OGÓLNE ZASADY PRZYGOTOWANIA I PROWADZENIA OCHRONY 1.Zasady dokonywania analizy zaistniałych i potencjalnych zagrożeń Skuteczna ochrona osób i mienia wymaga poznania potencjalnych zagrożeń. Przez zagrożenie należy rozumieć: zjawiska związane z przestępczą działalnością osób (np. kradzieże), zjawiska wywołane siłami przyrody (np. powodzie, gradobicia), zjawiska bę¬dące następstwem nieprawidłowego funkcjonowania urządzeń znajdujących się w obiek¬tach podlegających ochronie (np. pożar w wyniku zwarcia instalacji elektrycznej). Skuteczne zapobieganie zagrożeniom wymaga systematycznego dokonywania ich analizy i na tej podstawie usprawniania działania służb ochronnych. Analiza jest to wyodrębnienie cech, części lub składników oraz częstotliwości występowania danego zjawiska w celu jego zbadania i na tej podstawie prognozowania możliwości wystąpienia tego zjawiska w przyszłości. By prawidłowo przeprowadzić analizę, należy zgromadzić maksymalną ilość informacji dotyczących zaistniałych w przeszłości zdarzeń. Źródłem tych informacji mogą być osoby ochraniane, właściciele ochranianych obiektów, jednostki Policji, jednostki straży pożarnej, straże miejskie, służby ochrony kolei itp. Innymi źró¬dłami informacji na ten temat mogą być przedsięwzięcia własne, takie jak: obserwacja obiektu i jego otoczenia, wyznaczanie punktów newralgicznych, rozpoznanie zatrudnio-nych w obiekcie osób. Przy dokonywaniu analizy zagrożeń należy:

•        zgromadzić maksymalną ilości informacji,
  

•        usystematyzować informacje według kategorii zagrożeń,
  

•        określić przyczyny występowania zjawisk oraz najczęściej  stosowane metody
  

i sposoby działań przestępczych,

•        określić możliwości skutecznego przeciwdziałania zagrożeniom poprzez kalkulację
  

oraz dyslokację sił i środków.

Najczęściej występującymi zagrożeniami są zagrożenia wynikające z działalności przestępczej, wśród których największą liczbę stanowią: kradzieże, kradzieże z włama¬niem, napady rabunkowe, wymuszenia rozbójnicze, zniszczenia mienia, ataki terrory¬styczne. 2.Zasady określania organizacji, struktury i wykonywania ochrony Organizując ochronę należy brać pod uwagę następujące elementy:

•       rodzaj, charakter i usytuowanie obiektu podlegającego ochronie,
  

•       rodzaje występujących zagrożeń,
  

•       zadania stawiane służbie ochronnej,
  

•       specjalne życzenia zleceniodawców,
  

•       dyspozycyjność i mobilność posiadanych sił i środków.
  

Istotnym elementem wpływającym na organizację ochrony osób i mienia jest ro¬dzaj, charakter i usytuowanie obiektu podlegającego ochronie, a w przypadku ochrony osób - ich pozycja społeczna, posiadany majątek, miejsce zamieszkania, wykonywanie określonych funkcji, przyzwyczajenia i życzenia osobiste. Organizując ochronę należy więc dokładnie zapoznać się z charakterem obiektu (czy jest to np. zakład przemysłowy, hurtownia, jednostka handlowa, lokal rozrywkowy), powierzchnią podlegającą ochronie, dotychczasowymi systemami zabezpieczeń zarówno fizycznych, jak i technicznych, usy¬tuowaniem obiektu. W pewnych sytuacjach przed podjęciem się ochrony obiektu należy uzgodnić ze zleceniodawcą konieczne przedsięwzięcia usprawniające system ochronny (np. zamontowanie dodatkowych krat, naprawienie lub podwyższenie ogrodzenia). Kolejnym niezbędnym elementem w organizacji, strukturze i wykonaniu ochrony jest poznanie występujących zagrożeń i podjęcie działań zmierzających do ich ograniczenia lub wyeliminowania. Działania te powinny polegać na dokonaniu analizy zagrożeń zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych, stosowaniu odpowiednich środków ochrony fizycznej i zabezpieczeń technicznych, właściwym wyszkoleniu pracowników ochrony i stałym reagowaniu na zmianę rodzajów zagrożeń. Ogromny wpływ na organizację, strukturę i wykonywanie ochrony mają zadania sta¬wiane pracownikom ochrony. Priorytetowym zadaniem powinno być zapewnienie cał¬kowitego bezpieczeństwa chronionym osobom i mieniu. Zadania ochrony będą też ści¬śle związane z dwoma wyżej wymienionymi elementami, bowiem od rodzaju i charak¬teru obiektu oraz od występujących zagrożeń, a także życzeń zleceniodawcy, zależeć będą konkretne zadania dla poszczególnych pracowników ochrony na określonych sta¬nowiskach. Przy organizowaniu działań ochronnych należy brać pod uwagę życzenia zlecenio¬dawców, ale nie mogą one wykraczać poza zasady określone w przepisach. W koncep¬cji ochrony należy również uwzględniać posiadane siły i środki, tak by podejmowane przedsięwzięcia nie przekraczały możliwości firmy i były opłacalne. Szczególnie nale¬ży zadbać o posiadane przez pracowników kwalifikacje, doświadczenie, dyspozycyjność oraz warunki psychofizyczne.

