej ilości dóbr materialnych. To one nadają sens jego życiu, dzięki nim jest w stanie zaznać pełni szczęścia. To właśnie z nich wywodzą się wszelkie dobra ludzkie i publiczne. Ideał moralny według Sokratesa ceni i kieruje się w życiu takimi wartościami jak rozum, sława, mądrość, cnota czy prawda. Wartości te wzajemnie się uzupełniają i pozwalają na dotarcie do pełnej doskonałości zarówno fizycznej jak i duchowej. Doskonałość opierająca się na tych wartościach stała się wzorem do naśladowania dla przyszłych pokoleń i jest uznawana oraz respektowana do dni dzisiejszych.

Nie jest za długie, więc nie nadaję się na pracę klasową, ale jak na zwykłe wypracowanie jak najbardziej. W zeszycie A5 zajęło mi 2.5 strony;)