Kiedy czytam o zmyślności, przebiegłości a przy tym heroiczności Polaków zawsze ogarnia mnie jakaś wewnętrzna duma i myślę sobie: w innym kraju by to nie wyszło… Nigdy nie spotkałem obcokrajowca, który byłby równie uparty, ambitny i „cwany”. Cechy typowe dla nas, Polaków dzięki którym Polska po tylu przejściach na przestrzeni wieków istniała, istnieje i będzie istnieć jako silne i zaradne państwo co nie jeden raz już udowodniła. A mowa będzie o Polskim Państwie Podziemnym. PPP zaczęło się tworzyć już w 1939 roku a jej głównymi celami były:- koordynacja działań i współpraca konspiracji w kraju z rządem na emigracji- przygotowanie się do przejęcia władzy w chwili wyzwolenia kraju - objęcie ziem polskich działalnością administracyjną rządu emigracyjnego - scalenie organizacji zbrojnych w jedną armię podziemną, która podlegałaby Naczelnemu Wodzowi (generał Władysław Sikorski) Głównymi formami ruchu oporu był opór czynny czyli walka zbrojna. Celem jej było przeciwstawienie się polityce okupanta oraz utworzenie armii podziemnej, która miała za zadanie zadawać najeźdźcy jak największe straty. Podejmowano akcje dywersyjne na terytorium nieprzyjaciela, które dezorganizowały jego działania. Miedzy innymi uszkadzano urządzenia obronne okupanta oraz niszczono linie komunikacyjne. Częstymi metodami walki był wywiad oraz sabotaż. Polacy państwa podziemnego robili również wszystko, aby przeciwdziałać eksterminacji ludności polskiej. Wśród najważniejszych zbrojnych organizacji należy wymienić:* Związek Walki Zbrojnej – Armia Krajowa (ZWZ-AK),* Bataliony Chłopskie (BCh), * Narodowe Siły Zbrojne (NSZ) i* Gwardia Ludowa (GL). Walkę bieżącą z okupantem prowadziły wyłonione specjalnie z ZWZ-AK organizacje zbrojne (sabotażowo-dywersyjne) Do najsłynniejszych akcji należały poniższe działania:- od października do listopada 1941 r. Związek Odwetu (ZO) spalił 33 pociągi na terytorium III Rzeszy, - akcja „Wieniec” z 8.10.1942 r. kiedy to ZO wysadził tory wokół Warszawy odcinając na pewien okres ten węzeł komunikacyjny. Akcję tę powtórzono w sylwestra 31.12.1942/1.01.1943 r. – akcja „Wieniec II” - od 16-17.11.1942 ZO wykoleił 5 pociągów na linii Terespol-Warszawa, - 27.11.1942 oddział „Norberta” zaatakował wieś Udycze na Zamojszczyźnie - była to akcja skierowana przeciwko osadnikom niemieckim. - 18.01.1943 r. oddział porucznika Jana Piwnika pseudonim „Ponury” zaatakował i rozbił więzienie w Pińsku uwalniając więźniów. Ten sam oddział wysadził 12 pociągów. - 26.03.1943 roku Szare Szeregi (podziemne harcerstwo) przeprowadziły „Akcję pod Arsenałem” – napad na karetkę więzienną przewożącą więźniów, w celu ich uwolnienia. Przede wszystkim chciano uwolnić „Rudego” – Janka Bytnara, co się udało. Niestety chłopak zmarł ze względu na ciężkie obrażenia jakich doznał podczas przesłuchań przez Gestapo. - W sierpniu 1943 roku przeprowadzono akcję „Taśma” – uderzenie na niemieckie posterunki graniczne. Podobną akcję „Łańcuch” przeprowadzono w listopadzie 1943 roku.