3. Kalkulacja i dyslokacja sił i środków Kalkulacja sił i środków jest przeliczeniem pozostających w dyspozycji agencji ochrony zasobów ludzkich i technicznych środków ochrony w celu skutecznego wy¬konywania zadań wynikających z przyjętych zleceń. Dyslokacja jest to rozmieszczenie pozostających w dyspozycji agencji sit i środków w taki sposób, by skutecznie i jak najmniejszym nakładem sił i środków zapewnić ochronę osób i mienia. Determinantami warunkującymi efektywną kalkulację sił i środków są:

•       wielkość i charakter obiektów, urządzeń i obszarów podlegających ochronie i ro¬dzaje zagrożeń jakie występują,
  

•       rodzaje zabezpieczeń technicznych, w jakie wyposażone są obiekty, obszary i urzą¬dzenia,
  

•       przepisy prawne regulujące specyficzne formy ochrony, np. konwojowanie, zabez¬pieczenie imprez masowych,
  

•       życzenia zleceniodawcy dotyczące ilości sił i środków oraz czasu trwania ochrony, np. ochrona osób,
  

•       kalkulacja kosztów związanych z ochroną,
  

•       siły i środki będące w dyspozycji agencji ochrony - stan etatowy, kwalifikacje
  

pracowników, jakość i ilość posiadanych środków technicznych. Aby kalkulacja i dyslokacja sił i środków były przeprowadzone w sposób profesjo¬nalny i efektywny, należy je uwzględnić w sporządzanym planie ochrony. Prawidłowo dokonana kalkulacja i dyslokacja sił i środków powinna zapewnić bezpieczeństwo ochra¬nianych obiektów i osób oraz efektywność ekonomiczną. 4.Określenie niezbędnego wyposażenia i uzbrojenia dla pracowników ochrony Ustawa o ochronie osób i mienia oraz przepisy wykonawcze tej ustawy umożliwia¬ją oraz regulują warunki i przypadki użycia środków przymusu bezpośredniego przez pracowników ochrony. Przepisy te określają również kwestie dotyczące niektórych ele¬mentów wyposażenia osobistego, oznakowania i umundurowania. W zakres niezbędnego wyposażenia pracowników ochrony wchodzą:

•        licencja pracownika ochrony (jako dokument upoważniający do podejmowania
  

czynności związanych z ochroną),

•        oznaczenie i umundurowanie,
  

•        środki  ochrony osobistej  (hełmy, kamizelki kuloodporne, maski przeciwgazo¬we itp.),
  

•        środki łączności,
  

•        środki obserwacji,
  

•        środki oświetlające,
  

•        środki transportu (specjalistyczne i przystosowane).
  

Uzbrojenie pracownika ochrony stanowi broń palna i środki przymusu bezpośredniego wymienione w ustawie o ochronie osób i mienia. Do środków przymusu bezpośredniego zaliczamy:

•       siłę fizyczną w postaci chwytów obezwładniających oraz podobnych technik obrony,
  

•       kajdanki,
  

•       pałki obronne wielofunkcyjne,
  

•       psy obronne,
  

•       paralizatory elektryczne,
  

•   broń gazową i ręczne miotacze gazu.
  

W zależności od zakresu wykonywanych zadań, organizator ochrony jest zobo¬wiązany zapewnić odpowiednie wyposażenie i uzbrojenie pracownikom ochrony. Wy¬posażenie i uzbrojenie w dużej mierze zależy od rodzaju zadań i charakteru wy¬konywanej służby ochronnej oraz przepisów regulujących specjalne zadania ochronne (np. ochrona obiektów podlegających obowiązkowej ochronie, organizacja i wykonywa¬nie konwoju). Przy opracowaniu planu ochrony, trzeba uwzględnić niezbędne wyposażenie i uzbro¬jenie pracowników ochrony przewidzianych do jego realizacji. 5.Przydzielanie zadań dla pracowników ochrony Warunkiem niezbędnym dla prawidłowego przydzielenia zadań poszczególnym pra¬cownikom ochrony jest szczegółowa analiza dotycząca zagrożeń, charakteru obiektu, jego usytuowania, zabezpieczeń technicznych oraz życzeń zleceniodawców. Zasadniczymi kryteriami decydującymi o rodzaju przydzielonego zadania są:

1. typ ochranianego obiektu (inne zadania mają np. pracownicy ochraniający obiekty przemysłowe, inne zaś ochraniający obiekty handlowe, czy pracownicy, którzy za¬bezpieczają imprezy masowe);
2. miejsce, w jakim ma pełnić służbę pracownik ochrony. Zadania przydzielane po¬ szczególnym pracownikom, związane z miejscem pełnienia służby, muszą zawierać szczegółowe obowiązki i uprawnienia należne im z uwagi na charakter pełnionych czynności;
3. funkcja pełniona przez pracownika ochrony (inne zadania będą stawiane dowód¬cy ochrony, dowódcy zmiany czy dowódcy konwoju, jeszcze inne
   szeregowe¬ mu pracownikowi ochrony). Zadania związane z pełnieniem obowiązków na da¬nym stanowisku powinny być szczegółowo opisane w planie ochrony, a ponadto przedstawione każdemu pracownikowi ochrony w zakresie jego obowiązków i up¬rawnień. Ważnym elementem nadzorowania służby jest każdorazowe rozliczenie pracownika ochrony z nałożonych nań zadań i obowiązków.