W skład systemu kierowania wchodzą organy władzy publicznej i kierownicy jednostek organizacyjnych, zwani dalej “organami”, które wykonują zadania związane z kierowaniem bezpieczeństwem narodowym. W skład systemu kierowania wchodzą również organy dowodzenia Siłami Zbrojnymi Rzeczypospolitej Polskiej, w tym Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych, z chwilą jego mianowania. Organy uczestniczą w kierowaniu bezpieczeństwem narodowym w granicach kompetencji określonych w odrębnych przepisach, z wykorzystaniem obsługujących ich urzędów oraz niezbędnej infrastruktury. Organy wykonują zadania związane z kierowaniem bezpieczeństwem narodowym, w zależności od skali zagrożenia, z wykorzystaniem stałych siedzib lub stanowisk kierowania. System kierowania przygotowuje się w celu zapewnienia ciągłości podejmowania decyzji i działań dla utrzymania bezpieczeństwa narodowego, w tym:

1. monitorowania źródeł, rodzajów, kierunków i skali zagrożeń;
2. zapobiegania powstawaniu zagrożeń bezpieczeństwa narodowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz poza jej granicami;
3. zapobiegania skutkom zagrożeń bezpieczeństwa narodowego, a także ich usuwania;
4. kierowania obroną państwa. Przygotowanie systemu kierowania obejmuje planowanie, organizowanie i realizowanie przedsięwzięć zapewniających organom wykonywanie zadań związanych z kierowaniem bezpieczeństwem narodowym w czasie pokoju w razie wewnętrznego lub zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa narodowego, w tym w razie wystąpienia działań terrorystycznych lub innych szczególnych zdarzeń, a także w czasie wojny.

2. Przedsięwzięcia, obejmują:

1. przygotowanie organów i obsługujących ich urzędów do funkcjonowania w systemie kierowania;
2. wykonywanie planów operacyjnych i programów obronnych;
3. przygotowanie infrastruktury umożliwiającej funkcjonowanie systemu kierowania.

3. Przedsięwzięcia, o których mowa w ust. 2, realizuje się w czasie pokoju. W przygotowaniu systemu kierowania uwzględnia się również przedsięwzięcia wynikające z umów międzynarodowych, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana. Przygotowanie infrastruktury, polega na wytypowaniu istniejących lub budowie nowych obiektów budowlanych oraz wykonywaniu planów ich przystosowania i wyposażenia, umożliwiających ich wykorzystanie w razie wewnętrznego lub zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa narodowego i w czasie wojny. Stanowiska kierowania obejmują główne stanowiska kierowania i zapasowe stanowiska kierowania. Na potrzeby stanowisk kierowania wykorzystuje się obiekty budowlane ogólnego przeznaczenia, oraz obiekty budowlane wyposażone w urządzenia i sprzęt, których działanie jest niezależne od ogólnodostępnej infrastruktury techniczno-użytkowej Główne stanowiska kierowania przygotowuje się dla:

1. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;
2. Prezesa Rady Ministrów;
3. ministrów, centralnych organów administracji rządowej oraz wojewodów;
4. kierowników urzędów centralnych niewchodzących w skład administracji rządowej;
5. kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży działających pod zwierzchnictwem wojewody oraz organów administracji niezespolonej, ustalonych przez ministrów i wojewodów stosownie do kompetencji;
6. organów wykonawczych samorządu terytorialnego. Zapasowe stanowiska kierowania przygotowuje się dla:
7. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;
8. Prezesa Rady Ministrów;
9. ministrów i centralnych organów administracji rządowej, wskazanych przez Prezesa Rady Ministrów; 4) wojewodów. Przygotowanie stanowiska kierowania obejmuje: opracowanie dokumentacji związanej z przemieszczeniem i zapewnieniem warunków funkcjonowania organu na stanowisku kierowania; utrzymywanie stanu technicznego oraz modernizację infrastruktury przez jej użytkowników w czasie pokoju; ustalenie zasad i trybu obiegu informacji dotyczącej gotowości organu do podjęcia zadań i ich realizacji oraz zorganizowanie specjalnych, w tym utajnionych, systemów teleinformatycznych; wyposażenie w urządzenia łączności zapewniające możliwość niezakłóconej pracy organu;
10. wyposażenie w urządzenia filtrowentylacyjne, źródła energii elektrycznej i cieplnej oraz ujęcia wody, których działanie jest niezależne od ogólnodostępnej infrastruktury techniczno-użytkowej;
11. wyposażenie w urządzenia techniczne i sanitarne oraz sprzęt biurowy i kwaterunkowy niezbędny do pracy i odpoczynku;
12. uodpornienie na oddziaływanie środków rozpoznania i rażenia przeciwnika, głównie przez maskowanie oraz budowę i modernizację ukryć i schronów;
13. zorganizowanie: a) żywienia i zaopatrywania w artykuły codziennego użytku, b) zabezpieczenia medycznego, c) transportu oraz obsługi pojazdów i urządzeń technicznych, d) zaopatrywania w paliwa i materiały eksploatacyjne, e) osłony kontrwywiadowczej, f) punktów zabiegów specjalnych;
14. zorganizowanie systemu powiadamiania i alarmowania o zagrożeniu z powietrza oraz skażeniach i zakażeniach;
15. przygotowanie środków do: a) rozwinięcia i odtwarzania systemu łączności oraz utrzymania bezpieczeństwa teleinformatycznego, b) ochrony i obrony stanowisk kierowania, w tym przed rozpoznaniem i obezwładnianiem radioelektronicznym, c) prowadzenia akcji ratowniczych, d) przemieszczenia na zapasowe miejsca pracy i zapasowe stanowiska kierowania;
16. szkolenie pracowników zapewniających utrzymanie obiektów specjalnych stanowisk kierowania w gotowości do ich wykorzystania; Minister Obrony Narodowej: przygotowuje projekty zadań dla organów administracji rządowej związanych z przygotowaniem systemu kierowania; koordynuje wykonywanie zadań związanych z przygotowaniem systemu kierowania; uzgadnia lokalizację nowych obiektów specjalnych przeznaczonych na stanowiska kierowania, stosownie do wniosków zgłoszonych przez zainteresowane organy; W rejonie zapasowych stanowisk kierowania: sprawuje nadzór nad maskowaniem przedsięwzięć związanych z przygotowaniem zapasowych stanowisk kierowania, zapewnia bezpośrednią ochronę i obronę rejonu, a w uzgodnieniu z Szefem Biura Ochrony Rządu, bezpośrednią ochronę określonych osób,