“Przedwiośnie” to jedno z dzieł okresu międzywojennego Stefana Żeromskiego. Ukazuje ono losy Polaków w przełomowym momencie. Powieść ta jest nie tylko o społeczeństwie ale również o dojrzewaniu. Głównego bohatera Cezarego Barykę poznajemy jako młodego chłopca wychowywanego głównie przez matkę oraz ojca. Gdy wybucha pierwsza wojna światowa i ojciec chłopca- Seweryn dostaje powołanie na front. Od tej chwili zaczyna się burzliwe i pełne ,,zakrętów” dojrzewanie Czarka. Pierwszych komplikacji przysparza mu jego pochodzenie, ponieważ kraj przodków zostaje mu przedstawiony jako cudowne miejsce. Młodemu Baryce wydaje się to obce i nierzeczywiste. Nie potrafi wzbudzić w sobie pozytywnych uczuć względem Polski, bardziej obchodzą go wydarzenie rozgrywające się na ulicach znanego mu Baku. Po wyjeździe ojca Cezary zostaje pod opieką matki, której nie słucha. Przestał się uczyć, popadł w konflikt z dyrektorem szkoły, w rezultacie otrzymuje ,,wilczy bilet”, zmienia się w zbuntowanego nastolatka. Jest zafascynowany hasłami rewolucjonistów. Dopiero gdy negatywne skutki działań zaczynają odbijać się bezpośrednio na jego życiu, gdy matka Cezarego stają się ofiarą, zaczyna widzieć jakimi tak naprawdę prawami kierują się rewolucjoniści. Kolejnym etapem w życiu tego młodego człowieka jest podróż wraz z odnalezionym ojcem do kraju ,,szklanych domów” czyli Polski. Wraz z przekroczeniem granicy Cezary odczuwa rozczarowanie, zamiast cudownego widoku i technologii, widzi brud i nędzę. W kraju swoich przodków młodzieniec angażuje się w wojnę polsko-bolszewicką, na której froncie ratuje życie i zaprzyjaźnia się z polskim szlachcicem, Hipolitem Wielosławskim. Po powrocie z frontu jedzie wraz z przyjacielem do jego posiadłości, gdzie poznaje uroki i dramaty miłosne, a także widzi różne oblicza ludzkiej egzystencji. Cezary uwikłał się w liczne romanse co powoduje chwile radości jak i porażek. Bolesną lekcję daje mu igranie z uczuciami. Lekarstwem staje się ucieczka. Dzięki dawnemu przyjacielowi matki- Szymonowi Gajowcowi, Cezary poznaje w stolicy program reform, które mają pomóc w odbudowaniu Polski. Baryka nie jest zdecydowany, nie wie po czyjej ma być stronie. Słynna scena końcowa pokazuje głównego bohatera, który dokonał złego wyboru, uczynił to pod wpływem chwili, bez przemyślenia. Cezary Baryka jest człowiekiem poszukującym swojej wielkiej idei, poznajemy go w momencie gdy wkracza w dorosłe życie. Żeromski apeluje do rządzących o wskazanie młodym ludziom pomysłu na przyszłość.