Spis treści: Wstęp……………………………………………………………………str.3 Rozdział 1 Wiadomości ogólne…………………………………………str.4 1.1. Położenie, obszar , granice 1.2. Państwo australijskie, ustrój polityczny , gospodarka 1.3. Zarys historyczny Rozdział 2 Cechy środowiska naturalnego………………………………str.7 1.1. Ukształtowanie terenu 1.2. Klimat 1.3. Roślinność i świat zwierzęcy 1.4. Wody powierzchiowe 1.5. Bogactwa naturalne Rozdział 3 Regiony turystyczne…………………………………………str. 11 Rozdział 4 Dostępność komunikacyjna………………………………….str.15 Rozdział 5 Ruch turystyczny…………………………………………….str.16 Zakończenie………………………………………………………………str. 17 Spis rysunków…………………………………………………………….str.18 Bibliografia……………………………………………………………….str. 19

Wstęp Celem niniejszej pracy jest przedstawienie piękna i bogactwa ziemi australijskiej. Australia to mityczna, pradawna kraina Aborygenów, czerwonych piasków, pustynnych szlaków, dziwnych stworzeń, bezkresnych równin, niecodziennej roślinności i … dużego pragnienia. Terra Australis Incognita, czyli Południowy Nieznany Ląd, tak nazywali po łacinie Australię pierwsi europejscy podróżnicy penetrujący te strony. Do dziś została już zbadana i odkryta, ale będąc najmniej zaludnionym krajem świata, pobudza wyobraźnię podróżników, kusząc egzotyką, odmiennością i odosobnieniem na krańcach świata. W rozdziale pierwszym przedstawiono ogólne informacje na temat kontynentu australijskiego tj. położenie, liczba ludności, powierzchnia, religia, gospodarka, ustrój polityczny i historia. Rozdział drugi przybliża cechy środowiska naturalnego, tj. faunę i florę, klimat, rodzaje wód powierzchniowych czy bogactwa naturalne.W rozdziale trzecim natomiast zostały opisane poszczególne regiony turystyczne Australii, ich najważniejsze walory i atrakcje turystyczne. Rozdział czwarty opisuje transport oraz dostępność komunikacyjną w Australii. W rozdziale piątym zawarto informacje na temat ruchu turystycznego, m.in. kiedy i jaką porą roku ziemia australijska jest najchętniej odwiedzana przez turystów. W pracy oparto się m.in. o literaturę naukową takich autorów jak Zygmunt Kruczek, „Kraje pozaeuropejskie, zarys geografii turystycznej”, Wiesław Maik „Australia, Oceania, Antarktyda”, ponieważ są to opracowania zawierające najważniejsze informacje o atrakcjach turystycznych poszczególnych krajów. Innym źródłem na jakim oparto pracę jest książka Warszyńskiej Jadwigi „Geografia turystyczna świata”, która poświęcona jest zagadnieniom turystyki międzynarodowej.

Rozdział 1 WIADOMOŚCI OGÓLNE

1.1 Położenie , obszar, granice

Australia i wyspy Oceanii zajmują powierzchnię 8936 tys.km2. Kontynent australijski położony jest na półkuli południowej, pomiędzy Oceanem Indyjskim na zachodzie i Pacyfikiem na wschodzie. Jest najmniejszym kontynentem, zajmuje tylko 5,2% obszarów lądowych kuli ziemskiej. Oprócz kontynentu australijskiego Związek Australijski obejmuje także Tasmanie i liczne przybrzeżne wyspy, oraz terytoria zamorskie, wyspy: Norfolk, Bożego Narodzenia, Kokosowe, Heard, McDonald, Ashmore, Cartier, wyspy na Morzu Koralowym i stacje badawcze na Antarktydzie. Charakterystyczna cechą Australii jest małe rozczłonkowanie wybrzeża i duża jego zwartość. Kontynent jest porozcinany przez nieliczne zatoki, największe to Zatoka Kerpentaria i Wielka Zatoka Australijska. Długość linii brzegowej wynosi 19,7 tys. km. Wybrzeża Australii są dość trudno dostępne. Na południu znajduje się stromy i wysoki (do kilkudziesięciu metrów) klif. Również na zachodzie wybrzeże jest wysokie i skaliste. Południowo-zachodnie i wschodnie wybrzeże ma charakter riasowy. Północne wybrzeże jest nizinne i bagienne, w wzdłuż wybrzeża północno-wschodniego rozciąga się, długa na 2027 km Wielka Rafa Koralowa. Powierzchnia Australii wynosi 7741,2 tys km2 , zamieszkuje ją 20,4 mln (2007) mieszkańców. Średnia gęstość zaludnienia wynosi 3 osoby na km2 . Kraj ten wyróżnia się wysokim stopniem urbanizacji, 85% ludności mieszka w miastach. Główne miasta to: Sydney, Melbourne, Brisbane, Perth i Adelajda. Stolica mieści się w mieście Canberra.

