Edukacja- jedna z ważniejszych, jeśli nie najważniejsza dziedzina życia. Od zarania dziejów ludzie uczyli się, aby uzyskać potrzebną im w życiu wiedzę. W Polsce przechodziła wiele etapów z początku dostępna tylko dla nielicznych, w dodatku nierozłącznie związana z Kościołem, dziś ogólnodostępna, obowiązkowa dla każdego niepełnoletniego, w pełni bezpłatna oraz świecka.

Główną rolą oświaty jest jak najlepsze wykształcenie społeczeństwa, które ma zapewnić dobre zarządzanie krajem oraz odpowiednią ilość kompetentnych ludzi we wszystkich sektorach gospodarki. O sile wykształconego społeczeństwa nie stanowią wybitne jednostki, tylko brak dysproporcji pomiędzy ludźmi. Reasumując, lepszy jest nieco niższy, ale równy poziom reprezentowany przez ogól, aniżeli bardzo wysoki, którym pochwalić mogą się nieliczni. Do takiego właśnie modelu społeczeństwa powinna dążyć polska oświata. Dlaczego?

Wiele ludzi przedstawia opinie, według, której już w szkole podstawowej powinny funkcjonować klasy, w których osobno będą uczyć się dzieci mniej oraz bardziej zdolne. Jest to założenie jak najbardziej błędne, ponieważ uczniowie uczęszczający do „gorszych” klas już od najmłodszych lat skazane są na życiowe niepowodzenie. Nie mają oni, bowiem, od kogo brać przykładu i wzajemnie ciągną się ku dołowi, argumentując to w następujący sposób” skoro cała klasa tego nie zrobiła, to i ja nie muszę”. Takie postępowanie zwiększa szanse młodych osób do dostania się na tak zwany margines społeczny.

Kolejną rzeczą jest fakt, że sam proces nauczania przebiega w grupach, w których obecna jest młodzież o zróżnicowanym poziomie, zawsze będą występowały różnice między uczniami, jednak należy dążyć do minimalizacji tego zjawiska, w klasie, w której uczy się różna młodzież, osoby lepsze z jednego przedmiotu zmobilizują te gorsze, poza tym osoby słabsze będą mogły czerpać inspiracje od bystrzejszych kolegów. Egzystencja w tak różnorodnej grupie uczy młode jednostki życia w dorosłym, jakże zróżnicowanym społeczeństwie.

Oczywistą jest, że szkoła nie może demotywować, ani też hamować wybitnych jednostek, to właśnie dla nich tworzone są wszelkie rodzaju kółka zainteresowań, jednak współpraca i przebywanie z osobami mniej uzdolnionymi nauczy ich tak ważnych w życiu wartości jak pokora oraz praca w grupie. Takie osoby zazwyczaj mają również autorytet wśród grupy, jest to okazja do nauki pewnego rodzaju zarządzania ludźmi oraz oswojenia się z rolą leadera.

Przytoczone argumenty, chyba nie pozostawiają złudzeń, co do słuszności wysnutej tezy. Oświata powinna starać się w tym samym stopniu, co jak najlepiej edukować jak najrówniej. Mimo, iż niektórym jednostką może wydawać się to krzywdzące są to tylko pozory.

Polska oświata przeszła wielką ewolucje, nie można pozwolić, aby urzeczywistnił się podział na szkoły i „szkoły”, ponieważ wówczas historia zatoczyłaby koło a edukacja na wysokim poziomie znów stałaby się przywilejem dla nielicznych.