Według poglądu Krzyżanowskiego prądy klasyczne i romantyczne w epokach literackich przeplatają się ze sobą tworząc sinusoidę. Dlatego starożytność i renesans mogą wydawać się epokami podobnymi do siebie tak jaki i średniowiecze podobne jest do baroku. Jednak mimo wielu cech wspólnych każda epoka wnosi własne wartości i charakterystyczne cechy.

Życie codzienne ludzi starożytnych można opisać na przykładzie Rzymian którzy są kwintesencją starożytnośc. Na co dzień Rzymianie jedli niewiele mięsa. Ich jadłospis składał się głównie z chleba, roślin strączkowych, sera, figów, daktyli, orzechów i oliwek. Rzymianie niewiele jedli w ciągu dnia. Rano spożywali chleb z miodem i serem lub owocami. W południe jedli chleb z serem. Główny posiłek przypadał na późne popołudnie lub wieczór. Potrafili biesiadować przez kilka godzin, szczególnie gdy do domu zaprosili gości. Bogaci do posiłku pili wino, często słodzone miodem. Biedacy zadawalali się wodą i winnym octem. Na wystawne uczty przygotowywano egzotyczne potrawy. Przysmakiem były faszerowane orzesznice, flamingi i drozdy śpiewaki. Rzymianie używali mnóstwo pieprzu, przypraw korzennych i miodu. Bardzo lubili sos rybny o nazwie garum. Biesiadnicy rozkładali się na wygodnych kanapach i oddawali przyjemności obżarstwa na leżąco, często bez opamiętania. Lecz, gdy tylko się źle poczuli mogli wymiotować w specjalnym pokoju zwanym vomitorium, po czym rozpocząć ucztowanie od począku. W okresie wczesnej republiki kobiety nie posiadały żadnych praw, a zwierzchnicy rodzin byli panami życia wszystkich jej członków. To oni ustalali zasady funkcjonowania rodziny. Nie tylko decydowali o tym z kim pobiorą się ich dzieci, ale nawet czy utrzymać przy życiu nowo narodzone niemowlę. Mogli również zabić żonę za cudzołóstwo. Z władzą wiązała się również odpowiedzialność. Jeśli jeden z członków rodziny popełnił przestępstwo, peterfamilias mógł być również pociągnięty do odpowiedzialności. Wszystko to zmieniło się za czasów imperium i od I w. n.e. kobiety zaczynały otrzymywać coraz więcej praw. Pozwolono im na posiadanie ziemi, prowadzenie interesów, uwalnianie niewolników, sporządzanie testamentów, dziedziczenie pieniądzy, a nawet pracę w pewnych zawodach. Rozwód i ponowne zamążpójście stawało się prostsze. Akceptowano też adopcję jako jeden ze sposobów rozszerzania rodziny. W starożytnym Rzymie zawsze szanowano starszych, a rodziny otaczały ich troskliwą opieką.