Rys.1. Flaga Australii

Źródło: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Flag_of_Australia.svg

1.2 Państwo australijskie, ustrój polityczny, gospodarka

Australia to niezależne państwo federacyjne istniejące w obrębie Brytyjskiej Wspólnoty Narodów. Oznacza to, iż głową państwa jest monarcha brytyjski. Jest on reprezentowany przez gubernatora generalnego, który pełni większość funkcji reprezentatywnych. Władzę ustawodawcza stanowi dwu izbowy Parlament Federalny. A władzę wykonawcza rząd pod przewodnictwem Premiera. Do kompetencji władzy centralnej należą sprawy obronne, polityka zagraniczna, handel zagraniczny i sprawy imigracyjne. Państwo australijskie jest podzielone na 6 stanów (Australia Zachodnia, terytorium Północne, Queensland, Nowa Południowa Walia, Wiktoria i Australia Południowa) i 2 terytoria związkowe. 

Językiem urzędowym jest język angielski. Pod względem etnicznym przeważa ludność biała (95%), przeważnie pochodząca z Europy. Niewielki odsetek stanowi ludność pochodzenia azjatyckiego i ludność tubylcza – aborygeni. Pierwotna ludność Australii przybyła z Azji i póżniej została nazwana przez białych kolonizatorów aborygenami. Jest to kraj silnie zróżnocowany pod względem wyznaniowym: anglikanie, katolicy, bezwyznaniowcy, protestanci i prawosławni. Australia należy do grupy krajów wysoko rozwiniętych gospodarczo, produkt krajowy brutto na 1 mieszkańca wynosi 16 tys.dolarów. Związek Australijski jest jednym z największych producentów i eksporterów boksytów, rud żelaza, aluminium, złota, srebra oraz produktów rolniczych (wełny, pszenicy, włókna bawełnianego). Australia może pochwalić się nowoczesną, kapitalistyczną gospodarka, o dochodzie na mieszkańca porównywalnym z wiodącymi krajami Europy Zachodniej. Jej motorami napędowymi pozostają utrzymujące się zaufanie inwestorów i konsumentów oraz wysokie ceny na eksportowe surowce i produkty rolne. Inne kluczowe czynniki wzrostu gospodarczego Australii przez ostatnie 16 lat to nacisk kładziony na reformy, niska inflacja i rosnące więzi z Chinami. Susza, wysoki import i silna waluta przyczyniły się do wzrostu deficytu handlu zagranicznego w ostatnich latach, a braki w infrastrukturze i niewielki rynek pracy są zagrożeniem dla wzrostu eksportu i utrzymania inflacji pod kontrolą. Od 2002 roku Australia notuje nadwyżki budżetowe dzięki dużym wpływom do skarbu państwa.

Rys.1. Podział terytorialny Australii

Źródło: http://wwp.greenwichmeantime.com/time-zone/australia/_derived/_txt_australia-map.gif

