Cel ogólny: Praktyczne poznawanie zastosowania odpowiednio dobranej muzyki do uwalniania i rozładowania emocji i napięć psychofizycznych u dzieci.

PRZEBIEG: I. Odreagowanie Zabawa wprowadzająca dobry nastrój w grupie „Taniec wymyślaniec”. Dzieci stoją w jednym kole. Do środka wchodzi osoba rozpoczynająca taniec i wykonuje wymyślone przez siebie ruchy, gesty w rytm muzyki. Grupa ją naśladuje. Po jakimś czasie następuje zmiana osoby prowadzącej taniec. Dziecko ze środka kłania się przed wybraną osobą i zaprasza ją do środka koła. Zabawa toczy się dalej. Należy dopilnować, aby w trakcie zabawy wszyscy uczestnicy mieli szansę zaprezentować własne propozycje taneczno-ruchowe.

Dzieci otrzymują krążki, rozbiegają się po sali tak, aby każde miało swobodę poruszania się. Słuchają dwóch, różniących się charakterem, fragmentów muzycznych. Pierwszy fragment: muzyka bardzo wolna, dzieci siadają na krążkach i usypiają w dowolnie wybrany sposób, lub wymyślają taniec motyli Drugi fragment: muzyka bardzo żywa, dynamiczna (np. heavy metal), biorą krążki do rąk – lustra i robią do nich miny, lub naśladują taniec myśliwych.

II. Zrytmizowanie Zabawa rytmiczna „Dzięcioł”. Dzieci układają krążki w dowolnym miejscu na podłodze. Następnie poruszają się zgodnie z charakterem słyszanej muzyki. W trakcie zabawy nauczyciel zabiera jeden krążek. Przerwa w muzyce jest sygnałem do szybkiego wejścia na dowolny krążek. Dziecko, które zostało bez krążka odtwarza rytm wystukany przez nauczycielkę. Zabawę można powtórzyć 2,3 – krotnie.

III. Uwrażliwienie Dzieci słuchają fragmentów muzyki o różnym charakterze: a) Nastrojowa, spokojna b) Skoczna , wesoła c) Tajemnicza Następnie dzieci dobierają do nich brzmienie instrumentów perkusyjnych, które najlepiej oddadzą nastrój muzyki. Dzieci tworzą luźną gromadkę. Próbują dopasować ruch i gest do charakteru odtwarzanych utworów muzycznych: Melodia a): jestem zmęczony, usypiam, Melodia b): jest mi wesoło, cieszę się, skaczę, Melodia c): jestem duchem…

IV. Relaksacja Zabawa relaksacyjna połączona z masażem pleców. Dzieci dobierają się parami. Siadają jedno przed drugim tak, aby można było wykonać masaż pleców.

Pisała pani na maszynie -pukanie opuszkami palców w plecy, A, B, C, kropka. -rysowanie liter na plecach, Pisała pani na maszynie -pukanie opuszkami palców w plecy, A, B, C, przecinek. -rysowanie liter i znaku na plecach, Przyjechał pociąg -kreślenie palcem wskazującym okręgu, Wysiadły słonie, -oklepywanie pleców dłonią złożoną w kształt łódki, Wysiadły konie, -delikatne klepanie dłońmi zwiniętymi w pięść Wysiadła pani na szpileczkach, -nakłuwanie pleców palcami obu dłoni, w kierunku od krzyża do głowy, wysiadły dzieci w trampeczkach -oklepywanie pleców otwartą dłonią.

Dzieci dobierają się parami. Jedno kładzie się na brzuchu, drugie klęka obok z piłeczką w ręku. Melodia legato – klęczący zatacza piłeczką kółka na ciele leżącego dziecka, przesuwając ruch od pięt do głowy. Melodia staccato – delikatnie i punktowo dotyka piłką całego ciała dziecka. Potem następuje zmiana w parach. Zabawa relaksacyjna „Fotelik”. Dzieci siadają na podłodze w parach. Jedno jest fotelem (siad płaski podparty), a drugie odpoczywającym. Fotelik łagodnie kołysze się na boki. W tle relaksacyjna muzyka („Kojący śpiew ptaków”). Po chwili następuje zmiana w parach.

V. Aktywizacja Zabawa przy muzyce „ Zwariowane instrumenty”. Dzieci ustawiają się w kole. Po kolei wymyślają ruchy rąk, naśladujące granie na dziwnych instrumentach

VI. Zakończenie Marsz po obwodzie koła z piosenką. Rozmowa z dziećmi o tym, która z zabaw podobała się najbardziej i dlaczego.

Pomoce: krążki, piłeczki, instrumenty perkusyjne, nagrania audio, magnetofon i odtwarzacz CD.

BIBLIOGRAFIA:

1. Bogdanowicz M., Kisiel B., Przasnyska M.: Metoda Weroniki Sherborne w terapii i wspomaganiu rozwoju dziecka. 1997, WSiP, Warszawa.
2. Stadnicka J.: Terapia dzieci muzyką, ruchem i mową. 1998, WsiP, Warszawa.
3. http://www.edukacja.edux.pl/p-7913-scenariusz-zajec-z-muzykoterapii.php