Obraz „Śmierć Marata” został namalowany przez francuskiego malarza Jacques-Louis Davida’a w 1793 roku. Przedstawia on Jean-Paula Marat’a, jednego z przywódców rewolucji francuskiej. Autor ukazuje na swym obrazie, postać znalezioną po zasztyletowaniu w wannie. W swym dziele, dosyć istotnie nawiązuje do antyku.

Pierwszym na to dowodem jest właśnie umieszczenie bohatera w wannie, wystylizowanej na antyczny sarkofag. Postać leży nieruchomo, jej ręka zwisa bezwładnie. Taka pozycja może pokazywać Marata jako męczennika, a także przywoływać sceny ze zdjęcia Chrystusa z krzyża. Nawiązaniem do antyku są także białe szaty okrywające jego głowę. Dzieło to cechuje wielki spokój. Wcześniej miało miejsce tam zabójstwo, prawdopodobnie okrutne sceny. Jednak obraz utrzymany jest w nastroju melancholijnym, sztucznie spokojnym. Zmarła postać jest ukazana w taki sposób, jakby tylko spała. Nie widać żadnej walki ze śmiercią, bólu. Autor ujął tą scenę w momencie, jakby tuż po zabójstwie. Wskazuje na to jeszcze zaciśnieta na piórze ręka Marata. Stanowi ono symbol jego rzemiosła, a także sposobu walki z rewolucją. W drugiej ręce postać trzyma list. Otrzymał go prawdopodobnie od zabójcy. Na stoliku napis A MARAT DAVID stanowi dedykację autora dla zmarłego. Atmosferę spokoju buduje także duża putsa, kompozycja, ciemne tło obrazu oraz światło padające na zmarłego, uwydatniąc jego szczegóły, pozycję. Taka prosta, jednoplanowa kompozycja skupia cała uwagę widza na bohaterze obrazu.