“Pan Tadeusz” jest epopeją narodową napisaną przez polskiego wieszcza Adama Mickiewicza, Utwór został wydany w 1834 roku w Paryżu. Opowiada o losach szlacheckich Sopliców i Horeszków, występują także inne wątki między innymi spór o Sokoła i Kusego. Książka wspaniale ukazuje wady i zalety polskiej szlachty. Celem mojej pracy jest, na podstawie podanych fragmentów poematu Adama Mickiewicza “Pan Tadeusz”, scharakteryzować i porównać postacie Zosi i Telimeny.

Pierwszy fragment pochodzi z początku utworu i opowiada o pierwszym spotkaniu Zosi z Tadeuszem. Dowiadujemy się , że jest to młoda , cicha dziewczyna. Charakteryzuje ją radość życia, jest zawstydzona przed Tadeuszem. Być może wystraszyła się i zadziwiła widokiem młodzieńca w swoim pokoju i wybiegła. Jest osobą zjawiskową, skromną i bardzo tajemniczą. Patrząc na jej zachowanie możemy zauważyć , że jest nieśmiałą dziewczyną , która łączy dziecinność i kobiecość. Można ją porównać do ptaka. Czwarty fragment pochodzi z końca utworu, tuż po zaręczynach Zosi z Tadeuszem. W pewnym sensie zgadza się z nim w kwestii uwłaszczania chłopów, choć to jemu zostawia ostateczną decyzję. Przyznaje Tadeuszowi wyższą pozycję i mu się podporządkowuje. Uważa, że tak właśnie powinna postępować kobieta i żona. W swoim postępowaniu kieruje się uczuciem. Bardzo kocha Tadeusza, o czym go zapewnia i ceni ukochanego za wyznawane przez niego wartości. Wykazuje się duża dojrzałością, dla niej liczy się miłość a nie majątek. Mickiewicz ukazał pracowitą Zosię jako wzór młodej szlachcianki, która nie jest zainteresowana towarzyskim życiem oraz wie jaką role powinna odgrywać jako żona. Po krótkim pobycie w Wilnie przekonała się ,miasto ją nudzi i przeznaczonej jest jej wiejskie życie. Jej przeciwieństwem jest Telimena, krewna Sędziego i opiekunka Zosi. Niezbyt bogata kobieta w dojrzałym wieku, która nieustannie poszukuje męża. Początkowo rozmyśla nad związkiem z Tadeuszem lub Hrabią. Jednak bierze pod uwagę opinie społeczeństwa na jej temat. Boi się , że zostanie skrytykowana z powodu małżeństwa z młodszym od siebie mężczyzną. Jest ona typem damy modnej, lubi się stroić w różne wymyślne i często niestosowne do miejsca i sytuacji stroje. Świadoma swojej atrakcyjności, jak i słabych stron. Jest świadoma tego że jej młodość przemija, dlatego poluje na męża by nie zostać na stare lata sama. Pragnie wykorzystać wszystkie uroki życia. Fascynuje się życiem w mieście , kocha przeróżne zabawy i rozrywki. Telimena myśląca przyszłościowo, na każdy swój plan patrzy z nutą egoizmu . Ukazuje się jako swatka-myśli, czy nie dałoby rady połączyć miłością Zosi i Hrabiego . Byłoby to oczywiście korzyścią także dla niej – miałaby schronienie w ich domu jako krewna Zosi i swatka Hrabiego. Poznając dalsze losy Telimeny wychodzą na jaw inne jej cechy. W ostateczności szuka szczęścia u Rejenta. W trzecim fragmencie tuż przed ślubem Telimeny i Rejenta poznajemy ją jako osobę nie kierującą się uczuciami. Zawsze stawia na swoim i uważa, że może się przeciwstawić mężczyźnie. W nieobecności Hrabiego związuje się z nim nie dotrzymując przy tym złożonej wcześniej obietnicy. Głównym celem spontanicznej kobiety nie jest wybranie właściwego małżonka poprzez uczucia, tylko przez względy materialne .Hrabia miał do niej pretensje i stwierdził, że nie będzie niszczył jej szczęścia z Rejentem. Był nieszczęśliwy. Mickiewicz wprowadzając do „ Pana Tadeusza„ tak różne postacie kobiece, chciał zwrócić naszą uwagę na różnorodność ludzkich charakterów. Nie zauważamy miedzy nimi praktycznie żadnych podobieństw. Zostały ukazane na zasadzie przeciwieństwa. Zosia to spokojna, uczynna, skromna dziewczyna, natomiast Telimena to bohaterka dynamiczna, często w swoim zachowaniu śmieszna, umiejąca walczyć o swoje. Niewątpliwie obie bohaterki wzbudzają sympatię, jednak moim zdaniem godna podziwu jest Zosia. Telimena natomiast przez swoje zachowanie niezbyt zasługuje na uwagę czytelnika.