Czy pomaganie innym może stać się źródłem szczęścia?

  Wszyscy dążymy do własnego szczęścia, niektórzy potrzebują do życia bardzo niewiele, inni zaś zdają się być nienasyceni dążąc nieustannie w pogoni za bogactwem, dobrami materialnymi. Pomimo, że dzisiejszy świat i ludzie w nim żyjący w większości nastawieni są na konsumpcję i pomnażanie dóbr materialnych istnieją też i tacy, którzy pomagają bliźnim i dzięki temu czuja się spełnieni i szczęśliwi.

Według mnie dawanie pomocy innym może stać się źródłem szczęścia. Uważam, że im więcej dajemy z siebie tym więcej też otrzymujemy od innych. Doskonałym przykładem pomocy bezwarunkowej płynącej z głębi serca jest wolontariat. Wolontariusze z własnej woli poświęcają swój własny czas potrzebującym. To co otrzymują za swoją pracę jest o wiele bardziej dla nich ważne, znaczące jak pieniądze. W rzeczywistości wolontariusze tak jak i inne osoby, które służą bezinteresowną pomocą innym, otrzymują wynagrodzenie niematerialne: radość z dawania pomocy poczucie sensu, uznanie, satysfakcję, możliwość sprawdzenia się, świadomość, że jest się potrzebnym. O znaczeniu niesienia pomocy potrzebujący pisał Jan Paweł II ,,Działalność wolontariatu prowadzi do doświadczenia, że człowiek w pełni realizuje się wyłącznie wtedy, gdy kocha i daje siebie innym”. Pomagać innym możemy w każdej chwili, sytuacji dnia codziennego, np. przeprowadzając staruszkę przez jezdnię, czy też tłumacząc koleżance materiał, którego nie zrozumiała na zajęciach lekcyjnych. Taka pomoc może być również źródłem szczęścia. Szczęścia, którego może w danej chwili nie odczuwamy ale jest ono gdzieś głęboko w nas. Pomagając innym mamy świadomość, że robimy coś dobrego, możemy też liczyć w przyszłości na ich wdzięczność i szacunek.