- 12.07.1943 r. napad na samochód bankowy na ul. Miodowej w Warszawie – zdobyto 160 mln które przeznaczono na działalność konspiracyjną. Akcja ta jest przykładem tzw. „akcji wywłaszczeniowej”. - 1.02.1944 r. wykonano wyrok śmierci na szefie policji dystryktu warszawskiego generale SS Franzu Kutscherze. Łącznie zlikwidowano podczas okupacji 1246 Niemców. Likwidowano również agentów Gestapo.Do najsławniejszych akcji wywiadu ZWZ-AK należała akcja odkrycia miejsca produkcji rakiet V1 i V2 skutkiem czego alianci mogli zbombardować Penemunde 18.08.1943 r., a także zdobycie pocisku (maj 1944). Równie skutecznie działał bierny ruch oporu czyli walka cywilna. Do jej głównych celów należało:utrzymanie ducha walki w społeczeństwie polskim, utrudnianie grabieży kraju, *utrzymanie wysokiego morale wśród Polaków w okupowanym kraju oraz * przekonanie opinii publicznej państw obcych, że Polska nigdy się nie podda.Walka cywilna opierała się szczególnie na wprowadzeniu kodeksu postępowania ludności polskiej, w którym określono zasady postępowania Polaków wobec Niemców. Wprowadzono zakaz używania w urzędach i na ulicy języka niemieckiego, bojkotowanie tzw. prasy gadzinowej (prasa okupacyjna w języku polskim), nie uczestniczenie w imprezach organizowanych przez Niemców, nie utrzymywanie żadnych kontaktów z Niemcami. Walka cywilna stosowała propagandę wizualizacyjną:- malowanie haseł i napisów na ścianach (np. malowano żółwia – spiesz się powoli, symbole Polski Walczącej),- rozrzucanie ulotek antyniemieckich, - rozwieszanie polskich flag w święta narodowe w miejscach publicznych, - zdzieranie plakatów i ogłoszeń niemieckich oraz zamalowywanie niemieckich napisów. Cywilny opór prowadził również dywersję psychologiczną wśród Niemców. Zajmowała się tym komórka „N”. Jej celem było demoralizowanie żołnierzy i urzędników niemieckich. Starano się dostarczać Niemcom różnych gazet i pism w języku niemieckim, wysyłano fałszywe druki i zawiadomienia by szerzyć chaos i dezinformację, rozwieszano fałszywe obwieszczenia. Częstym działaniem był sabotaż (niszczenie maszyn) w zakładach pracy - polscy pracownicy celowo pracowali mało wydajnie i produkowali „buble”. Na szeroką skalę prowadzono akcje antykontyngentowej czyli ukrywanie zboża i hodowanych zwierząt a tymi produktami zasilano „czarny rynek” w miastach. W podziemnym państwie prowadzono działalność placówek naukowych i kulturalnych – w konspiracji działało 45 teatrów. Oczywiście nie mogło zabraknąć tajnej edukacji dlatego też nauczaniem polskich dzieci zajęła się Tajna Organizacja Nauczycielska. Należy tu zaznaczyć, że tylko na poziomie szkół podstawowych na tajnych kompletach uczyło się 1 mln dzieci. W podziemiu działały polskie wyższe uczelnie takie jak Uniwersytet Warszawski, Politechnika Warszawska, Wolna Wszechnica Polska, Uniwersytet Ziem Zachodnich (dzisiejszy Uniwersytet Poznański), Uniwersytet Jagielloński, Akademia Górnicza, Instytut Pedagogiczny. Polacy solidarnie udzielali pomocy innym prześladowanych rodakom a także Żydom, dla których powstała Rada Pomocy Żydom ‘Żegota” utworzona przy Delegacie Rządu na Kraj. Dzięki tej działalności społeczeństwo polskie uratowało ok. 200 tys. Żydów. Wszystkie te działania jawnie pokazują, że Polacy walczyli do ostatniej kropli krwi za przyszłość swojej ojczyzny. Wykorzystując pokłady swej odwagi, przebiegłości i zmyślnej natury nie wahali się umrzeć w imię wolności i lepszego jutra. Konspiracja nadawała sens ich życiu. Ruch oporu w okupowanej Polsce obejmował prawie wszystkie dziedziny życia. Dlatego tajne struktury podporządkowane rządowi emigracyjnemu nazywano po wojnie Polskim Państwem Podziemnym. Drugiego takiego państwa nie było w całej Europie. Mimo, że II wojna światowa odcisnęła ogromne piętno na losach przyszłego państwa polskiego dzięki odwadze i uporowi Polaków możemy dziś żyć w spokojnych i pomyślnych czasach. Gdyby nie ci wszyscy wielcy bohaterzy nie wiem jak wyglądałaby teraz nasza Polska…