1.3. Zarys historyczny

Pojawienie się człowieka na kontynencie australijskim szacuje się na 40 do 60 tys. lat temu. Rdzenna ludność Australii to aborygeni. Jej głównym zajęciem było łowiectwo, rybołówstwo i zbieractwo. Aborygeni prowadzili koczowniczy tryb życia. Przemieszczali się po kontynencie, sporadycznie stawiając domy dające im schronienie przed zimnem i deszczem. Ich dobytek był niewielki, a jako broń służyły im dzidy zakończone kamiennym ostrzem i kije służące do rzucania, tzw. bumerangi. Kontakty aborygenów ze światem zewnętrznym były znikome. Prawdopodobnie dotyczyły jedynie północnej części kontynentu, odwiedzanej przez ludność z Nowej Gwinei i indonezyjskich rybaków. Pierwszym europejczykiem, który dotarł do Australii był Holender Wiliam Janus. Stało się to w 1606 r.. Następnie w 1642 r. Australie odwiedził kolejny holenderski żeglarz Abel Tasman. To od jego nazwiska nazwano wyspę Tasmanię. W 1770 r. do wybrzeży Australii dotarł podróżnik i odkrywca James Cook. Cook sporządził mapy wschodniego wybrzeża i przywiózł do Europy pochlebną opinię o tym kontynencie. Cook uznał Australie za posiadłość Korony Brytyjskiej i część kontynentu, która zbadał nazwał Nową Południową Walią. Teren ten okazał się wkrótce bardzo przydatny dla Wielkiej Brytanii, gdyż zaczęto tu zsyłać więźniów. Wkrótce zaczęły powstawać kolonie, początkowo złożone z więźniów i ich strażników. W 1851 r. w Nowej Południowej Walii odkryto złoto. Wtedy rozpoczął się rozwój. Nastąpił masowy napływ poszukiwaczy złota. 1 stycznia 1901 roku po podpisaniu konstytucji przez królowa Wiktorię powstał Związek Australijski.

Rozdział 3 CECHY ŚRODOWISKA NATURALNEGO

1.1. Ukształtowanie terenu Australia to kontynent o najmniejszych deniwelacjach terenu spośród wszystkich kontynentów kuli ziemskiej. Najwyższy szczyt Australii to Góra Kościuszki o wysokości 2228 m n.p.m. Najniżej położone jest jezioro Eyrie, znajduje się ono na wysokości 12 m p.p.m. Kontynent ma wybitnie nizinny charakter, 87% obszaru leży poniżej 500 m n.p.m., a 56% to obszary o wysokości od 0 do 300 m n.p.m. Średnia wysokość kontynentu australijskiego wynosi 292 m n.p.m. Na kontynencie Australijskim można wyróżnić trzy regiony fizycznogeograficzne: Wyżynę Zachodnioaustralijską, Nizinę Środkowoaustralijską i Wielkie Góry Wododziałowe(in.Góry Wschodnioaustralijskie). Wyżyna Zachodnioaustralijska to obszar urozmaicony odosobnionymi pasmami górskimi. Zajmuje ona ponad połowę powierzchni kontynentu. To właśnie tutaj znajduje się Ayers Rock, nazywany przez Aborygenów górą Uluru. Jest to góra powstała poprzez denudacyjne niszczenie otaczających, mniej odpornych mas skalnych, która wznosi się na wysokość 348 m ponad otaczającą ją pustynię. Znaczne obszary Wyżyny zajmują pustynie. Są to: Wielka Pustynia Piaszczysta, Wielka Pustynia Wiktorii, Pustynia Gibsona i Pustynia Tanami. Wzdłuż wybrzeża ciągnie się pas nizin, a obniżenia terenu zajmują jeziora okresowe i solniska. Nizina Środkowoaustralijska to obszar równinny z poprzecznymi wzniesieniami. Wzniesienia pozwalają na wyodrębnienie na obrzeżach niziny kilka basenów artezyjskich, w tym Wielki Basen Artezyjski. Na obszarze Niziny można wyodrębnić góry Flindersa, które tworzą płaską wierzchowinę z wznoszącymi się do wysokości 1000 m n.p.m. ostańcami. Góry te nieco urozmaicają monotonny krajobraz Niziny. W południowo-zachodniej części Niziny znajduje się depresja-jezioro Eyrie. Region jest porozcinany gęsta siecią rzek okresowych, a w zagłębieniach terenu występują solniska. Wielkie Góry Wododziałowe znane są również pod nazwą Góry Wschodnioaustralijskie, zajmują wschodnie wybrzeże Australii. Najwyższe pasmo łańcucha gór to Alpy Australijskie z Górą Kościuszki(2230 m n.p.m.) w południowej części. Góry opadają stromo w kierunku morza i łagodnie do wnętrza kontynentu.

