Hrabia Kirkor przybywa do chaty Pustelnika, by poradzić się w sprawie wyboru żony, i dowiaduje się o krzywdzie, jaka spotkała Popiela III: został pozbawiony korony przez swojego okrutnego brata, Popiela IV i został Pustelnikiem. Nimfa Goplana kocha wiejskiego chłopca Grabca, który woli jednak Balladynę. Goplana knuje intrygę, mającą oddalić Grabca od Balladyny. Kirkor pojawia się w chacie wdowy, a duszki służące Goplanie podpowiadają mu pomysł konkursu w zbieraniu malin, aby okazało się, która z dziewcząt zostanie żoną hrabiego. Balladyna, zazdrosna o zbiory siostry, zabija Alinę, a na jej czole ukazuje się znamię w postaci krwawej plamy. Balladyna zostaje żoną Kirkora, źle odnosi się do matki, stara się usunąć znamię. Goplana przemienia Grabca w króla dzwonkowego, wkłada mu na głowę koronę Lecha - symbol władzy - i wysyła go na ucztą do zamku Kirkora. Balladyna wyrzuca matkę z zamku w czasie burzy, piorun oślepia staruszkę. Grabiec zostaje zamordowany przez Balladynę, która chce zdobyć koronę. Goplana przerażona następstwem swoich działań odlatuje na północ z żurawiami. Kirkor walczy o odzyskanie władzy przez prawowitego władcę - Popiela III. Tymczasem Pustelnik zostaje skrycie zamordowany, Balladyna ze swym pomocnikiem i kochankiem - Kostrynem chcą usunąć z drogi do władzy każdą przeszkodę. Kostryn zabija hrabiego Kirkora. Balladyna, chora z żądzy władzy, zabija Kostryna. Zgodnie z prawem nowa królowa musi osądzić morderców Aliny, Kostryna i sprawców wszelkich zbrodni. Balladyna jest zmuszona wydać wyrok śmierci sama na siebie. Ginie od pioruna.