Św. Aleksy Patron: ubogich, pielgrzymów, wędrowców, żebraków, orędownik podczas trzęsienia ziemi, suszy, złej pogody, w czasie epidemii i plag; wierni modlą się również do niego o to, by pomógł im pozbyć się grzechu dumy i wyniosłości.

Atrybuty: księga, kij pielgrzyma, schody i zwój. Aleksy to tytułowy bohater średniowiecznej “Legendy o świętym Aleksym”. To młody Rzymianin. W noc poślubna opuścił swoją nowo poślubioną żonę, by odpowiedzieć natychmiastowo na powołanie które zrodziło się w jego sercu. Jego misją było poświecić się całkowicie Bogu. Porzucił swój cały majątek, ludzi którzy go kochają, i których, i on zapewne kocha, by podążyć za największą miłością swego życia. Staje się żebrakiem, wyśmiewanym i odtrącanym przez spotykanych przypadkowo ludzi. Cierpiał różnego rodzaju pokusy, wystawiany na wielka próbę… Wszystko to po to, aby być bliżej swej wielkiej miłości. Wszystko trzeba Jej oddać i po ludzku przegrać swoje życie. To jedyna droga aby osiągnąć życie wieczne. Ciało siedziba złych duchów, nieczystych myśli i żądz powinno być okiełznane poprzez różne umartwiające praktyki. Trzeba nieustająco walczyć z otaczającym go światem. Tak właśnie uważał.