1.2. Klimat Położenie Australii na półkuli pd. warunkuje odmienny rozkład pór roku niż na półkuli pn. Styczeń jest najcieplejszym miesiącem w roku, zaś lipiec posiada najniższe temperatury. W kształtowaniu suchego klimatu ogromną rolę odgrywa położenie kontynentu po obu stronach Zwrotnika Koziorożca, a także słabe rozczłonkowanie lądu, które ogranicza przenikanie morskich mas powietrza do wnętrza lądu. Mimo otaczających kontynent oceanów klimat Australii jest w przeważającym stopniu suchy. Wynika to głównie z rozmieszczenia wyżów i niżów barycznych. Duży wpływ mają także zimne prądy Oceanu Indyjskiego opływające zachodnie i południowe wybrzeże. Średnie temperatury stycznia wynoszą na północy 320C, a na południu 160C. Średnie temperatury lipca to na północy 240C, na południu 100C, a nawet czasem spada poniżej zera. Bardziej zróżnicowany rozkład mają opady. Największe sumy opadów przypadają na północne krańce kontynentu i wschodnie stoki Gór Wododziałowych (powyżej 1000 mm). Na wybrzeżu zachodnim i we wnętrzu lądu roczne sumy opadów kształtują się w granicach od 250 do 500 mm. Na wybrzeżu północno-zachodnim i północno-wschodnim przeciętnie 2-4 razy w roku występują cyklony tropikalne nazywane „willy-willy”. Kontynent australijski leży w strefie klimatu równikowego na północy, zwrotnikowego na większości kontynentu i podzwrotnikowej na południu. W górach występuje klimat górski.

1.3. Roślinność i świat zwierzęcy Charakterystyczną cecha świata roślinnego Australii jest występowanie dużej ilości endemitów, wśród których przeważają eukaliptusy i akacje. Północne i północno wschodnie wybrzeże kontynentu porasta wilgotny las równikowy. Tam dominującymi gatunkami roślin są: bambusy, liany, paprocie drzewiaste i eukaliptusy. Linie brzegowa zatoki Karpentaria porastają lasy namorzynowe. Na południe od zatoki namorzyny przechodzą w sawannę o bujnej roślinności trawiastej, urozmaiconej pojedynczymi akacjami i eukaliptusami. Dalej do wnętrza kontynentu sawanny przechodzą w półpustynie porośnięte scrubem. Południowo-

zachodnie i południowo-wschodnie tereny kontynentu zajmują lasy twardolistne. Południe zajmują zmiennozielone zarośla. W Alpach australijskich rośnie roślinność alpejska. Na kształt świata zwierzęcego ogromny wpływ miała izolacja Australii od pozostałych lądów. Rozwinęło się tu wiele form reliktowych i endemicznych. Występują tu inne gatunki niż na pozostałych kontynentach. Żyją tu bobroszczury, dzikie psy dingo oraz tzw. „latające psy”. Powszechne są tu torbacze reprezentowane przez kangury, misie koala, wombaty i wilki workowate. Najciekawsze wśród ssaków są stekowce, ssaki znoszące jaja. Należą do nich dziobak i kolczatka będące endemitami. Bogata jest fauna ptaków. Najbardziej znane gatunki Australii to strusie emu, kazuary, ptaki rajskie, kakadu.

1.4. Wody powierzchniowe Australia to najuboższy pod względem zasobów wodnych kontynent na Ziemi. Obszar bezodpływowy zajmuje tu 61% powierzchni. W zlewisku Oceanu Spokojnego leży 9% powierzchni lądu, a w zlewisku Oceanu Indyjskiego 30%. Stałe rzeki w Australii występują jedynie na obszarach północnych i wschodnich wybrzeży, oraz południowo-zachodnich i południowo-wschodnich obszarach lądu. Znaczna część kontynentu nie posiada w ogóle sieci rzecznej. Na większości przeważają rzeki okresowe i epizodyczne. Największy system rzeczny to system rzeki Murray. Murray jest rzeka stałą, ale mimo to zdarzają się okresy jej wysychania. Kontynent Australijski jest zasobny w jeziora bezodpływowe, często epizodyczne lub okresowe. Są one często wypełnione suchymi solniskami. Największe jezioro Australii, jezioro Eyre zajmuje depresje wypełnioną warstwa soli. Doża liczba jezior-solnisk występuje na Wyżynie zachodnioaustralijskiej (Barlee, Cowan). Jeziora słodkowodne, polodowcowe lub kraterowe znajdują się w Wielkich Górach Wododziałowych. Liczbę jezior słodkowodnych powiększają zbiorniki retencyjne budowane na rzece Murray i jej górskich dopływach.

