Geneza organizacji Rozwój teorii organizacji i zarządzania datuje się od początku XX w. Kierunki i szkoły powstawały kolejno, uzupełniając wcześ​niej​sze koncepcje i rozwijając je. U podstaw systemowego podej​ścia do organizacji i zarządzania leży integrujące podejście do wcześniej opracowanych teorii, z których każda podkreślała i eks​po​nowała odmienny pogląd na znaczenie elementów organizacji i opisywała ją w innym aspekcie. Zacznijmy od podstaw…

Czym jest organizacja? Podstawowe pojęcia organizacji Definicja organizacji wg Zieleniewskiego – system, którego uporządkowanie polega przede wszystkim na tym, że funkcjonalnie zróżnicowane jego części w zasadzie współprzyczyniają się do powodzenia całości a powodzenie całości jest istotnym warunkiem do powodzenia części. Definicja organizacji wg Kotarbińskiego- pewien rodzaj całości ze względu na stosunek do niej jej własnych elementów a mianowicie taka całość, której wszystkie składniki współprzyczyniają się do powodzenia całości. Definicja organizacji wg Griffina- organizacja to grupa ludzi, którzy współpracując ze sobą w sposób uporządkowany i skoordynowany osiągają zamierzony zestaw celów

Znaczenie organizacji: Organizacja w znaczeniu podmiotowym - odnoszące się do samego przedmiotu (firma jest organizacją), Organizacja w znaczeniu atrybutowym-odnoszące się do cechy tego przedmiotu, atrybutowe (firma jest zorganizowana). Jako cecha, słowo organizacja ma zresztą szersze zastosowanie, np. “organizacja procesu zaopatrzenia jest skomplikowana”. Organizacja w znaczeniu czynnosciowym-odnoszące się do czynności, czynnościowe (dziś częściej mówimy w takim przypadku “organizowanie”, lecz można powiedzieć “organizacja wycieczki” właśnie w sensie czynnościowym, a nie rezultatowym).

Nowe formy organizacji wg GrIffina Organizacja zespołowa - podejście do tworzenia struktury i schematu organizacji niemal wyłącznie opierającej się na zespołach projektowych, z niewielkim zakresem hierarchii funkcjonalnej lub w ogóle bez niej. Organizacja wirtualna - Podejście do tworzenia schematu organizacji, która nie ma w ogóle formalnej struktury lub ma ją w niewielkim stopniu Organizacja ucząca się - Podejście polegające na nadawaniu organizacji takiej struktury, ze funkcjonuje tak, aby ułatwiać wszystkim pracownikom permanentne zdobywanie władzy i osobisty rozwój, jednocześnie ciągle się przekształcając dla sprostania zmieniającym się wymaganiom i potrzebom.

Cechy organizacji I.    Utworzenie przez ludzi lub przez członków-założycieli, którymi mogą być zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawne albo na podstawie decyzji zewnętrznego organu założycielskiego. II.  Połączenie ludzi jako podstawowego czynnika twórczego z materialno – technicznymi lub rzeczowymi środkami działania, stąd też można im nadać miano systemów społeczno – technicznych. III.  Celowe zorientowanie, tj. powołanie do realizacji indywidualnych i zbiorowych celów swych uczestników oraz określonych w akcie założycielskim celów społecznych, realizowanie misji społecznej, jaką jest wytwarzanie na rzecz otoczenia dóbr lub usług materialnych albo usług i wartości niematerialnych. IV.  Posiadanie wewnętrznej struktury (czyli zbioru reguł organizacyjnych i oddziaływań materialnych, energetycznych, informacyjnych) ukształtowanej ze względu na cele i zadania, a także podział pracy, funkcji, ról organizacyjnych. V.  Posiadanie wspólnego członu kierowniczego – zarządu, inaczej systemu sterującego, koordynującego współdziałanie składników poprzez podejmowanie czynności planistycznych, organizatorskich, motywacyjnych i kontrolnych dla zapewnienia sprawnej realizacji celów i maksymalizację efektu organizacyjnego, inaczej synergetycznego. VI.  Rozmyślne zachowanie się, czyli zdolność do samodzielnego określenia i modyfikowania celów oraz sposobów ich osiągania. VII. Ekwifinalność, zdolność do osiągania przyjętych  tych samych celów końcowych przy różnych warunkach początkowych i przy wykorzystaniu różnych środków. VIII. Zdolność do utrwalania wzorców działań i do powtarzalnej, a czasem ciągłej realizacji celów, czyli do tworzenia warunków sprzyjających instytucjonalizacji, tj. wyodrębnienia przestrzennego, ekonomicznego i prawnego oraz formalizacji celów, funkcji i struktury. IX.  Współdziałanie z otoczeniem, prowadzenie z nim wymiany dóbr materialnych, środków pieniężnych, energii i informacji, co jest uzasadnieniem dla nazwy „system otwarty”. X. Zdolność do samoorganizacji, do zwiększania swojej sprawności i stopnia uporządkowania.

Cykl organizacyjny wg Chateliera           wybór celu, który chcemy osiągnąć; cel powinien być jasny (łatwość zrozumienia), ścisły (bliżej określony), osiągalny (realny), pożyteczny (uzasadnienie nakładu koniecznego do osiągnięcia celu), etyczny (usprawiedliwiający nakład sił i środków),           zbadanie środków i warunków potrzebnych do osiągnięcia celu,           przygotowanie środków i warunków uznanych za potrzebne,           wykonanie stosownie do powziętego planu,         kontrola i ocena otrzymanych wyników.