Analizując fragmenty księgi XXII „Iliady” dotyczące pojedynku Hektora z Achillesem poznajemy obu bohaterów, jednak na pierwszy plan wysuwa się postać królewicza trojańskiego. Homer ukazał Trojanina w bardzo pozytywnym świetle. Można by rzec, że nawet nieco wyidealizowanym, gdzie wady bohatera są skutecznie tłumione przez jego zalety. Hektor to bohater wojny trojańskiej , syn króla Priama, władcy oblężonej przez Achajów Troi. W pojedynku z Achillesem bronił swego miasta i swego honoru. Ten młody, zwinny i silny fizycznie mężczyzna stając do walki z greckim wojownikiem ubrany był w piękną, lśniącą zbroję spiżową, którą zdobył w walce z Patroklosem . Ów pancerz okrywał prawie całe ciało.. Odkryta pozostawała tylko niewielka część gardła.Rycerz był dobrze przygotowany do potyczki. Umięjętnie władał dzidą i mieczem Hektor stając do pojedynku z Achillesem, ulubieńcem bogów słynącym z niezrównanego kunsztu wojennego bał się:‘‘Gdy się zbliżył Pelid groźnie zbrojny {…}zadrżał, nie wytrwał do końca;”.Zdawał sobie bowiem sprawę, że może zginąć z rąk najlepszego wojownika wśród Achajów, który po stracie swojego ukochanego przyjaciela Patroklosa, stał się jak dzikie zwierzę , żądne zemsty. Jednak momentami tchórzliwy królewicz trojański co”…porzuciwszy bramę , uciekać zaczyna…”,w którego zwycięstwo nie wierzyli też bogowie, odnajdywał w sobie wielką odwagę, pragnienie zwycięstwa i poczucie odpowiedzialności za ojczyznę. Kierowała nim determinacja. Świadczą o tym jego słowa:” Zwyciężę Achillesa i zgładzę mą winę lub chwalebnie pod mury ojczystymi zginę!…”.Poprzez walkę pragnął zapewnić sobie chwałę i szacunek u ludzi. Gdy podejmował się jakiegoś zadania, starał się koniecznie osiągnąć cel W swoich dążeniach był bardzo wytrwały. Waleczny Hektor nad własne życie przedkładał honor rycerski. Cechowały go prawość i szlachetność. Pragnął zawrzeć z Achillesem przymierze, na mocy którego zwycięzca nie zbezcześci zwłok pokonanego, a odda je bliskim, aby godnie mogli je pochować. Świadczy to też o poszanowaniu zwyczajów .Trojański bohater nie chciał, aby jego dusza została skazana na wieczną tułaczkę po ziemi. Według ówczesnych wierzeń dusza mogła zaznać spokoju po śmierci dopiero, gdy ciało zostało pochowane z należytą godnością. Wystawienie zwłok na pożarcie przez psy i sępy było uznawane za największą karę . Hektor w przeciwieństwie do Achillesa nie pragnął takiego potępienia nawet dla wroga. Szanował przeciwnika i nie żywił do niego nienawiści i pogardy nawet w obliczu śmieci. Nie był mściwy. Szczególną cechą trojańskiego rycerza była umiejętność przyznania się do własnej słabości. Uczciwość i szczerość nie pozwolimy mu na ukrycie jej nawet przed wrogiem. Potwierdzenie znajdujemy w słowach:.”Achillu!…..dość bojum się wzdrygał! „. Waleczny mąż z godnością przyjmował też wolę bogów. Zawsze zgadzał się z wyrokami boskimi. Miał w sobie dużo pokory .Nawet gdy Achilles urągał mu , zachowywał spokój i prosił o litość. Sądzę, że królewicz trojański swoją honorową postawą zasługuje na szacunek . Nie każdy potrafiłby, tak jak szlachetny rycerz pokonać lęk przed śmiercią i stanąć do walki z bezlitosnym przeciwnikiem o żelaznym sercu jakim był Achilles.