Ludzie w średniowieczu sądzili, że za światem materialnym, kryje się świat wyższy, prawdziwy, Boski.
Ludzie wiedzieli, że bez Boga nie zaznają życia doczesnego, a to co materialne i z pozoru piękne tak naprawdę nie ma większej wartości. Najważniejsze jest to, co jest duchowe i ma związek ze świętością. Wynikiem tego było podporządkowanie religii i Bogu wszystkich spraw ziemskich, wszystkich dziedzin życia oraz obszarów działalności człowieka. Ludzie średniowiecza poddani byli wielu próbom. Zarazy i epidemie dziesiątkowały ludność, liczne wojny niszczyły ich dobytek. Pomimo tego rozwijał się handel i miasta. Ludność została podzielona na cztery stany: duchowieństwo, rycerstwo, mieszczaństwo i chłopi. Każda z grup społecznych średniowiecza miała odrębne obyczaje i własne odmienne od pozostałych prawa. Dzieliły je przede wszystkim przywileje oraz pozycja społeczna jaką zajmowali. Duchowieństwo było najbardziej uprzywilejowane ponieważ w ich rękach spoczywała władza. Duchowni zajmowali się medycyną, opiekowali się biednymi i chorymi, szerzyli chrześcijaństwo, a także prowadzili szkoły. Każdy człowiek musiał płacić co rok dziesięcinę na rzecz kościoła. Kobiety w średniowieczu były traktowane głównie jako matki i opiekunki domowego ogniska. Jedynie szlachetnie urodzone damy posiadały przywileje, przyznawane im z tytułu pochodzenia. Ich życie było łatwiejsze, nie musiały się o nic martwić. Miały służbę, która zajmowała się domem i dziećmi. Za zdradę męża groziła jej śmierć razem z dziećmi. Chłopi musieli oddawać swemu panu jako podatek część plonów tzw. daninę lub pańszczyznę. Życie chłopów w średniowieczu było trudne. Wszystkie prace musieli wykonywać ręcznie, ich podstawowym narzędziem pracy był pług. W XV wieku na wsiach i w miastach posyłano chłopców do szkół przykościelnych, gdzie poznawali podstawowe zasady religii, a także uczyli się czytania i pisania. W miastach uczono czytać i pisać również dziewczęta, gdyż żona kupca powinna umieć prowadzić interesy. Głównymi składnikami żywienia ludzi średniowiecznych były kasze i placki z mąki oraz chleb. Chętnie spożywano nabiał, produkty rolne, a także owoce zarówno świeże jak i suszone. W renesansie życie codzienne ludzi wiązało się ze sprzętami które ich otaczały, dla zamożnych obywateli Były to masywne, zdobione meble wyrabiane z różnych gatunków drzew. Używano też szaf, skrzyń, stołów, ław z oparciem lub bez i kredensów. Sprzęty tej epoki były nieporównanie bardziej luksusowe. W kredensach eksponowano piękne naczynia ze szkła czy kryształu. Biedacy natomiast używali naczyń drewnianych, prostych kubków, misek, łyżek, chochli. Jadłospis zamożnych ludzi odrodzenia był urozmaicony i wyrafinowany, a ucztowanie z przyjaciółmi stało się ulubioną rozrywką. Bardzo lubili kuchnię włoską. Kuchnia wieśniacza była znacznie bardziej jarska, gotowano rozmaite kasze, kluski, nabiał i rośliny strączkowe. Wiele chłopskich dań do dziś nie straciło popularności – bo przecież wciąż jadamy żur, barszcz i rosół. Renesansowa moda – cechował ją przede wszystkim przepych i luksus. W odrodzeniu zaczęła zmieniać się częściej niż w poprzednich epokach. W powszechne użycie wszedł gorset. Suknie szyto z adamaszku, bisioru, aksamitu, a zdobiono skomplikowanymi haftami i klejnotami. Zakładano je na białe koszule, których rąbek wyzierał czasem przy dekolcie. Mężczyźni nosili obcisłe nogawice, kaftany oraz białe koszule. Buty miały zaokrąglone noski. Mężczyźni tak jak kobiety nosili biżuterię: łańcuchy pierścienie i kolczyki. Takie stroje choć piękne, bywały ciężkie i niewygodne. Barok był pełen kontrastów Były czasy pobożności i przepychu w którym to wojny które ogarnęły Eurep w XVII w , zmieniły ludzi wobec życia.Nieufnie patrzono w przyszłość,zanikała radośćżycia charakterystyczna dla ludzi renesansu. W czasah kiedy każdy dzień mógł przynieść nowe cierpienia i śmierć szukano czegoś trwałego , na czym można było oprzeć życie.W tej sytuacji wielu ludzi zwracało się ku Bogu.Wiara w życie wieczne pozwalała przetrwac najcięższe chwile.Zwiększono więc pobożność Zaczęto tagże korzystać z życia więc zaczę to urządzać coraz iwęcej imprez oraz coraz więcej pić. Wynaleziono wówczas Barometr, Lunetę , Mikroskop , Termoskop.

Kościół barokowy oddziaływał na wiernych zarazem architekturą, malarstwem i rzeźbą. Właśnie w baroku rozpowszechniło się malarstwo iluzjonistyczne (na pewno widziałeś w różnych barokowych kościołach malowane sklepienia, na których przedstawiono Boga, Matkę Boską i świętych wyglądających spoza niebieskiego nieba i białych chmurek). Ten niesamowity przepych sztuki barokowej oddziaływał nie tylko na jednostki wykształcone, lecz i na zbierające się w kościołach masy prostych ludzi. W tym sensie powiedzieć możemy, że barok stworzył wczesną odmianę zjawiska, określanego dzisiaj jako kultura masowa.

Życie codzienne człowieka i sam człowiek zmienił się z upływem czasu jednak zachowały się niektóre cechy wspólne dla wszystkich epok, jest to ciekawość w poznawaniu świata oraz niepochamowana chęć cywilizowania świata.