Starzec jest symbolem epoki oświecenia a jego “oko i szkiełko” - poznania naukowego i doświadczalnego. Prawdy nauki są jednak, jak twierdzi narrator, prawdami martwymi. Należy je zastąpić prawdami żywymi - poznaniem świata poprzez uczucia. Starzec uważa Karusię za osobę obłąkaną.

Narrator mówi “czucie i wiara silniej mówią do mnie niż mędrca szkiełko i oko” i dodaje “miej serce i patrzaj w serce”. Narrator w pewien sposób identyfikuje się z Karusią.

“Romantyczność” to ballada. Gatunek ten jest typowy dla romantyzmu.

Charakteryzuje się:

• ludowością - Karusia to dziewczyna z ludu, podobnie jak ludzie wokół niej
• obecnością świata nadprzyrodzonego
• wyższością uczucia nad rozumem