1.5. Bogactwa naturalne Głównym bogactwem naturalnym są bogate złoża rud żelaza, boksytów, ołowiu, cynku i niklu, uranu, manganu, złota, srebra, miedzi, cyrkonii, opali (największy światowy producent), szafirów i diamentów (jeden z większych producentów na świecie) oraz węgla kamiennego, ropy naftowej i gazu ziemnego.

Rozdział 6 REGIONY TURYSTYCZNE

Nowa Południowa Walia –stan najstarszego osadnictwa europejskiego. Obecnie jest to największy stan pod względem liczby ludności i rozwoju przemysłowego. Pokrywa go gęsta sieć dróg samochodowych. Najważniejszymi obszarami turystycznymi są tutaj wybrzeża wraz z miastem Sydney, oraz Wielkie Góry Wododziałowe z ich najwyższą partią – Górami Śnieżnymi, stanowiącymi znany na całym świecie teren sportów zimowych. Stolica Nowej Południowej Walii Sydney jest największym miastem Australii, oraz najważniejszym portem tej części Pacyfiku. W centrum miasta można spotkać wiele starych domów w stylu kolonialnym. Do najważniejszych zabytków należy kościół St. James, oraz mennica z pierwszej połowy XIX wieku. Najbardziej charakterystyczną budowlą jest wielki gmach Opery na 7 tysięcy miejsc z dachem w kształcie rozciągniętych żagli. Innym słynnym obiektem jest most nad Zatoką Sydnejską, w przeszłości największy na świecie. Wielką atrakcją miasta jest również akwarium z fauną mórz południowych oraz liczne muzea ze sztuką Aborygenów i ludów Oceanii. Znajduje się tu również wiele plaż i przystani jachtowych.

