Jakie czynniki mogą zakłócić przebieg i efekty procesu socjalizacji pierwotnej? Socjalizacja jest to proces rozwoju społecznego człowieka, kształtowania jego osobowości. Człowiek uczy się nabywać systemu wartości, norm, wzorców zachowań, które obowiązują we współżyciu z innymi ludźmi. Nabywa on również umiejętności niezbędnych dorosłej osobie do funkcjonowania, jako jednostka. Procesu socjalizacji dokonuje się poprzez oddziaływanie środowiska na człowieka i dlatego ważne jest, aby człowiek w okresie dzieciństwa miał styczność z tymi oddziaływaniami, które ukształtują jego osobowość i zapewnią mu harmonijne współbrzmienie z innymi jednostkami. W procesie rozwoju człowieka rozróżnia się dwie fazy: pierwotną i wtórną. Ta pierwsza obejmuje okres dzieciństwa człowieka, podczas którego dziecko poprzez kontakt z rodziną i rówieśnikami, przyswaja sobie pewne wzorce zachowań. Dlatego istotne jest, aby w tym okresie zapewnić dziecku możliwość nabycia jak najlepszego systemu wartości i wzorców zachowań, aby mogło je ono wykorzystać w procesie socjalizacji wtórnej. Czy istnieją zatem jakieś czynniki, które mogłyby zakłócić proces rozwoju społecznego dziecka? Sądzę, że istnieje wiele takich czynników, które mogą zakłócić przebieg procesu socjalizacji pierwotnej, co postaram się udowodnić w niniejszej rozprawce. Po pierwsze, jednym z czynników, które może zakłócić proces socjalizacji pierwotnej człowieka, jest przede wszystkim nieodpowiedzialne i nieodpowiednie zachowanie rodziców czy ludzi, z którymi człowiek ma kontakt. Często nie zdajemy sobie sprawy z tego, że nasze złe zachowanie może mieć jakiś wpływ na proces rozwoju osoby, która z nami w danym czasie przebywa. Bardzo dobrze sprawdza się tu przysłowie: «Z kim przystajesz, takim się stajesz». Dzieci obserwując nasze zachowanie, często naganne, w przyszłości mogą zachowywać się podobnie, gdyż mogą uznać nas za wzorzec zachowania. Będzie ono myślało, że właśnie tak ma się zachowywać, bo naśladuje to, co robili jego rodzice, rodzeństwo czy koledzy w szkole. Powinniśmy, więc zastanowić się czy nasze zachowanie nie zakłóca rozwoju społecznego dzieci, które nas obserwują i często naśladują. Po drugie, najczęstszym czynnikiem, który zakłóca proces rozwoju społecznego dziecka, są kłótnie między rodzicami. Rodzice, często podczas nieporozumień, nie zdają sobie sprawy, jaką krzywdę wyrządzają nie samym sobie, ale przede wszystkim swoim dzieciom. Nie zastanawiają się nad tym, czy ich dzieci czują się dobrze, czy to nie zaważa na ich psychice. Powinniśmy zastanowić się, czy nieporozumienia- nie tylko między rodzicami, ale wszystkimi członkami rodziny, nie będą miały wpływu, nie tylko na rozwój psychiczny dziecka, ale również na proces socjalizacji, porozumiewania się z innymi ludźmi. Ta jednostka, która w okresie socjalizacji pierwotnej nabędzie wzorzec zachowania, którego myślą przewodnią jest kłótnia, będzie myślało, że jest to jedyny sposób porozumiewania się między ludźmi. Jeżeli już musimy się kłócić, to zważmy na to, czy w pobliżu znajduje się jakieś dziecko czy nastolatek, gdyż nasze zachowanie może zakłócić ich proces socjalizacji pierwotnej, który jest najważniejszym procesem rozwoju człowieka. Reasumując powyższe argumenty, należy stwierdzić, iż w naszym życiu napotykamy na wiele sytuacji, które są czynnikami zakłócającymi nasz proces socjalizacji pierwotnej. Warto pamiętać, zatem, aby ułatwić dziecku jego rozwój i starać się zapobiegać sytuacjom, które wywarłyby na nim zły wpływ. Każdy człowiek powinien pamiętać o tym, że podczas kontaktów z innymi ludźmi, powinien naśladować tylko te wzorce zachowań, które nie poniosą za sobą zbyt przykrych konsekwencji w kontaktach z innymi ludźmi.