Cierpienia Młodego Wertera to powieść epistolarna czyli pisana listem. Została ona napisana w II połowie XVIII w. a więc w epoce romantyzmu, w czasach burzy i naporu przez Johanna Wolfganga Goethego. Pisane przez tytułowego Wertera listy, kierowane są do przyjaciela. Werter opisuje w nich uczucia, miłość i cierpienia. W listach wyraża swoje poglądy, rozważania, przemyślenia i emocje związane z nieszczęśliwą miłością. Listy te tworzą jedną całość, obrazując czytelnikowi, jak nieszczęśliwa miłość może doprowadzić do samotności, a w efekcie to autodestruktywnego samobójstwa. Historia bohatera pokazuje wzloty i upadki, cienie i blaski, dni lepsze oraz chwile samotności i cierpienia. Kiedy poznaje Lottę zakochuje się w niej, chce mieć ją wyłącznie dla siebie. Mimo, iż wie, że kobieta jest zaręczona. Lota musi się bronić przed tą miłością, ponieważ bardzo kocha swego narzeczonego, Alberta. Na dodatek jej matka na łożu śmierci błogosławi ich związek, co sprawia, że Lotta czuje się zobowiązana do miłości z Albertem. Werter próbuje zrezygnować z miłości i wyjeżdża z zamiarem wymazania Lotty z pamięci, jednak nie udaje mu się, uczucie okazuje się silniejsze niż myślał. Werter cierpi z powodu miłości, wykańcza go to nasilające się uczucie. W listach do swego najlepszego przyjaciela pisze o swoim bólu Analizowany fragment z 13 lipca ilustruje czytelnikowi jego wahania nastroju. Werter odczuwa, że jego ukochana obdarza go uczuciem, jakim jest miłość. To pozwala mu poczuć się bardziej wartościowym człowiekiem, mocniej wierzy we własne możliwości. Pokazuje również to, że to jego ukochana kobieta ma ogromny wpływ na jego nastrój. Jej drobne czyny, dla zakochanego Wertera są czymś co wywołuje u niego ogromne odczucia wewnętrzne. Następny fragment z 21 sierpnia opisuje jego samotność i tęsknotę za ukochaną. Pisze Wilhelmowi o swych snach i marzeniach, że całuje ją i dotyka, a gdy budzi się ona znika i marnie próbuje szukać jej przy sobie. Nigdy jednak nie obudził się przy niej, co wywoływało łzy i ogromny ból serca. W ostatnim fragmencie Werter opisuje swe sprzeczne przeżycia. Bohater na zmianę przeżywa szczęście i cierpienie. Myśląc o niej, tęskniąc do niej, co jest równoważne z cierpieniem, wspomina ją i wyobraża sobie ją, jako idealną postać. Wręcz, wnioskując z tego fragmentu, modli się do postaci Loty. Romantyzm Wertera jest tragiczny. Kochając kobietę, cierpi, jest samotny. Dla ślepo zakochanego bohatera każdy drobny gest Loty, nie mający dla niej znaczenia, ma ogromny wpływ na niego. Jest dla niego jak jakiś znak, jakiś przekaz, co często błędnie interpretuje. Podsumowując chciałem powiedzieć że powieści Goethego poznajemy miłość z innej strony, miłość nieodwzajemnioną, która jest niszcząca. Osoba, która kocha, a nie jest kochana traci sens życia, pojawiają się u niej myśli samobójcze. Przerażający jest fakt, że tak wzniosłe uczucie jak miłość może doprowadzić do załamania przeistaczającego się w samobójstwo.