Rys.2. National Opera House w Sydney

Źródło: http://theglobalpanorama.com/australia-land-of-golden-opportunity/

Wielkie Góry Wododziałowe, ciągnące się wzdłuż wschodnich wybrzeży Nowej Południowej Walii należą do najlepiej zagospodarowanych pod względem turystycznym regionów Australii. Najwyższym pasmem są Alpy Australijskie, których dużą powierzchnię zajmują parki narodowe, między innymi Park Narodowy Kościuszki, na którego terenie znajduje się Góra Kościuszki. Alpy Australijskie to obszar turystyki pieszej w sezonie letnim i sportów narciarskich w zimowym. Do najpiękniejszych partii Wielkich Gór Wododziałowych należą Góry Błękitne leżące na zachód od Sydney. Na obszarze tego stanu wydzielono enklawę nazwaną Australijskim Terytorium Stołecznym w celu założenia stolicy Australii - Canberry. Miasto to leży w szerokiej dolinie Alp Australijskich. Dzięki dużej ilości zieleni i podzieleniu go przez sztuczne jezioro zaporowe i funkcjonalnemu zagospodarowaniu przestrzenie, stało się najpiękniejszą stolicą na świecie. Można tu odwiedzić Parlament, Australijskie Muzeum Wojny oraz ogród botaniczny. Wiktoria – stan ten obejmuje południową część Wielkich Gór Wododziałowych, pozostałą część stanowią niziny pocięte licznymi rzekami stanowiącymi dopływy rzeki Murray. Wiktoria jest najgęściej zaludnionym stanem Australii. Większość ludności skupia się w stolicy stanu Melbourne. Melbourne jest wielkim ośrodkiem przemysłowym, handlowym i kulturalnym. Do najcenniejszych budowli zabytkowych miasta należą: Como – pałac w stylu kolonialnym, dawna siedziba rządu, oraz przeniesiony tu w całości z Anglii dom rodzinny kapitana Cooka. Najbardziej znanym obiektem sakralnym jest neogotycka katedra Świętego Patryka. Do innych atrakcji Melbourne należą Stadion Olimpijski z 1956 roku, liczne ogrody botaniczne z endemiczną roślinnością.. Popularną atrakcją w okolicach stolicy stanu jest wyspa Philips Island, gdzie można obserwować zamieszkałe tam pingwiny. Queensland – północno-wschodni stan Australii. Wzdłuż jego wsch. Wybrzeży ciągną się Wielkie Góry Wododziałowe, natomiast w centrum występująobszary równinne. Szczególną atrakcją turystyczną stanu jest Wielka Rafa Koralowa, zaliczna do Cudów Natury. Leży ona na płytkim szelfie kontynentalnym, jeje długość wynosi 2 tys.km. i sięga aż 330 km w morze. Linię brzegową urozmaicają wielokilometrowe piaszczyste plaże, liczne zatoki i wyspy, stanowiące tak zwane Złote Wybrzeże słynące przede wszystkim z możliwości uprawiania surfingu. Brisbane - stolica stanu. Jest to port wywozowy surowców rolnych i górniczych, oraz duży ośrodek przemysłowy. Zachowały się tutaj liczne budynki z okresu kolonialnego. Najważniejszymi obiektami turystycznymi są muzea ze zbiorami sztuki aborygeńskiej. W okolicach miasta atrakcją turystyczną jest Lone Pine Koala Sanctuary, gdzie żyją koala, kangury i inne zwierzęta australijskie. Terytorium Północne – obejmuje rozległe obszary północnej i środkowej części Australii. Jest rzadko zaludnione i słabo zagospodarowane. Stolicą stanu jest Darwin, będące centrum turystycznym tego obszaru. Region ten zamieszkuje wielu Aborygenów. W wilgotnych lasach równikowych i na stepach żyje jeszcze dużo dzikich zwierząt, między innymi bawoły, krokodyle oraz wiele gatunków ptaków. W celu ochrony przyrody utworzono na wschód od Darwin park narodowy Kakadu. Głównym szlakiem turystycznym Terytorium Północnego jest droga biegnąca z Darwin do Alice Springs. Alice Springs leży prawie w centrum kontynentu i jest jedynym miastem w promieniu setek kilometrów. Znajduje się tutaj siedziba Rogal Flying Doctor Sernice, służby zdrowia niosącej pomoc ludziom na obszarach setek tysięcy kilometrów kwadratowych. Jest tu także szkoła prowadząca naukę przez radio. Najbardziej przyciąga tu turystów znajdujący się niedaleko jak na warunki australijskie Ayers Rock – monolit skalny o długości 3 kilometrów i wysokości 335 metrów zmieniający swoje zabarwienie w ciągu dnia. Znajduje on się 470 kilometrów na południowy-zachód od Alice Springs. Dla tubylców jest on miejscem świętym. Australia Zachodnia – jest największym stanem Australii obejmującym 1/3 obszaru kontynentu. Jest bardzo słabo zaludniona. Stolica Perth, portowe miasto na Oceanem Indyjskim, jest dużym ośrodkiem przemysłowym. Zachowało się w nim jeszcze sporo budynków z końca XIX wieku, między innymi stary sąd i młyn. Na wybrzeżach stany znajduje się kilka miejscowości wypoczynkowych, ciekawe są lasy eukaliptusowe, oraz tereny złotonośne. Australia Południowa – jest to obszar nizinny,pokryty pustyniami i suchymi stepami,w pn.-zach.części znajdująsię góry (Musgrave z najwyższym szczytem Woodroffe 1440 m n.p.m.), a w zach. Góry Findersa. W środkowej części obszaru leży słone jezioro Eyre. Centrum turystycznym tego obszaru jest Adelajda, z nowoczesnym centrum fastiwalowym, galerią sztuki i muzeum etnograficznym. Do atrakcji turystycznych należy także dolina Barossa,w której odbywają się winobrania. Na dobrze zagospodarowanej turystycznie Wyspie Kangura znajduje się rezerwat dzikich zwierząt tj. kangury, koala, foki. Tasmania – obszar położony w odległości około 200 kilometrów na południe od kontynentu australijskiego. Centralną część wyspy zajmują góry, w których zachowały się kompleksy lasów bukowych i sosnowych, a na południowym zachodzie – eukaliptusowych.Tasmania jest najbardziej zalesionym stanem Australii. Klimat Tasmanii jest morski,cechuje siędużą wilgotnością. Stolicą Tasmanii jest Hobart, leżące na południowym wybrzeżu wyspy. Zachowały się tu liczne budynki pochodzące z XIX wieku. Atrakcją turystyczną są także muzea, w tym muzeum morskie i kultury ludowej. Najważniejszymi terenami wypoczynkowymi są północne i wschodnie wybrzeża, gdzie znajdują się morskie ośrodki wypoczynkowe.

Rozdział 7 DOSTĘPNOŚĆ KOMUNIKACYJNA

Transport w Australii odgrywa szczególnie ważna rolę ze względu na duże odległości miedzy głównymi miastami Australii jak i znacznym oddaleniem od innym kontynentów.Australia posiada rozbudowane sieci kolejowe jak i drogowe. Łączna długość liniikolejowych wynosi 38 550 km (różne szerokości torów). Niska gęstość zaludnienia sprawia, że wskaźnik długości linii kolejowych na 10 000 mieszkańców jest bardzo niski i wynosi 18,1 km/10tys. mieszkańców. Sieć ta jest rozmieszczona nierównomiernie i ma duże znaczenie w ruchu podmiejskim. Długość dróg kołowych wynosi łącznie 913 000 km , w tym 353 331 km dróg betonowych(38,7%). Kraj ten jest wysoko zmotoryzowany, zajmuje drugie miejsce pod względem ilości posiadanych samochodów na mieszkańca. Żegluga śródlądowa i dalekomorska odgrywa bardzo mała rolę. Poziom wody jest bardzo zawodny, rzeki są nieprzejezdne przez większą części roku. Dlatego ten rodzaj transportu nie jest w stanie konkurować z koleją, transportem drogowym, czy lotniczym. Długość tras morskich wynosi 2 000 km, głównie używanych do rekreacji(prywatne łodzie) na rzekach Murray i Murray-Darling. Duże znaczenie posiada transport lotniczy. Australia posiada 462 lotniska (w tym z betonowym pasem startowym: 332). Największe międzynarodowe linie lotnicze to Quantas.

Rozdział 8 RUCH TURYSTYCZNY

Australia jest krajem o wielorakich atrakcjach turystycznych, zarówno natury przyrodniczej, jaki kulturowej. Jednakże znaczne oddalenie od krajów europejskich i północnoamerykańskich decyduje o mniejszej roli tego kraju w międzynarodowym ruchu turystycznym. W związku z położeniem Australii w strefie klimatu zwrotnikowego wystepują tu warunki sprzyjające wypoczynkowi w ciągu całego roku. Turyści najchętniej odwiedzają Australię w półroczu zimowym, najwięcej w grudniu. W 2008 roku Australię odwiedziło 5,8 mln turystów, a wpływy z turystyki wyniosły 24,6 mld USD. Najwięcej turystów przybywa z Nowej Zelandii, Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Japonii.

Zakończenie

W światowym ruchu turystycznym Australia odgrywa najmniejszą rolę spośród wszystkich kontynentów, głównie w skutek dużego oddalenia od Europy i Ameryki. Jednakże głównie dzięki szybkiemu rozwojowi komunikacji lotniczej i mniejszym kosztom podróży, liczba turystów odwiedzających ten kraj rośnie bardzo szybko. Obecnie przemysł turystyczny daje zatrudnienie ponad 400 tyś. osób i przynosi 5% dochodu narodowego. Odpowiednie przygotowanie infrastruktury będącej podstawową bazą organizowania wypoczynku pozwala odwiedzającym Australię doświadczyć i poznać jak najwięcej z dostępnych walorów turystycznych. Australia ma nowoczesną i wysokiej klasy bazę turystyczna (noclegową, żywieniową, towarzyszącą), zdobywa coraz to większe rzesze odwiedzających. Szeroka oferta atrakcji przyrodniczych, jak i walorów historycznych i kulturalnych sprawia, że dla każdego cudzoziemca wyprawa do tego kraju pozostaje niezapomnianym przeżyciem. Możliwość zobaczenia tylu skrajności w jednym miejscu jest rzeczą niezwykłą. Duża odrębność świata organicznego bardziej podkreśla unikatowy charakter tego kraju.

Spis rysunków :

Rysunek 1: Flaga Asutralii str. 4 Rysunek 2: Podział terytorialny Australii str. 5 Rysunek 3: National Opera House w Sydney str. 11